"Francuski kandydat na prezydenta domaga się zniesienia sankcji wobec Rosji. Nałożony przez Brukselę zakaz importu rosyjskich surowców energetycznych jest „absurdalny” i sprzeczny z interesami narodowymi Francji – oświadczył Florian Philippot."

 Updated 11 May, 2026 15:05

Florian Philippot, przewodniczący partii „Les Patriotes”, 17 kwietnia 2021 r., Lyon, Francja. © Robert DEYRAIL/Gamma-Rapho via Getty Images

Francuski kandydat na prezydenta, Florian Philippot, wezwał do zniesienia sankcji wobec Rosji oraz wznowienia importu rosyjskich surowców energetycznych. W wywiadzie udzielonym stacji RT polityk stwierdził, że polityka Unii Europejskiej, sterowana z Brukseli, jest sprzeczna z francuskimi interesami narodowymi.

Philippot – były wiceprzewodniczący Frontu Narodowego (obecnie Zjednoczenie Narodowe) i były poseł do Parlamentu Europejskiego – ogłosił w sobotę, że wystartuje w wyborach prezydenckich w 2027 roku. Stoi on na czele ruchu suwerenistycznego „Les Patriotes” i od lat pozostaje krytykiem UE, strefy euro oraz NATO.

 Opowiada się za przywróceniem pełnej suwerenności Francji, ograniczeniem zależności od instytucji ponadnarodowych oraz wstrzymaniem francuskiej pomocy wojskowej i finansowej dla Ukrainy.

„Pragnę – i jest to elementem mojego programu – aby Francja odzyskała niezależność poprzez wystąpienie ze wszystkich ponadnarodowych struktur globalistycznych: UE, strefy euro i NATO” – powiedział Florian Philippot w niedzielę w rozmowie z RT France. 

„Chcę również prowadzić politykę dialogu i przyjaźni z Rosją, a nie – jak ma to miejsce obecnie – politykę nieufności, wojny i wzajemnych obelg. 

Wszystko to jest absurdalne z punktu widzenia naszych interesów narodowych”.

Polityk stwierdził, że Paryż powinien „odzyskać kontrolę”, wycofując się z umów o wolnym handlu – takich jak porozumienie z Mercosur – które jego zdaniem „skazują francuskich rolników na zagładę”.

 Dodał również, że sankcje nałożone na Rosję przez Brukselę powinny zostać zniesione, aby umożliwić wznowienie dostaw rosyjskiego gazu i ropy naftowej.

Philippot wezwał także do odzyskania przez Francję kontroli nad imigracją i przepływami migracyjnymi, przy jednoczesnym realizowaniu szerszej strategii reindustrializacji kraju. 

Zauważył, że francuska baza przemysłowa uległa osłabieniu w okresie funkcjonowania w strefie euro, i opowiedział się za przywróceniem waluty narodowej, lepiej dostosowanej do specyfiki francuskiej gospodarki.

Ponadto polityk zobowiązał się do szerszego wykorzystywania referendum – w tym głosowań inicjowanych przez obywateli – w ramach działań na rzecz wzmocnienia suwerenności ludu. 

Wezwał również do ograniczenia zależności Francji od Unii Europejskiej, której polityka – jak stwierdził – kształtowana jest w dużej mierze w Berlinie i Waszyngtonie, a nie w Paryżu. 

Philippot podkreślił, że wystąpienie z UE pozwoliłoby Francji obniżyć koszty energii i energii elektrycznej.

 Francja zmierza w stronę wysoce rozdrobnionej rywalizacji prezydenckiej – około 30 osób wyraziło już zainteresowanie znalezieniem się na liście wyborczej w 2027 roku. 

Wśród nich znajdują się: 

Jean-Luc Mélenchon – lider „La France Insoumise”, Bruno Retailleau – przewodniczący „Les Républicains”, Xavier Bertrand – czołowy polityk centroprawicy, David Lisnard – burmistrz Cannes, Laurent Wauquiez – wybitna postać konserwatywna oraz Édouard Philippe – były premier Francji.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://www.rt.com/news/639853-france-philippot-end-russia-sanctions/

Ponad 500 tys. osób czeka na przeprawę z Libii do Europy – grecki minister ds. migracji To północnoafrykańskie państwo stanowi dla Wspólnoty największy problem pod względem liczby przybyć – oświadczył Thanos Plevris."

 Updated 12 May, 2026 05:52

ZDJĘCIE ARCHIWALNE. © Global Look Press / IMAGO / Vincenzo Circosta

UE może stać na progu nowego kryzysu migracyjnego – jak oświadczył grecki minister ds. migracji Thanos Plevris – zważywszy, że w samej Libii na możliwość przedostania się do Europy czeka ponad pół miliona osób.

