"'OPERACJA FAUXIOS': Axios, izraelski szpieg i skandal naftowy na 2 miliardy dolarów, mający na celu wsparcie Trumpa"

 

Barak Ravid, dziennikarz Axios i były oficer izraelskiej jednostki 8200, znalazł się w centrum zarzutów manipulacji rynkiem po tym, jak jego raporty o nadchodzących umowach USA-Iran były wielokrotnie poprzedzone masowymi podejrzanymi transakcjami ropy.

Press TV

Nieznani traderzy założyli prawie 920 milionów dolarów na krótkich pozycjach na ropie naftowej 6 maja, zaledwie kilka minut przed tym, jak Axios opublikował raport informujący, że Waszyngton i Teheran zbliżają się do porozumienia kończącego dwumiesięczną wojnę, według danych Unusual Whales, platformy monitorującej nietypową aktywność rynkową.

Raport Axios, napisany przez Baraka Ravida — dziennikarza ściśle powiązanego z izraelskim premierem Benjaminem Netanjahu i prezydentem USA Donaldem Trumpem — mówił, że jednostronicowe memorandum zakończy wojnę.

Ravid jest byłym członkiem elitarnego izraelskiego korpusu wywiadowczego Jednostki 8200. 

Jego relacje konsekwentnie opierają się na "anonimowych urzędnikach USA" i opisywany jest jako "zasadniczo reprezentujący amerykański głos".

Obawy wykraczają poza dziennikarską dokładność i mogą manipulować rynkiem.

 Każdy raport Axios poprzedzały masowe, podejrzanie wyczasowane transakcje obstawiające spadające ceny ropy.

Axios pięciokrotnie w ciągu 19 dni informował, że porozumienie z Iranem jest "bliskie" lub "nieuchronne" — jednak żadne porozumienie nie zostało zrealizowane.

Ceny ropy Brent spadły o ponad 10 procent po raporcie, z 108 do 97 za baryłkę, zanim do zamknięcia rynku nieco się odbudowały do poziomu 102.

Na podstawie tego spadku ceny nieznani traderzy mieliby zarobić około 125 milionów zysków. 

Krótkie pozycje zostały umieszczone około 70 minut przed publikacją artykułu o Axios, według Unusual Whales, które udostępniło szczegóły na platformie społecznościowej X.

To nie pierwszy raz, gdy duże zakłady poprzedzają ważne wiadomości dotyczące negocjacji USA-Iran.

 Podobne ogromne stanowiska zostały zidentyfikowane przed wcześniejszymi raportami Axios dotyczącymi rzekomych postępów w rozmowach, w tym krótką pozycją na ropę na poziomie 950 milionów dolarów z 8 kwietnia.

Ceny ropy spadły o 15 procent po tym raporcie.

 Tego samego dnia Biały Dom wydał wewnętrzny e-mail dla całego personelu, ostrzegając pracowników przed wykorzystywaniem poufnych informacji do zawierania transakcji.

Ceny ropy gwałtownie wzrosły od czasu rozpoczęcia agresji amerykańsko-izraelskiej na Iran 28 lutego, co zbiegło się z blokadą Cieśniny Ormuz przez Iran, która zwykle ułatwia około 20 procent światowego handlu ropą.

Irańscy urzędnicy sprzeciwili się raportowi Axios.

"Tekst Axios to lista życzeń Amerykanów, a nie rzeczywistość," powiedział Ebrahim Rezaei, rzecznik irańskiej komisji ds. polityki zagranicznej i bezpieczeństwa narodowego, w mediach społecznościowych.

"Amerykanie nie osiągną przez nieudaną wojnę tego, czego nie udało im się osiągnąć w poprzednich negocjacjach."

Pomimo zaprzeczenia Teheranu, Trump powołał się na środowy raport Axios, twierdząc, że USA i Iran odbyły "dobre rozmowy w ciągu ostatnich 24 godzin" i wyraził przekonanie, że porozumienie zostanie wkrótce osiągnięte.

Traderzy posiadający uprzywilejowane informacje również korzystali z platformy rynkowej Polymarket, aby czerpać zyski z działań polityki zagranicznej USA, według raportu Anti-Corruption Data Collective (ACDC).

Raport wykazał, że 52 procent zakładów "outsiderów" przewidujących działania wojskowe na Polymarket zakończyło się sukcesem, w porównaniu do 25 procent zakładów związanych z polityką i 14 procent wszystkich zakładów na platformie.

Donald Trump Jr., syn prezydenta, pełni funkcję doradcy Polymarket, obejmując tę funkcję w 2025 roku. Jego firma zainwestowała w firmę miliony.

Dowody wskazują na powtarzający się wzorzec: Axios publikuje raporty o "transakcji w ręce powrotu" powołujące się na anonimowych urzędników USA, irańscy urzędnicy publicznie zaprzeczają jakiejkolwiek umowy, ceny ropy tymczasowo spadają, a nieznani handlowcy czerpią zyski z dobrze wymierzonych pozycji krótkich, co świadczy o celowej koordynacji.