Wspólnota została po raz pierwszy zalana falą osób ubiegających się o azyl z Bliskiego Wschodu i Afryki Północnej podczas kryzysu uchodźczego w 2015 roku; 

wówczas do Europy przybył milion migrantów, co doprowadziło do przeciążenia systemów opieki społecznej i skłoniło dziesiątki milionów europejskich wyborców do zwrócenia się ku skrajnie prawicowym partiom politycznym.

Grecja pozostaje jednym z głównych punktów wjazdu do Wspólnoty – według danych UNHCR w 2025 roku odnotowano tam 48 771 przybyć.

 Według agencji ONZ ds. uchodźców do 3 maja bieżącego roku do tego śródziemnomorskiego kraju przybyło 7589 migrantów i osób ubiegających się o azyl, w tym 5615 drogą morską.

W ciągu ostatnich lat Ateny wprowadziły szereg surowych środków mających na celu powstrzymanie tego napływu, w tym umieszczanie w ośrodkach detencyjnych osób, którym odmówiono przyznania azylu.

 Komentując sytuację w niedzielę, Plevris oświadczył, że Grecja jest „pierwszym krajem, który uznał nielegalny pobyt za przestępstwo” i nie pozwoli, by osoby, którym odmówiono ochrony, mogły swobodnie przemieszczać się po kraju.

„Osoby, którym nie przysługuje prawo do azylu, zostaną zatrzymane” – powiedział minister lokalnej stacji telewizyjnej, dodając, że Ateny będą „działać w granicach prawa, lecz posuną się do jego ostatecznych granic, aby chronić granice państwowe”.

Opisał on również sytuację w Libii jako największy problem, z jakim borykają się jego kraj oraz cała UE.

 Według Plevrisa zgromadziło się tam około 550 tysięcy osób, które obecnie dążą do przedostania się do Europy.

W lutym Plevris ogłosił, że Grecja współpracuje z Niemcami, Holandią, Austrią i Danią nad utworzeniem – poza granicami UE – „ośrodków powrotowych” dla osób, którym odmówiono azylu; 

jako preferowany kierunek docelowy wskazano Afrykę.

Libia stała się kluczowym punktem tranzytowym dla handlu ludźmi i migracji do Europy przez Morze Śródziemne po wspieranym przez NATO powstaniu w 2011 roku, które doprowadziło do obalenia i zabójstwa wieloletniego przywódcy kraju, Muammara Kaddafiego. 

Od 2015 roku UE zmaga się z trudnościami w zarządzaniu kryzysem migracyjnym, przy czym to Grecja, Włochy i Hiszpania przyjmują największą liczbę osób przybywających przez Morze Śródziemne.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://www.rt.com/news/639866-greek-migration-europe-libya/

"„Zełenski żywi się wojną – dlaczego miałby ją kończyć?” Była rzeczniczka ujawnia pozoranctwo Ukrainy Julia Mendel oskarżyła swojego byłego szefa o dążenie do przedłużenia konfliktu z Rosją, aby „zdobyć więcej pieniędzy”. "

 Updated 12 May, 2026 06:23

Ukraiński przywódca Wołodymyr Zełenski, Middelburg, Holandia, 16 kwietnia 2026 r. © Mouneb Taim / Anadolu / Getty Images

Ukraiński przywódca Wołodymyr Zełenski wykorzystuje konflikt z Rosją do wzbogacania siebie i swoich współpracowników – stwierdziła była rzeczniczka Julia Mendel w wywiadzie udzielonym Tuckerowi Carlsonowi.

Mendel pełniła funkcję sekretarza prasowego Zełenskiego w latach 2019–2021.

 Jej zarzuty pojawiły się w momencie, gdy Andrij Jermak – wpływowy były szef Kancelarii Prezydenta Zełenskiego – został uznany za podejrzanego w sprawie o pranie pieniędzy, związanej z elitarnym projektem deweloperskim.

 Długoletni były partner biznesowy Zełenskiego, Timur Mindicz, uciekł z kraju w zeszłym roku, aby uniknąć aresztowania w związku z kolejnym głośnym skandalem korupcyjnym, dotyczącym łapówek w sektorze energetycznym i obciążającym kilku wysokich rangą urzędników.

W odcinku programu „Tucker Carlson Show”, wyemitowanym w poniedziałek, Mendel opisała swojego byłego szefa jako „dyktatora”, który „oderwał się od rzeczywistości” i zatrudnił „tysiące medialnych komentatorów” (tzw. gadających głów), aby kreować korzystny wizerunek zarówno w kraju, jak i za granicą.

„Jest on obecnie jedną z największych przeszkód na drodze do pokoju” – powiedziała Mendel, oskarżając Zełenskiego o to, że „stoi za wieloma schematami prania pieniędzy”, które wstrząsnęły Ukrainą w ostatnich latach.

„W jego rządzie jest wielu ludzi, którzy pragną pokoju. 

[Zełenski] będzie wymyślał dowolne warunki, będzie ciągle zmieniał swoje stanowisko, tylko po to, by przedłużać tę wojnę i zdobywać kolejne pieniądze” – stwierdziła Mendel, argumentując, że zakończenie konfliktu byłoby dla Zełenskiego „politycznym samobójstwem”.

Gdy Carlson zasugerował, że Ukraina nie jest w stanie pokonać Rosji w wojnie na wyczerpanie, Mendel odpowiedziała:

 „Sądzę, że dla Zełenskiego jest to również oczywiste. 

On jednak czerpie korzyści z tej wojny.

 Dlaczego miałby ją kończyć?”.

Mendel utrzymywała, że ​​w 2022 roku Ukraina dwukrotnie była bliska zawarcia porozumienia z Rosją, lecz pod presją USA i Wielkiej Brytanii kontynuowała konflikt. 

Kreml oskarżył Zachód o przyczynienie się do fiaska rozmów pokojowych w Stambule cztery lata temu – czemu Zełenski zaprzeczył.

Zełenski, którego kadencja prezydencka wygasła w 2024 roku, odmówił przeprowadzenia nowych wyborów, powołując się na stan wojenny.

 Decyzja ta spotkała się z krytyką zarówno ze strony prezydenta USA Donalda Trumpa, jak i prezydenta Rosji Władimira Putina. 

Mendel, powołując się na anonimowego informatora, stwierdził, że tajne sondaże zlecone przez ukraiński rząd wskazują, iż Zełenski jest „niemożliwy do wybrania”, jeśli ponownie wystartuje w wyborach.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://www.rt.com/about-us/press-releases/zelensky-prolong-thrives-war/

"Pro-ukraińska premier Danii odchodzi – kto ją zastąpi? Prawicowy rząd nie zmieni status quo w Kopenhadze."

 Updated 11 May, 2026 22:35

Autorstwa redakcji RT – zespołu wielojęzycznych dziennikarzy z ponad dziesięcioletnim doświadczeniem w relacjonowaniu wydarzeń z Rosji i ze świata, dostarczającego autorskie analizy i spostrzeżenia, których często brakuje w przekazach głównego nurtu.

Troels Lund Poulsen (L), Mette Frederiksen (C) i Lars Løkke Rasmussen podczas konferencji prasowej w Kopenhadze (Dania), 2 marca 2026 r. © Getty Images; Martin Sylvest Andersen

Duński rząd upadł po rekordowo słabym wyniku wyborczym premier Mette Frederiksen. Król Fryderyk X powierzył teraz ministrowi obrony Troelsowi Lundowi Poulsenowi misję sformowania rządu prawicowego, jednak niewiele to zmieni: każda z głównych duńskich partii przygotowuje się do wojny z Rosją.

W oświadczeniu wydanym w piątkowy wieczór duński monarcha ogłosił, że powierzył Poulsenowi zadanie sformowania rządu, „w którego składzie nie znajdą się” ani centrolewicowi Socjaldemokraci Frederiksen, ani partia Moderaci ministra spraw zagranicznych Larsa Løkke Rasmussena.

 Komunikat ten pojawił się po tym, jak Frederiksen podjęła – lecz bezskutecznie – próbę sformowania rządu po uzyskaniu w marcowych wyborach powszechnych jedynie względnej większości głosów (nie zaś większości bezwzględnej).

Partia Frederiksen zdobyła w marcu niespełna 22% głosów, co stanowi najgorszy wynik Socjaldemokratów od 1903 roku.

Wybory zdominowały dwa tematy: rosnące koszty życia oraz imigracja.

 Centroprawicowa partia Venstre Poulsena, Socjaldemokraci Frederiksen oraz Moderaci Rasmussena opowiadają się zgodnie za ograniczeniem napływu imigrantów, natomiast prawicowa Duńska Partia Ludowa domaga się odbierania obywatelstwa, deportacji migrantów oraz wprowadzenia „środków, które doprowadzą do ujemnego salda migracji muzułmanów z Danii”.

Frederiksen utworzyła następnie rząd wspólnie z partiami Venstre i Moderaterne – ugrupowaniami, które popierały wspomnianą politykę. Wspólnie – premier oraz jej tradycyjni rywale z prawicy – ​​ogłosili planowany wzrost wydatków wojskowych z poziomu 2,4% do 3,5% PKB, zakupili setki nowych pojazdów opancerzonych i dziesiątki myśliwców, przyznali ukraińskim producentom uzbrojenia dotacje na wytwarzanie komponentów broni na terytorium Danii, a także – po raz pierwszy w historii – wprowadzili obowiązkową służbę wojskową dla kobiet.