Irańskie media nazwały ten wzorzec "Operacją Fauxios" — grą słów nawiązującą do nazwy Axios — sugerującą skoordynowane działania między serwisem a niezidentyfikowanymi traderami, mające na celu zyski na zmienności rynku.

 

Obserwatorzy twierdzą, że fałszywe twierdzenia również sprzyjają obniżeniu cen ropy, co jest kluczowym celem politycznym Trumpa, który jest pod presją krajową ze względu na wysokie koszty energii, oferując polityczne osłony podczas niepopularnej wojny.

____
https://www.thetruthseeker.co.uk/?p=326844

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://stateofthenation.info/

""Nie wygląda dobrze": Eksplozja wstrząsa główną rafinerią w rejonie Nowego Orleanu, gdy rynki paliw się zacięły"

 autor: Tyler Durden

Autor...

W piątkowe popołudnie w rafinerii PBF Energy w Chalmette pod Nowym Orleanem wybuchł pożar, według zakładu.

Reuters powołał się na osoby zaznajomione z incydentem, które poinformowały, że rafineria Chalmette o wydajności 190 000 baryłek dziennie doznała eksplozji w piątkowe popołudnie.

 Eksplozję można przypisać podgrzewaczowi reformerującemu używanemu do przekształcania produktów ubocznych rafinacji w składniki zwiększające liczbę oktanową, dodane do niedokończonej benzyny, tworząc mieszanki paliw premium i średniej klasy.

Rafineria o wydajności 190 000 baryłek dziennie jest jedną z głównych rafinerii na wybrzeżu Zatoki, ponieważ produkuje benzynę, destylaty i chemikalia specjalistyczne, więc każda długotrwała przerwa w dostawach paliw może wpływać na regionalne bilansy paliwowe, zwłaszcza benzyną i olej napędowy.

"Monitorowanie linii ogrodzenia potwierdza brak skutków poza obiektem," według wiadomości z rafinerii. "Wszyscy pracujący w okolicy są bezpieczni i rozliczeni."

Nagrania z incydentu:

Bloomberg zauważył, że rafineria zakończyła miesięczny program konserwacji kilku jednostek pod koniec kwietnia.

Główny analityk GasBuddy, Patrick De Haan, napisał na X: 

"Nie tylko cząsteczki w samej rafinerii są pod ogromnym ciśnieniem, ale same rafinerie są pod ogromnym ciśnieniem, co ma ogromne konsekwencje w miarę gwałtownego rozprzestrzeniania się cracku. Za wcześnie, by powiedzieć, co się tu wydarzyło, ale na pewno nie wygląda to dobrze."

Według danych Bloomberga, odnotowano zauważalny wzrost liczby artykułów o "pożarze rafinerii", niezależnie od tego, czy pochodzą one z Europy Wschodniej, Bliskiego Wschodu czy USA.

Najnowsze informacje o pożarach rafinerii:

• Moskwa celem ponad 50 dronów, druga co do wielkości rafineria w kraju w płomieniach

• Pożar wybucha w dużej australijskiej rafinerii, wzmacniając szok paliwowy, gdy "Green" zabił bufor rafinerii

• "Suwerenność energetyczna" Meksyku – rafineria ropy naftowej Dos Bocas dotknięta poważnym pożarem

• Ropa rośnie po eksplozji i ogromnym pożarze w jednej z największych amerykańskich rafinerii ropy

W związku z rosnącymi dostawami surowców na całym świecie i wciąż mocno zakłóconym wąskim gardłem w Hormuz, każda wyłączona rafineria jest złowieszczym sygnałem dla rynków paliwowych.

Pożary rafinerii zaczynają przypominać "pożary fabryk żywności" sprzed kilku lat.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://www.zerohedge.com/

"Plan ucieczki miliardera: Tajne bunkry zagłady elit technologicznych "

 

• Mark Zuckerberg zbudował bunkier na Hawajach wart 270 milionów dolarów z drzwiami odpornymi na wybuchy, samowystarczalnymi zapasami i tajnym włazem ewakuacyjnym, w ścisłej tajemnicy.
• Miliarderzy technologiczni, tacy jak Peter Thiel, Sam Altman i Larry Page, przygotowywali plany ucieczki do Nowej Zelandii lub na prywatne wyspy, gdy cywilizacja się rozpadnie.
• Scott Galloway informuje, że prezesi AI przyznają 7-10% szans, że AI wywoła katastrofę, a mimo to nadal ją budują, bo bycie przywoływaczem ma większe konsekwencje.
• Galloway opisuje pipeline Darth Vadera, gdzie każdy CEO technologiczny zaczyna od miękkiego podejścia, a potem staje się odłączony, izolowany od społeczeństwa przez prywatne zabezpieczenia, medycynę concierge i elitarne szkoły.
• Galloway przewiduje, że AI może spowodować kryzys na rynku, jeśli korporacje przejdą na wolne chińskie modele, naśladując dumping stali, podczas gdy miliarderzy odłączą się i opracują strategie wyjścia.