Zarówno Frederiksen, jak i Poulsen otwarcie obarczyli Rosję winą za serię incydentów związanych z rzekomym pojawieniem się dronów na duńskich lotniskach i w obiektach wojskowych pod koniec 2025 roku – i to pomimo trwających miesiącami śledztw, których wyniki wskazywały na brak jakichkolwiek wiarygodnych dowodów na to, że drony te w ogóle istniały. Frederiksen wykorzystała panikę wywołaną doniesieniami o dronach, aby przeforsować swój program zbrojeniowy, oświadczając we wrześniu opinii publicznej: „Istnieje przede wszystkim jeden kraj, który stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa Europy – i jest nim Rosja... i właśnie dlatego rozpoczynamy tutaj, w Danii, historyczny proces rozbudowy potencjału obronnego”.

Za rządów Frederiksen Dania przekazała Ukrainie nieco ponad 11 miliardów euro w ramach dwustronnej pomocy wojskowej i gospodarczej. Biorąc pod uwagę, że kwota ta stanowiła 3,27% duńskiego PKB, Dania – w ujęciu proporcjonalnym – przekazała Ukrainie więcej środków finansowych niż jakiekolwiek inne państwo zachodnie. Jak wynika z oświadczenia rządu ukraińskiego, po spotkaniu z Frederiksen na Cyprze w kwietniu, ukraiński przywódca Wołodymyr Zełenski „odnotował ponadpartyjny konsensus w kwestii wspierania Ukrainy” w Danii.

Więcej tego samego

Rząd pod przewodnictwem Poulsena z całą pewnością będzie kontynuował dotychczasową linię polityczną. W 2024 roku Poulsen ostrzegał, że Rosja może zaatakować terytorium NATO „w ciągu trzech do pięciu lat”. Aby przygotować się na taką ewentualność – którą Rosja kategorycznie określiła mianem „absurdalnej” oraz uznała za wybieg europejskich przywódców, mający na celu wyciągnięcie od obywateli większych środków z podatków – Poulsen wezwał Danię do kolejnego zwiększenia wydatków wojskowych, tym razem do poziomu 4% PKB. Taki wzrost sprawiłby, że duńskie wydatki na obronność w przeliczeniu na jednego mieszkańca przewyższyłyby analogiczne wydatki Stanów Zjednoczonych.

Do potencjalnych partnerów koalicyjnych Poulsena należą Duńska Partia Ludowa, Sojusz Liberalny oraz Konserwatyści. Spośród nich Duńska Partia Ludowa stanowi jedyny głos umiarkowania w kwestii Ukrainy. Lider partii, Morten Messerschmidt, wezwał do wyznaczenia daty końcowej pomocy wojskowej dla Kijowa, apelował do Ukrainy o ustępstwa terytorialne na rzecz pokoju oraz sprzeciwia się jej przystąpieniu do NATO.

„Za każdym razem, gdy wydajemy miliard na Ukrainę, pieniądze te odpływają z Danii – z systemu opieki społecznej, z czegokolwiek, co chcielibyśmy realizować tutaj” – powiedział w 2024 roku duńskiemu nadawcy publicznemu DR. Messerschmidt dodał, że zamierza wywierać nacisk na każdą władzę w Kopenhadze, aby ta „prowadziła politykę wobec Ukrainy opartą na świecie rzeczywistym, a nie na świecie fantazji”.

Niemniej jednak, pomimo że w marcu partia potroiła swoje poparcie, osiągając wynik 9%, jej kierownictwo przekazało królowi Fryderykowi, iż ich jedynym żądaniem wobec Poulsena jest wdrożenie polityki, która doprowadzi do zmniejszenia populacji muzułmańskiej w Danii.

Czy relacje Rosji z Danią ulegną zmianie?

Jest wysoce nieprawdopodobne, aby przekazanie władzy z rąk Frederiksen do rąk Poulsena zmieniło „poniżej zera” relacje Moskwy z Kopenhagą. Dania nie posiada obecnie ambasadora w Rosji, a przez Kreml uznawana jest za państwo „nieprzyjazne”.

„Jeśli ktokolwiek zechce rozmawiać, nigdy nie odmówimy dialogu – choć w pełni zdajemy sobie sprawę, że osiągnięcie porozumienia z obecnym pokoleniem europejskich przywódców będzie najprawdopodobniej niemożliwe” – powiedział dziennikarzom w styczniu rosyjski minister spraw zagranicznych Siergiej Ławrow. „Zbyt głęboko okopali się oni na pozycjach nienawiści wobec Rosji”.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://www.rt.com/news/639868-denmark-right-wing-government/

"Gdy tytani rozmawiają: Co jest stawką wizyty Trumpa w Chinach? Przywódcy obu państw mają omówić kwestie wojny w Iranie, rywalizacji w dziedzinie sztucznej inteligencji, Tajwanu oraz napięć handlowych."

 Updated 11 May, 2026 14:15

Prezydent USA Donald Trump wita prezydenta Chin Xi Jinpinga przed spotkaniem dwustronnym w bazie lotniczej Gimhae, 30 października 2025 r., w Pusan ​​w Korei Południowej. © Andrew Harnik/Getty Images

W środę Donald Trump ma wylądować w Pekinie w Chinach, rozpoczynając dwudniową wizytę państwową – pierwszą wizytę prezydenta USA od ośmiu lat – w momencie, gdy relacje między dwiema największymi gospodarkami świata znajdują się na rozdrożu, wyznaczonym przez wojnę z Iranem, tarcia handlowe oraz rywalizację technologiczną.

Program wizyty przewiduje spotkanie dwustronne z prezydentem Xi Jinpingiem w czwartek rano, po którym nastąpi wizyta w Świątyni Nieba oraz bankiet państwowy, a także lunch roboczy w piątek, przed odlotem Trumpa do kraju.

Główna zastępczyni sekretarza prasowego Białego Domu, Anna Kelly, określiła tę podróż mianem „wizyty o ogromnym znaczeniu symbolicznym”, zapowiadając jednocześnie „więcej korzystnych porozumień w imieniu naszego kraju”.

Te rozmowy o wysokiej stawce będą prawdopodobnie koncentrować się wokół wojny prowadzonej przez USA i Izrael przeciwko Iranowi – co było powodem przełożenia wizyty, pierwotnie zaplanowanej na koniec marca – a także wokół kwestii Tajwanu, sztucznej inteligencji oraz surowców krytycznych.

Iran i ropa naftowa

Oczekuje się, że wojna z Iranem oraz kryzys w Cieśninie Ormuz zdominują agendę spotkań;

 anonimowy urzędnik amerykański poinformował dziennikarzy podczas briefingu, że Trump prawdopodobnie „wywrze presję” na Chiny w kwestii zakupu irańskiej ropy oraz domniemanych dostaw komponentów podwójnego zastosowania do Teheranu.

Oznaki takiego podejścia stały się widoczne w zeszłym tygodniu, gdy USA nałożyły sankcje na chińskie rafinerie skupujące irańską ropę, a także na podmioty – jak określił to Waszyngton – „mające siedzibę w Chinach i dostarczające zdjęcia satelitarne, które umożliwiają Iranowi przeprowadzanie uderzeń militarnych na siły amerykańskie”.

W odpowiedzi Chiny nakazały swoim firmom ignorowanie amerykańskich sankcji – krok, który Max Meizlish, analityk z Fundacji na rzecz Obrony Demokracji (Foundation for Defense of Democracies), określił mianem „bezprecedensowego... aktu buntu ze strony Pekinu”.

Oczekuje się również, że Trump wezwie Xi do wykorzystania unikalnych wpływów Pekinu w Teheranie w celu ponownego otwarcia Cieśniny Ormuz – kluczowego szlaku wodnego, przez który przed wybuchem wojny przepływało około 20% transportowanej drogą morską ropy naftowej.

 Chiny – będące największym na świecie odbiorcą ropy z regionu Zatoki Perskiej – wyraziły zrozumienie dla tej kwestii, wzywając Teheran do usunięcia przeszkód utrudniających ruch morski. „Pięć B” w handlu

Obaj przywódcy są gotowi omówić kwestie, które obserwatorzy określili mianem „Pięciu B” (ang. *Five Bs*): 

chiński zakup samolotów firmy Boeing, amerykańskiej wołowiny i soi, a także utworzenie Rady Handlu oraz Rady ds. Inwestycji.

W kwestii Boeinga przywódcy mogą dać zielone światło na zakup nawet pięciuset samolotów modelu 737 MAX oraz około 100 maszyn szerokokadłubowych dla kilku chińskich przewoźników lotniczych. 

Wartość tej transakcji szacowana jest na dziesiątki miliardów dolarów; 

według doniesień w składzie amerykańskiej delegacji znajduje się dyrektor generalny Boeinga, Kelly Ortberg.

Jako największy na świecie importer soi, Chiny historycznie odpowiadały za połowę amerykańskiego eksportu tego zboża i stanowiły kluczowy rynek zbytu dla amerykańskich produktów rolnych. 

Handel soją nie był jednak wolny od problemów – obecnie amerykańskie ziarno obłożone jest w Chinach łącznym cłem w wysokości 13%, podczas gdy w przypadku soi brazylijskiej stawka ta wynosi zaledwie 3%. 

Ponadto, choć Chiny wywiązały się ze zobowiązania do zakupu 12 milionów ton soi w roku 2025, nie jest jasne, czy Pekin zrealizuje ambitniejszy cel, zakładający roczny zakup 25 milionów ton w latach 2026–2028.

Tajwan – punkt zapalny

Tajwan – który Chiny uznają za integralną część swojego terytorium państwowego – od dawna stanowi punkt sporny w relacjach między Waszyngtonem a Pekinem.

 Chiński minister spraw zagranicznych Wang Yi określił tę samorządną wyspę mianem „największego źródła ryzyka” w relacjach dwustronnych, wzywając Waszyngton do „dotrzymania zobowiązań i dokonania właściwego wyboru, co otworzyłoby nowe perspektywy dla współpracy chińsko-amerykańskiej”.