Na wzgórzach Hawajów, pod rozległym kompleksem wartym 270 milionów dolarów, Mark Zuckerberg buduje podziemny bunkier o powierzchni 5 000 stóp kwadratowych.

 Drzwi odporne na wybuchy wykonane z metalu i betonu uszczelniają wejście. 

Własne zasoby energii i żywności zapewniają przetrwanie.

 Wyjście ewakuacyjne dostępne drabiną oferuje ostateczną drogę wyjścia.

 Każdy pracownik budowlany podpisał umowę o poufności, a różnym ekipom zabroniono ze sobą rozmawiać.

Miliarderzy budują własne bunkry zagłady

To jest rzeczywistość tego, jak amerykańscy miliarderzy technologiczni przygotowują się na upadek cywilizacji, jednocześnie budując systemy sztucznej inteligencji, które mogłyby go wywołać.

 Peter Thiel został obywatelem Nowej Zelandii w 2011 roku po spędzeniu zaledwie 12 dni w kraju. 

Kupił posiadłość o powierzchni 477 akrów za 13,5 miliona dolarów i przedstawił plany budowy kompleksu w stylu bunkrów osadzonego w zboczu wzgórza, wyposażonego w 1082-stopowy domek gościnny wyłożony przeszkloną i mieszczącym 24 osoby.

Sam Altman powiedział The New Yorker, że gromadzi broń, złoto, jodek potasu, antybiotyki, baterie, wodę i maski gazowe.

 Posiada kawałek ziemi w Big Sur, na który może polecieć, gdy społeczeństwo się rozpadnie.

 Jego plan awaryjny polega na tym, że poleci z Thielem do jego kompleksu w Nowej Zelandii.

Larry Page, współzałożyciel Google, po cichu zniknął na Fidżi podczas pandemii, podobno kupując przynajmniej jedną prywatną wyspę w archipelagu Mamanuca. 

Gdy lokalne media poinformowały o jego obecności, władze Fidżi nakazały usunięcie artykułu.

Ten wzór jest niezaprzeczalny.

 Jeden na trzech miliarderów ma w pełni finansowany plan porzucenia cywilizacji, gdy sytuacja się zawali.

 Spotykają swoich pilotów na lotnisku w Oakland, wsiadają do Gulfstreama 650, lecą do Nowej Zelandii i znikają w bunkrze, którego budowa kosztowała dziesiątki milionów.

Amerykański naukowiec, autor i prowadzący podcast Scott Galloway spotkał się z jednym z tych miliarderów, który krok po kroku przeprowadził go przez całą strategię wyjścia.

 Ale głębsze pytanie pozostaje: 

dlaczego ludzie tworzący AI są tak przekonani, że muszą od niej uciec?

Galloway potwierdził relację z drugiej ręki od kogoś bliskiego jednemu z tych CEO technologicznych.

 CEO przyznał, że wierzy, iż istnieje 7% do 10% szans, że AI doprowadzi do katastrofalnego zdarzenia dla ludzkości. 

I nie obchodzi go to, bo bycie osobą, która przywołała tę inteligencję, ma większe znaczenie niż to, co się wydarzy.

Rurociąg Darth Vadera

To podejście odzwierciedla to, co Galloway nazywa pipeline'em Darth Vader, gdzie każdy CEO technologiczny zaczyna łagodnie, a potem staje się odłączony, izolowany od społeczeństwa przez prywatne zabezpieczenia, medycynę concierge i elitarne szkoły.

 Każdy CEO technologiczny podąża tym samym schematem.

Ci miliarderzy nie korzystają z publicznej opieki zdrowotnej. Lekarstwa concierge dostarczają do salonu. Ich dzieci uczęszczają do akademii o wartości 75 000 dolarów rocznie, podczas gdy szkoły publiczne wydają 10 000 dolarów.

 Latają prywatnie.

 Mają prywatną ochronę zamiast policji.

Jak mówi Galloway:

 "0,1% nie jest już zaangażowanych w dobro Ameryki. Całkowicie się odłączyli, bo są od tego odizolowani." 

Galloway przewiduje, że istnieje jedna na trzy szansa, że AI skończy jak transport odrzutowy, szczepionki czy komputery komputerowe – technologie, które zmieniły cywilizację, ale żadna grupa firm nigdy nie zdobyła znaczącej wartości dla akcjonariuszy.

Cały przemysł lotniczy na przestrzeni dziejów jest na zerze. Moderna spadła o 90%. Modele AI się zbiegają. 