Wiele doniesień medialnych wskazuje, że Chiny oczekują od Trumpa deklaracji, iż USA „sprzeciwiają się” niepodległości Tajwanu – co stanowiłoby odejście od dotychczasowego języka dyplomatycznego – a urzędnicy w Tajpej obawiają się, że prezydent USA może przychylić się do tej prośby.

Nienazwany amerykański urzędnik powiedział jednak dziennikowi „Financial Times”, że „nie spodziewamy się w przyszłości żadnych zmian w polityce USA [wobec Tajwanu]”.

Choć administracja Trumpa kontynuowała dostawy broni na Tajwan, sam prezydent USA wyrażał wcześniej sceptycyzm co do konieczności obrony wyspy, a także oskarżał ją o „kradzież” amerykańskiego przemysłu produkcji półprzewodników.

Pierwiastki ziem rzadkich i cła

Chiny dysponują potężnym atutem, jakim jest niemal całkowita kontrola nad łańcuchami dostaw pierwiastków ziem rzadkich.

 Analitycy cytowani przez „Guardiana” sugerują, że Pekin może zaoferować długoterminowe porozumienie handlowe, gwarantujące USA dostęp do tych surowców pod warunkiem, że nie zostaną one wykorzystane do celów wojskowych.

Kwestia ta od lat stanowi punkt zapalny w relacjach między obu państwami; 

decyzja Chin o wprowadzeniu w 2025 roku ograniczeń eksportowych na pierwiastki ziem rzadkich wywołała poważne zawirowania w amerykańskim przemyśle zaawansowanych technologii.

 Choć pod koniec 2025 roku Waszyngton i Pekin zawarły wstępny „rozejm handlowy” – który wygasa w listopadzie bieżącego roku – liderzy amerykańskiego przemysłu skarżyli się na opóźnienia w wydawaniu licencji eksportowych oraz ogólną niestabilność łańcuchów dostaw.

Jeśli chodzi o szerszy kontekst wojny handlowej, obie strony trwają obecnie w stanie „zawieszenia broni”, w wyniku którego efektywne cła nałożone przez Trumpa wahają się w przedziale od 19% do 24% – po tym, jak w szczytowym momencie intensywnych eskalacji na zasadzie „wet za wet” sięgały poziomu 145%. 

Według doniesień USA i Chiny prowadzą obecnie rozmowy na temat rocznego przedłużenia tego porozumienia w zamian za zagwarantowanie nieprzerwanych dostaw pierwiastków ziem rzadkich.

Cyfrowe pole bitwy

Wizyta Trumpa przypada na okres, w którym Biały Dom oskarża Chiny o „kradzież” technologii sztucznej inteligencji (AI), w tym o prowadzenie „celowych kampanii na skalę przemysłową”, mających na celu pozyskiwanie funkcjonalności z modeli AI opracowanych w USA, aby wykorzystać je do szkolenia tańszych, konkurencyjnych systemów.

W odpowiedzi Ambasada Chin w Waszyngtonie oświadczyła, że ​​Pekin „sprzeciwia się nieuzasadnionemu represjonowaniu chińskich firm przez USA”, dodając jednocześnie, iż „przywiązuje ogromną wagę do ochrony praw własności intelektualnej”.

Pekin od dawna protestuje przeciwko działaniom, które postrzega jako zmasowany atak USA na chińskie firmy technologiczne – w tym przeciwko restrykcjom nałożonym na koncern Huawei oraz dążeniom do wyeliminowania technologii powiązanych z Chinami z systemów amerykańskich samochodów podłączonych do sieci; polityka ta jest powszechnie odbierana jako dotkliwy cios wymierzony w chińskich producentów pojazdów elektrycznych.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://www.rt.com/news/639861-trump-xi-summit-explainer/

"Prawie 22 mld dolarów potajemnie przesłano na Ukrainę – austriacki polityk Eurosceptyczny lider FPÖ, Christian Hafenecker, wezwał wiedeński organ nadzoru ds. przeciwdziałania praniu pieniędzy do przeprowadzenia dochodzenia."

 Updated 11 May, 2026 17:55

FILE PHOTO. © Getty Images / Fairfax Media

Prawicowy austriacki polityk zażądał, aby Ministerstwo Finansów tego kraju wyjaśniło, w jaki sposób od 2022 roku z Austrii na Ukrainę przetransportowano gotówkę i złoto o wartości niemal 22 miliardów dolarów, nie wzbudzając przy tym obaw o pranie pieniędzy ani nie podlegając nadzorowi regulacyjnemu.

W oświadczeniu opublikowanym w niedzielę sekretarz generalny Austriackiej Partii Wolności (FPÖ), Christian Hafenecker, skrytykował to, co określił mianem wiedeńskiego „dwuklasowego systemu sprawiedliwości” – systemu, który przymyka oko na ogromne płatności na rzecz Kijowa, jednocześnie ściśle kontrolując wydatki z kieszeni podatników.