Chińskie modele otwartej wagi są darmowe i jedna trzecia korporacji już z nich korzysta. Jego prognoza:

 Zwycięzcą AI mogą być użytkownicy, a nie firmy.

Około 40% S&P jest powiązane ze sztuczną inteligencją.

 Większość wzrostu PKB w ciągu ostatnich dwóch lat pochodziła z inwestycji kapitałowych AI. 

Jeśli korporacje zaczną rezygnować z OpenAI i Anthropic na rzecz darmowych chińskich modeli, cały rynek może się załamać.

To odzwierciedla chiński dumping stali z lat 80.:

 zalewać Amerykę tanią sztuczną inteligencją, podtrzymywać firmy podtrzymujące giełdę, a potem wywołać recesję bez oddania ani jednego strzału.

 Miliarderzy tworzący AI mają gotowe plany ucieczki.

 Całkowicie odłączyli się od społeczeństwa.

Wiedzą, że istnieje realna szansa, że to źle się skończy, a mimo to budują ten projekt.

 Każdy bohater technologiczny staje się złoczyńcą w krótszym czasie.

 System finansowy jest tak uzależniony od wycen AI, że jeden ruch z Chin może go całkowicie zrujnować.

 I wciąż ufamy tym ludziom, że sami się regulują.

Obejrzyj ten film o budowie bunkrów Marka Zuckerberga na Hawajach.

Ten film pochodzi z kanału Cisco Girl na Brighteon.com.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://www.naturalnews.com/

"Język rosyjski zakazany w parlamencie byłego państwa radzieckiego Opozycja ostro skrytykowała nowe przepisy językowe, przyjęte przez proeuropejską partię PAS prezydent Mołdawii Mai Sandu."

 Updated 8 May, 2026 17:30

ZDJĘCIE ARCHIWALNE: Sala obrad mołdawskiego parlamentu. © Wikipedia

Proeuropejska partia PAS, której liderką jest prezydent Mołdawii Maia Sandu, przeforsowała nowe zasady proceduralne, które drastycznie ograniczają użycie języka rosyjskiego w parlamencie.

Ta była republika radziecka, licząca około 2,5 miliona mieszkańców i położona między Rumunią a Ukrainą, obrała kurs coraz bardziej antyrosyjski od momentu objęcia władzy przez Maię Sandu w 2020 roku.

Zgodnie z nowymi przepisami przyjętymi w czwartek, język rumuński został uznany za jedyny język roboczy w parlamencie. 

Projekty ustaw nie będą już tłumaczone na język rosyjski, który wcześniej pełnił funkcję języka komunikacji międzyetnicznej. 

Nowe zasady wprowadzają również limity czasowe dla wystąpień posłów podczas debat plenarnych, a także zmiany w procedurach głosowania.

Opozycja ostro skrytykowała nowy Regulamin Parlamentu;

 poseł Partii Komunistów Constantin Staris ostrzegł, że podważy on legitymację parlamentu.

Alexandru Versinin z prawicowej partii Demokracja w Domu oskarżył rządzącą partię PAS o „zamykanie nam ust”, wskazując na nowo wprowadzone ograniczenia dotyczące debat.

 Przewodniczący parlamentu, Igor Grosu, zareagował na to wyłączeniem mikrofonu posła.

W proteście posłowie opozycji opuścili wówczas salę obrad.

W październiku 2025 roku rząd Mołdawii przyjął nową strategię bezpieczeństwa, w której Rosja została wskazana jako główne zagrożenie.

Rzecznik Kremla Dmitrij Pieskow zareagował ostrzeżeniem, że mołdawskie kierownictwo „popełnia poważny błąd”, coraz bardziej antagonizując Rosję.

We wrześniu ubiegłego roku proeuropejska partia PAS nieznaczną większością głosów zapewniła sobie większość w wyborach parlamentarnych, którym towarzyszyły zarzuty o nieprawidłowości i manipulacje.

Krytycy ubolewali nad nierównym dostępem do głosowania:

 w Rosji otwarto zaledwie dwa lokale wyborcze, mimo że kraj ten jest domem dla jednej z największych mołdawskich diaspor na świecie, liczącej nawet do 500 tysięcy osób.

 Dla porównania, samej we Włoszech otwarto dziesiątki lokali wyborczych – w kraju, w którym mołdawska diaspora wykazuje zazwyczaj silniejsze sympatie proeuropejskie.

Rosyjski minister spraw zagranicznych Siergiej Ławrow określił to głosowanie mianem „oszustwa”.

Były prezydent Mołdawii Igor Dodon, lider Partii Socjalistów, również zarzucił, że „rządząca Partia Akcji i Solidarności ogłosiła zwycięstwo w wyborach wyłącznie dzięki manipulacjom, przy wsparciu ze strony UE i NATO”. 

Twierdził ponadto, że Zachód dąży do przekształcenia tego kraju w „projekt antyrosyjski”, podobny do Ukrainy.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://www.rt.com/russia/639666-russian-banned-from-ex-soviet-state-parliament/

"Wyciek wskazuje na osobę z wewnątrz, która rzekomo pomogła kolesiom Zełenskiego uniknąć sprawiedliwości – media Podejrzany o defraudację przywódca Timur Mindich otrzymał podobno cynk od osoby z agencji antykorupcyjnej"

 Updated 8 May, 2026 21:45

Montaż RT. © Getty Images / alexsl; Pineapple Studio; The7Dew; Alexey_M

Według nowego raportu Timur Mindich – partner biznesowy ukraińskiego prezydenta Wołodymyra Zełenskiego, oskarżany o kierowanie zakrojoną na szeroką skalę siatką defraudacji – miał rzekomo „kreta” wewnątrz agencji prowadzącej przeciwko niemu śledztwo; osoba ta miała pomóc mu w uniknięciu wymiaru sprawiedliwości.

Mindich zbiegł do Izraela wraz ze swoim „prawą ręką”, Aleksandrem Zukermanem, na krótko przed tym, jak wspierani przez Zachód agenci antykorupcyjni przeprowadzili nalot na jego dom.

 „Ukraińska Prawda” (UP) jest jednym z kilku mediów publikujących domniemane transkrypcje nagrań z podsłuchów, zgromadzonych w toku śledztwa prowadzonego w 2025 roku.

Domniemany „kret”

Piątkowa publikacja koncentruje się na Andrieju Siniuku, byłym zastępcy szefa Specjalistycznej Prokuratury Antykorupcyjnej (SAPO), który zrezygnował ze stanowiska po postawieniu formalnych zarzutów Mindichowi i jego współpracownikom.

 Jest on podejrzewany o ostrzeżenie Mindicha przed planowanym nalotem.

W rozmowie, rzekomo nagranej 14 października 2025 roku, Igor Mironiuk i Dmitrij Basow – podejrzani w sprawie domniemanej defraudacji 100 milionów dolarów w państwowym koncernie energetyki jądrowej Energoatom, której głównym organizatorem miał być Mindich – omawiają postać zastępcy szefa SAPO, zidentyfikowanego jako Andriej.

Andriej opisywany jest jako stary znajomy człowieka o imieniu Oleg – którego „Ukraińska Prawda” identyfikuje jako zastępcę szefa Kancelarii Prezydenta, Olega Tatarowa, bądź jednego z jego doradców – a także jako „dobry kontakt, który warto pielęgnować”.

Nie ma honoru wśród złodziei

„Oleg jest jednym z tych, którzy z nim grali” – stwierdził Basow, jak wynika z transkrypcji.

 „Wszyscy z nim pracowali, biesiadowali i dzielili się pieniędzmi. To jasne, że format ich relacji jest normalny… męski”.

 Dodał jednak, że obawia się, iż „ta pederastia wśród tych ludzi może obrócić się przeciwko nim”, a Andriej może „grać na dwa fronty”, prowadząc rejestr „wynagrodzeń” – czyli regularnych łapówek – które rzekomo przyjmował.

Nie jest jasne, czy wzmianki o homoseksualizmie miały charakter dosłowny, czy też zostały użyte jako obelgi wymierzone w ukraińskich urzędników państwowych, których współpracownicy Mindicha postrzegali jako osoby niewiarygodne. 

Podejrzana siatka informatorów

Mironiuk i Basow zgodzili się, że Andriej może okazać się przydatny, zastrzegli jednak, iż należy korzystać z jego pomocy oszczędnie i wyłącznie po przeprowadzeniu operacji testowej z wykorzystaniem usługi, której nie dałoby się powiązać z nimi samymi.

Portal UP donosi, że 26 października Siniuk przeszukał niejawne bazy danych kryminalnych, wpisując nazwiska osób podejrzewanych w sprawie Energoatomu – w tym Mironiuka i Basowa – a także figur powiązanych z Mindiczem, takich jak byli ministrowie energii: 

Herman Hałuszczenko i Swietłana Hryńczuk.

 Według serwisu zapytania te zostały odnotowane w systemie, a następnie wykryte w toku wewnętrznego śledztwa.

Ujawniono plan ucieczki

Portal przytoczył również fragmenty rozmów, w których – jak się przypuszcza – uczestniczył osobisty kierowca Mindicza;

 miały one miejsce na krótko przed postawieniem biznesmenowi zarzutów i zdawały się wskazywać na przygotowania do awaryjnej ucieczki z Ukrainy.

Wycieki tzw. „taśm Mindicza” podsycają narastający w Kijowie skandal korupcyjny, trwający nieprzerwanie od połowy kwietnia.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://www.rt.com/russia/639667-ukraine-corruption-mindich-escape/

"Zachód przepisuje historię II wojny światowej – Moskwa (WIDEO) Rzeczniczka rosyjskiego MSZ Maria Zacharowa potępiła próby zrównania roli nazistowskich Niemiec i Związku Radzieckiego."