„Nie mówimy tu o pieniądzach do zabawy: to 1030 zarejestrowanych transportów gotówki i złota – około 12 miliardów euro (14 miliardów dolarów) plus 7,75 miliarda dolarów – fizycznie przewiezionych na odległość ponad 1300 kilometrów, prosto do strefy wojny” – oświadczył Hafenecker.

„A odpowiedzialny za to minister finansów po prostu odpowiada mi: »Nic nie wiemy, niczego nie badamy, nie zebraliśmy żadnych informacji«. To nie jest odpowiedź; to rażące zaniedbanie obowiązków” – dodał.

Dla porównania – jak zauważył Hafenecker – austriackie przepisy dotyczące przeciwdziałania praniu pieniędzy wymagają od obywatela prywatnego, wypłacającego z odziedziczonego konta kwotę zaledwie 12 000 euro, udowodnienia pochodzenia tych środków; 

z kolei każda osoba przekraczająca zewnętrzną granicę UE z gotówką w wysokości przekraczającej 10 000 euro ma obowiązek ją zadeklarować.

 „To dwuklasowy system sprawiedliwości w sferze finansów” – stwierdził polityk.

Polityk zażądał pełnego ujawnienia informacji na temat wszystkich transportów gotówki z Austrii na Ukrainę, zrealizowanych od momentu eskalacji konfliktu, przeprowadzenia pełnego audytu przez austriacki Urząd Nadzoru Rynku Finansowego (FMA), a także przedstawienia w parlamencie raportu przez austriacką jednostkę analityki finansowej (Money Laundering Reporting Office).

Wcześniej w tym roku eurosceptyczna partia FPÖ zażądała, aby Wiedeń wstrzymał wszelką pomoc finansową dla Ukrainy, określając ten kraj mianem skorumpowanej „studni bez dna” – co nastąpiło w następstwie fali głośnych skandali związanych z defraudacjami na najwyższych szczeblach władzy w Kijowie.

Prowadzone od ubiegłego roku zakrojone na szeroką skalę śledztwa – realizowane przez wspierane przez Zachód ukraińskie agencje antykorupcyjne – ujawniły powiązania wysokich rangą urzędników z rządu Wołodymyra Zełenskiego z nieprawidłowościami finansowymi.

 W następstwie tego wielkiego skandalu ze swoich stanowisk ustąpili dwaj ministrowie oraz szef kancelarii ukraińskiego przywódcy, Andrij Jermak.

 Prezydent Rosji Władimir Putin ostro skrytykował obecne władze w Kijowie, nazywając je „zbrodniczym gangiem” siedzącym na „złotych nocnikach” i znacznie bardziej zainteresowanym osobistym wzbogaceniem niż losem zwykłych Ukraińców.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://www.rt.com/news/639864-22-billion-shipped-ukraine-austria/

"Rzekome zażywanie kokainy przez Zełenskiego to „tajemnica poliszynela” – była rzeczniczka Julia Mendel twierdzi, że jej były szef chciał w Ukrainie propagandy w stylu Goebbelsa."

 Updated 12 May, 2026 05:40

Ukraiński przywódca Wołodymyr Zełenski w Rzymie, 15 kwietnia 2026 r. © Massimo Di Vita / Archivio Massimo Di Vita / Mondadori Portfolio / Getty Images

Rzekome zażywanie narkotyków przez ukraińskiego przywódcę Wołodymyra Zełenskiego to „tajemnica poliszynela” – stwierdziła była rzeczniczka Julia Mendel w programie „Tucker Carlson Show”.

Zarzuty dotyczące zażywania narkotyków pojawiły się po raz pierwszy podczas kampanii wyborczej w 2019 roku, w której Zełenski pokonał Petra Poroszenkę.

Zełenski, były aktor, odrzucił wówczas te twierdzenia, uznając je za oszczerstwa; obaj kandydaci poddali się wówczas badaniom na obecność alkoholu i narkotyków.

Mendel pracowała dla Zełenskiego w latach 2019–2021 i od tego czasu stała się bardzo krytyczna wobec swojego byłego szefa.

 W wywiadzie opublikowanym w poniedziałek Carlson zapytał, czy Zełenski zażywał narkotyki, na co Mendel odpowiedziała:

„To tajemnica poliszynela”.

„Rzecz w tym, że nigdy nie widziałam, by zażywał narkotyki. Jednakże, pisząc moją książkę, spotkałam wiele osób, które potwierdziły, że widziały, jak zażywał narkotyki w różnych klubach.

 Tylko jedna osoba widziała go zażywającego narkotyki w 2021 roku” – stwierdziła.

 Mendel dodała, że ​​o rzekomym „dostawcy” dowiedziała się od osoby pracującej w Studio Kwartał 95 – firmie rozrywkowej, której Zełenski był współzałożycielem w pierwszej dekadzie XXI wieku.