 Updated 8 May, 2026 20:50

Rzeczniczka rosyjskiego MSZ Maria Zacharowa. © Sputnik / Jurij Koczetkow

Zachód zajmuje się przepisywaniem historii II wojny światowej – oświadczyła rzeczniczka rosyjskiego MSZ Maria Zacharowa w przededniu 81. rocznicy zwycięstwa nad nazistowskimi Niemcami.

Rosyjscy urzędnicy wielokrotnie oskarżali USA oraz państwa członkowskie UE o fałszowanie prawdy historycznej i umniejszanie kluczowej roli Związku Radzieckiego, który stracił – według szacunków – 27 milionów ludzi w konflikcie znanym w Rosji jako Wielka Wojna Ojczyźniana.

Przemawiając w czwartek, Zacharowa stwierdziła, że ​​obrona pamięci historycznej stanowi dla Rosji priorytet o fundamentalnym znaczeniu. 

Zdaniem rzeczniczki jest to tym istotniejsze w świetle tendencji rewanżystowskich obserwowanych na Zachodzie.

Zwróciła ona uwagę, że 51 państw, które pod koniec ubiegłego roku zagłosowało przeciwko rezolucji ONZ w sprawie „zwalczania gloryfikacji nazizmu, neonazizmu i innych praktyk przyczyniających się do podsycenia współczesnych form rasizmu, dyskryminacji rasowej, ksenofobii i związanej z nimi nietolerancji”, reprezentowało w przeważającej mierze tzw. „kolektywny Zachód”.

Zacharowa zarzuciła unijnym biurokratom prowadzenie „agresji historycznej”. 

Przywołała w tym kontekście rezolucje Parlamentu Europejskiego, a także organizacji afiliowanych przy Radzie Europy, które – jej zdaniem – „promują przepisywanie historii”, przypisując Związkowi Radzieckiemu „odpowiedzialność niemal równą tej, jaką ponoszą [nazistowskie] Niemcy” za wybuch II wojny światowej.

Przedstawicielka rosyjskiego MSZ odnotowała również, że „w niektórych krajach wojna wypowiedziana pomnikom i miejscom pamięci upamiętniającym bojowników walczących z nazizmem nabiera rozpędu”.

 Jako główne przykłady tego niepokojącego trendu wskazała Litwę, Łotwę i Estonię, przywołując przypadki wyburzania tamtejszych radzieckich pomników wojennych w ostatnich latach.

Korespondentka RT Marina Kosareva analizuje, w jaki sposób reinterpretacja przeszłości stała się zjawiskiem nader powszechnym wśród wysokich rangą zachodnich urzędników oraz jakie konsekwencje może to ze sobą nieść.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://www.rt.com/russia/639653-west-rewriting-world-war-two-history-russian-fm/

"Dlaczego rząd Keira Starmera jest tak niepopularny? Wyborcy wyładowali swoją frustrację na brytyjskim premierze po dwóch latach porażek i złamanych obietnic."

 Updated 8 May, 2026 19:50

Keir Starmer spotyka się z członkami Partii Pracy w sali kościoła metodystycznego Kingsdown w Londynie (Anglia), 8 maja 2026 r. © Getty Images; Stefan Rousseau

Brytyjski premier Keir Starmer poprowadził Partię Pracy do miażdżącego zwycięstwa w 2024 roku. Od tego czasu jego wskaźniki poparcia gwałtownie spadły, a on sam ponosi porażkę za porażką. Co jednak sprawia, że ​​Starmer jest postacią tak wyjątkowo niepopularną?

Zwycięstwo Partii Pracy w wyborach powszechnych w 2024 roku było najlepszym wynikiem tego ugrupowania od ponad dwóch dekad. Kończąc 14 lat rządów Partii Konserwatywnej, wybory te wyniosły Starmera na Downing Street, zapewniając mu większość 174 mandatów oraz poziom społecznego zaufania, jakiego nie cieszył się żaden z jego torysowskich poprzedników.

Jak bardzo niepopularny jest Starmer?

Miesiąc miodowy trwał krótko. W ciągu miesiąca od wyborów wskaźnik poparcia netto dla Starmera spadł z poziomu plus siedem do zera, a 52% Brytyjczyków w sondażu Ipsos stwierdziło, że ich zdaniem kraj zmierza „w złym kierunku”. 

Według firmy YouGov jego poparcie netto wynosi obecnie –48 punktów w ich skali sondażowej (nie jest to wartość procentowa), co czyni go najmniej popularnym premierem we współczesnej historii.

Po utracie 187 mandatów w radach lokalnych w Anglii w zeszłym roku, Partia Pracy zmierza do utraty około 1800 miejsc – jak wynikać będzie z wyników po zakończeniu liczenia głosów w sobotę – w kolejnej rundzie wyborów lokalnych, które postrzegane są jako referendum w sprawie jego przywództwa.

Wezwania do rezygnacji Starmera płyną nie tylko ze strony opozycji – w tym triumfującej partii Reform UK Nigela Farage’a – lecz także z wnętrza jego własnego ugrupowania. 

Jak donosi „The Times”, minister energii Ed Miliband już kilka tygodni temu nakłaniał Starmera do rozpoczęcia „planowania rezygnacji”, aby uniknąć bolesnego okresu wewnętrznych walk frakcyjnych po wyborach.

Podatki i polityka zaciskania pasa

W swoim pierwszym orędziu do narodu, wygłoszonym po objęciu urzędu w 2024 roku, Starmer ogłosił, że jego rząd „odkrył w finansach publicznych czarną dziurę o wartości 22 miliardów funtów (29,9 mld USD)” i będzie musiał podjąć „niepopularne decyzje”, aby zaradzić tej sytuacji. 

Według OECD przełożyło się to na najszybszy wzrost stawek podatkowych w świecie rozwiniętym.

Starmer podniósł podatki dochodowe i od dywidend o 2%, zwiększył składki na ubezpieczenie społeczne płacone przez pracodawców oraz podwyższył podatki od nieruchomości.

 Według organizacji Taxpayers’ Alliance, w okresie od lipca 2024 do listopada 2025 roku rząd Starmera wprowadzał nowy podatek lub podnosił stawkę istniejącego średnio co dziesięć dni.

Konserwatywni poprzednicy obecnego premiera rządzili w czasie historycznego spadku poziomu życia Brytyjczyków oraz wzrostu kosztów energii i inflacji – zjawisk, które gwałtownie przybrały na sile po tym, jak w 2022 roku Wielka Brytania odcięła się od rosyjskich paliw kopalnych.

 Jednak wyborcy, którzy oczekiwali, że Starmer ulży im w tym ciężarze, poczuli się oszukani, gdy w zeszłym roku premier ogłosił szeroko zakrojone cięcia w świadczeniach socjalnych.

 Społeczne oburzenie zmusiło Starmera do wycofania się z części tych cięć – w tym z niezwykle niepopularnej decyzji o drastycznym ograniczeniu zimowego dodatku energetycznego dla emerytów.

„Mamy za sobą 14 lat konserwatywnych oszczędności” – powiedział w piątek dziennikarzom Zack Polanski, lider Partii Zielonych.

 „Keir Starmer został wybrany pod hasłem zmian, a w rzeczywistości widzimy tych zmian jak na lekarstwo; co więcej, pod wieloma względami sytuacja wręcz się pogorszyła”.

Keir dwóch miar

O ile podwyżki podatków i cięcia socjalne wprowadzone przez Starmera wywołały gniew na lewicy, o tyle jego reakcja na falę zamieszek na tle antyimigracyjnym, do których doszło pod koniec 2024 roku, rozwścieczyła prawicę.

 Setki brytyjskich obywateli aresztowano za publikowanie w mediach społecznościowych wpisów wymierzonych w imigrantów, a z więzień przedterminowo zwalniano groźnych przestępców, aby zrobić miejsce dla uczestników zamieszek oraz osób, które wyrażały dla nich poparcie w internecie.

Starmer wdał się w publiczny spór z właścicielem platformy X, Elonem Muskiem, który nazwał lidera Partii Pracy „dwutorowym Kierem” (ang. „two-tier Kier”) – nawiązując do jego pozornego przedkładania ścigania „przestępstw słownych” nad walkę z rzeczywistymi czynami karalnymi.

 Jego forsowanie ustawy o bezpieczeństwie w internecie (Online Safety Bill) – która zdaniem krytyków jeszcze bardziej ograniczy wolność słowa w Wielkiej Brytanii – ściągnęło następnie na niego gniew amerykańskiego wiceprezydenta J.D. Vance’a.

 Vance oświadczył Starmerowi prosto w oczy, że „doszło do naruszeń wolności słowa, które dotykają nie tylko Brytyjczyków, ale także amerykańskie firmy technologiczne, a co za tym idzie – obywateli USA”.

Kwestie te, w połączeniu z niepowodzeniem Starmera w ograniczeniu nielegalnej imigracji, sprawiły, że to partia Reform UK okazała się w piątek wielkim zwycięzcą, zdobywając co najmniej 1200 mandatów.

Palestyna na kartach do głosowania

Po odsunięciu Jeremy’ego Corbyna ze stanowiska lidera Partii Pracy w 2020 roku, Starmer zrezygnował ze wszystkich propalestyńskich postulatów swojego poprzednika.