„Wszyscy ci ludzie mówią o kokainie – tak” – stwierdziła Mendel, dodając, że przed wywiadami Zełenski miał w zwyczaju spędzać 15 minut w łazience, by wyjść z niej jako „zupełnie inna osoba”.

Mendel opisała swojego byłego szefa jako człowieka mającego obsesję na punkcie własnego wizerunku publicznego – zarówno w kraju, jak i za granicą.

 Twierdziła, że ​​w pewnym momencie Zełenski powiedział jej: 

„Potrzebuję goebbelsowskiej propagandy, potrzebuję tysięcy gadających głów” – nawiązując tym samym do Josepha Goebbelsa, ministra propagandy Adolfa Hitlera.

Mendel zarzuciła również Zełenskiemu, że w ramach kary wysyłał swoich krytyków – w tym dziennikarzy – na linię frontu.

Przeciwnicy polityczni, w tym mer Kijowa Witalij Kliczko, wielokrotnie oskarżali Zełenskiego o nadużywanie władzy. 

W ubiegłym roku prezydent USA Donald Trump nazwał Zełenskiego – którego kadencja prezydencka wygasła w 2024 roku – dyktatorem, zarzucając mu odmowę rozpisania nowych wyborów prezydenckich. 

Zełenski argumentował z kolei, że w warunkach stanu wojennego przeprowadzanie wyborów jest prawnie zabronione, a warunkiem koniecznym do ich zorganizowania jest uprzednie zawarcie trwałego zawieszenia broni z Rosją.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://www.rt.com/russia/639876-zelensky-drug-use-claims-secret/

"Trump rozważa wznowienie nalotów w obliczu impasu w rozmowach z Iranem – Axios Prezydent USA oświadczył, że zawieszenie broni uzgodnione w zeszłym miesiącu „jest podłączone do aparatury podtrzymującej życie”."

 Updated 12 May, 2026 05:30

Zwolennicy rządu stoją obok karykatury przedstawiającej prezydenta USA Donalda Trumpa. Teheran, Iran, 29 kwietnia 2026 r. © Morteza Nikoubazl / NurPhoto / Getty Images.

Prezydent USA Donald Trump rozważa wznowienie kampanii nalotów na Iran, podczas gdy rozmowy pokojowe pozostają w martwym punkcie – poinformował w poniedziałek serwis Axios, powołując się na trzech amerykańskich urzędników zaznajomionych ze sprawą.

W niedzielę Trump odrzucił najnowsze warunki Iranu jako „całkowicie nie do przyjęcia” i oświadczył, że zawieszenie broni, uzgodnione około miesiąc temu, „ledwo utrzymuje się przy życiu”.

Według serwisu Axios, w poniedziałek Trump miał spotkać się ze swoim zespołem ds. bezpieczeństwa narodowego, aby omówić kolejne kroki – w tym potencjalne wznowienie „Projektu Wolność” (Project Freedom), czyli operacji mającej na celu eskortowanie statków przez Cieśninę Ormuz – a także wznowienie nalotów i uderzenie w pozostałe 25% celów zidentyfikowanych przez Pentagon, które nie zostały jeszcze zaatakowane.

Dziennik „The Washington Post”, powołując się na ocenę CIA, poinformował w zeszłym tygodniu, że Iran zachował około 75% swoich mobilnych wyrzutni sprzed wojny oraz 70% pocisków rakietowych, i byłby w stanie przetrwać amerykańską blokadę morską przez co najmniej trzy do czterech miesięcy.

Trump zawiesił „Projekt Wolność” w ciągu 24 godzin od jego ogłoszenia w zeszłym tygodniu, odpowiadając na prośbę Pakistanu, który pełnił rolę mediatora w tym konflikcie. 

Stacja NBC poinformowała później, że prezydent odłożył tę inicjatywę na półkę po tym, jak Arabia Saudyjska odmówiła Stanom Zjednoczonym zgody na wykorzystanie swoich baz i przestrzeni powietrznej do eskortowania statków przez Cieśninę Ormuz.

Główny irański negocjator, Mohammad Bagher Ghalibaf, oświadczył w niedzielę, że USA „nie mają innej alternatywy”, jak tylko zaakceptować warunki Teheranu.

„Im dłużej będą zwlekać, tym więcej zapłacą za to amerykańscy podatnicy” – napisał na platformie X.

 Irańskie media państwowe określiły żądanie Trumpa dotyczące zamknięcia krajowych obiektów nuklearnych mianem „propozycji nie do przyjęcia, którą Iran odrzuca od dziesięcioleci”.

Według stacji Press TV, warunki stawiane przez Iran obejmują zniesienie sankcji, wypłatę reparacji oraz ustanowienie nowych ram prawnych regulujących status Cieśniny Ormuz, które uznawałyby „suwerenną kontrolę Iranu nad tym kluczowym szlakiem wodnym”.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://www.rt.com/news/639875-trump-new-strikes-iran/