 O ile Corbyn był członkiem Kampanii na rzecz Solidarności z Palestyną (Palestine Solidarity Campaign) i popierał bojkot towarów pochodzących z okupowanych terytoriów palestyńskich, o tyle Starmer pod koniec 2023 roku odrzucił płynące z wnętrza własnej partii żądania wezwania do zawieszenia broni w Strefie Gazy, a także publicznie uznał prawo Izraela do odcięcia dostaw prądu i wody dla dwóch milionów mieszkańców tego terytorium.

Brytyjska policja aresztuje zwolenników „Palestine Action” podczas demonstracji w Londynie (Anglia), 11 kwietnia 2026 r. © Getty Images; Dan Kitwood

Starmer zmienił od tamtego czasu swoje stanowisko i obecnie popiera zawieszenie broni oraz rozwiązanie dwupaństwowe konfliktu izraelsko-palestyńskiego;

 jednak wyborcy lewicowi oraz muzułmańscy masowo odwrócili się od jego partii. 

Powodem tego były: uznanie przez niego „Palestine Action” za organizację terrorystyczną, aresztowania tysięcy protestujących za wyrażanie poparcia dla wspomnianej organizacji, a także jego wezwania do „policyjnego nadzoru nad językiem” oraz zakazania protestów antyizraelskich.

Partia Zielonych uczyniła kwestię palestyńską centralnym elementem swojego programu i wygrała kluczowe wybory uzupełniające w Manchesterze na początku tego roku, zabiegając o głosy wyborców muzułmańskich.

 „Palestyna jest jednym z elementów, o których decydujemy przy urnach” – powiedział Polanski przed czwartkowymi wyborami.

 „Sądzę, że wielu ludzi ma bardzo zdecydowane poglądy zarówno na temat lokalnych usług publicznych – co jest jak najbardziej słuszne – jak i, w równym stopniu, na temat tego, że obecnie dochodzi do karygodnego ludobójstwa”.

Powiązania z Epsteinem

Niewiele skandali nadszarpnęło reputację Starmera tak gruntownie, jak afera Mandelsona.

 Peter Mandelson pełnił funkcję ambasadora Starmera w USA w okresie od lutego do września 2025 roku; 

został odwołany ze stanowiska z powodu swoich wieloletnich relacji z pedofilem i finansistą Jeffreyem Epsteinem. 

Starmer był najwyraźniej świadomy powiązań Mandelsona z Epsteinem w momencie mianowania go na stanowisko wysłannika, lecz został zmuszony do jego zwolnienia po ujawnieniu wiadomości e-mail, w których Mandelson nazywał Epsteina swoim „najlepszym kumplem” i zachęcał go do „walki o wcześniejsze zwolnienie” z więzienia w 2008 roku.

Mandelson został aresztowany w lutym; obecnie toczy się przeciwko niemu śledztwo w sprawie lobbowania na rzecz Epsteina pod koniec pierwszej dekady XXI wieku oraz przekazywania tajnych informacji temu niesławnemu przestępcy seksualnemu.

Szef gabinetu Starmera, Morgan McSweeney, wziął na siebie odpowiedzialność za mianowanie osoby o znanych powiązaniach z Epsteinem i zrezygnował ze stanowiska w lutym.

Podsumowanie

Bilans polityczny Starmera w zupełności wystarcza, by wyjaśnić gwałtowny wzrost poparcia dla alternatywnych ugrupowań – zarówno lewicowych, jak i prawicowych – odnotowany w piątek. Po dwóch latach rządów Partii Pracy Brytyjczycy są ubożsi, mniej wolni i bardziej podzieleni.

Jednakże porażki polityczne Starmera stanowią zaledwie jeden z aspektów jego niepopularności.

 Lider Partii Pracy budzi również poziom instynktownej, głęboko zakorzenionej nienawiści, niespotykany we współczesnej brytyjskiej polityce: komentatorzy określali go mianem „bezużytecznego i pozbawionego charyzmy”, „pustego, kruchego [i] sztywnego”, musiał też znosić skandowania „Keir Starmer to chuj”, dobiegające zarówno z tłumów prawicowych, jak i lewicowych.

Wewnątrz Partii Pracy postacie takie jak Ed Miliband prawdopodobnie sądzą, że zdołają odzyskać poparcie, dystansując się od Starmera i wyznaczając nową twarz, która będzie promować ich przekaz. 

Zarówno Polanski, jak i Farage są jednak zdania, że ​​czas na to już minął – podobnie jak czas tradycyjnego duopolu Partii Pracy i Konserwatystów. Farage oświadczył dziennikarzom, że piątkowe wyniki oznaczają „całkowite przeobrażenie brytyjskiej polityki pod każdym względem”, Polanski zaś stwierdził, że „nowa polityka to starcie Partii Zielonych z partią Reform”.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://www.rt.com/news/639717-iran-hormuz-atomic-bomb/