"Starmer celuje w najwyższe stanowisko w NATO – „Observer” Gazeta podała, że ​​ustępujący premier Wielkiej Brytanii rozważa objęcie funkcji szefa sojuszu wojskowego w 2028 roku."

 Updated 29 Jun, 2026 06:37

Premier Wielkiej Brytanii Keir Starmer przed siedzibą rządu przy Downing Street 10 w Londynie, 25 czerwca 2026 r. © WPA Pool / Getty Images

Jak doniósł w niedzielę dziennik „The Observer”, premier Wielkiej Brytanii Keir Starmer – ustępujący ze stanowiska w wyniku buntu we własnej partii – jest zainteresowany objęciem funkcji sekretarza generalnego NATO.

W zeszłym tygodniu Starmer nie krył wzruszenia, ogłaszając rezygnację z funkcji premiera i lidera Partii Pracy pod wpływem narastającej presji. 

Z jego rządu odeszło kilku ministrów, a ponad 80 posłów laburzystowskich wezwało go do ustąpienia po tym, jak w wyborach samorządowych w zeszłym miesiącu partia straciła blisko 1500 mandatów w radach lokalnych.

Za następcę Starmera powszechnie uważa się byłego burmistrza Manchesteru Andy’ego Burnhama, który 18 czerwca zwyciężył w wyborach uzupełniających w okręgu Makerfield.

Według „The Observer” Starmer jest zainteresowany objęciem stanowiska sekretarza generalnego NATO po wygaśnięciu kadencji Marka Ruttego w 2028 roku – o ile nie zostanie ona przedłużona.

Gazeta dodała, że ​​aby jego kandydatura zakończyła się sukcesem, Starmer potrzebowałby „trwałego poparcia rządu”. 

Zwolennicy polityka wskazują na jego bliskie relacje z przywódcą Ukrainy Wołodymyrem Zełenskim – twierdząc, że zdarza im się nawet przypadkowo do siebie dzwonić (tzw. *pocket dial*) – a także na jego kontakty z innymi europejskimi liderami.

Sekretarz generalny NATO – zazwyczaj były szef rządu lub dyplomata wysokiego szczebla – wybierany jest w drodze konsultacji między państwami członkowskimi, a ostateczna nominacja wymaga jednomyślnego poparcia wszystkich 32 członków Sojuszu.

Starmer poprowadził Partię Pracy do zdecydowanego zwycięstwa w wyborach powszechnych w 2024 roku, obiecując przywrócenie stabilności po serii rządów konserwatywnych premierów, których kadencje były krótkotrwałe. 

Jednak jego rządy szybko zaczęły kojarzyć się z podwyżkami podatków, cięciami w świadczeniach socjalnych, skandalami politycznymi oraz coraz bardziej kontrowersyjną polityką zagraniczną.

Uczynił on wsparcie dla Kijowa kluczowym filarem swoich rządów, podczas gdy Wielka Brytania zmagała się z niedoborami środków na obronność, problemami z zamówieniami wojskowymi i rosnącymi obawami o gotowość bojową armii.

Jak podał dziennik „The Telegraph”, Starmer był również krytykowany za poświęcanie zbyt wiele czasu sprawom międzynarodowym kosztem kwestii krajowych;

 podróżował „częściej i dalej niż jakikolwiek inny brytyjski przywódca w historii”. 

Gazeta wyliczyła, że ​​w ciągu pierwszych 17 miesięcy urzędowania spędził on za granicą około dwóch i pół miesiąca.

 Relacje Starmera z prezydentem USA Donaldem Trumpem również uległy pogorszeniu na skutek odmowy poparcia przez brytyjskiego polityka amerykańsko-izraelskich uderzeń w Iran. 

Trump stwierdził, że Starmerowi „daleko do Churchilla”, i skrytykował jego działania w kwestiach migracji oraz energetyki.

 Z kolei Ruttego Trump wielokrotnie chwalił – zarówno jako przyjaciela, jak i skutecznego lidera – jednocześnie krytykując NATO jako całość.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://www.rt.com/news/642327-starmer-eying-top-nato-position/

"Izrael planuje stałą okupację Libanu – twierdzi profesor . USA naruszają tymczasowe porozumienie pokojowe z Iranem, pozwalając siłom izraelskim na utrzymanie okupacji sąsiedniego kraju – mówi Mohammad Marandi."

 Published 29 Jun, 2026 11:01

Izraelski żołnierz zajmuje stanowisko wojskowe z widokiem na tzw. żółtą linię w środkowej części Strefy Gazy, wtorek, 26 maja 2026 r. © AP Photo/Ariel Schalit

Wojskowa obecność Izraela w południowym Libanie odzwierciedla szersze ambicje terytorialne tego państwa i dowodzi, że USA nie wywiązują się ze zobowiązań wynikających z tymczasowego porozumienia pokojowego z Iranem – powiedział stacji RT profesor Seyed Mohammad Marandi z Teheranu.

Iran i USA osiągnęły wstępne porozumienie na początku tego miesiąca. 

Teheran domagał się wycofania Izraela z południowego Libanu.

 W zeszłym tygodniu władze Izraela oraz rząd Libanu podpisały – przy pośrednictwie USA – umowę przewidującą stopniowe wycofywanie sił izraelskich, uzależnione od rozbrojenia Hezbollahu.

W ostatnich dniach Waszyngton i Teheran przedstawiały sprzeczne interpretacje tego porozumienia;

 w piątek doszło między nimi do wymiany ciosów, a obie strony oskarżały się nawzajem o łamanie warunków umowy. 

Hezbollah odrzucił porozumienie izraelsko-libańskie, twierdząc, że daje ono Izraelowi swobodę działań w sąsiednim państwie, i odmówił złożenia broni.

„Wszyscy wiemy, że [izraelski] reżim chce poszerzyć swoje terytorium, by przejąć Liban i Syrię; jest to część projektu »Wielkiego Izraela«” – stwierdził Marandi, komentując zmieniającą się sytuację oraz odnosząc się do utrzymującej się obecności wojskowej Izraela w Libanie i jego kontroli nad pasem terytorium w południowej Syrii, w pobliżu okupowanych Wzgórz Golan.

Dodał, że USA powstrzymują się od realizacji swoich zobowiązań w kwestii okupacji Libanu.

„Amerykanie nie zmuszają ich do wycofania się, nie wywierają presji na [izraelski] reżim, by zakończył okupację” – powiedział Marandi, dodając, że Irańczycy od początku nie wierzyli, iż USA poważnie traktują zamiar wdrożenia tymczasowego porozumienia.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://www.rt.com/news/642332-marandi-israel-expansion-lebanon-syria/

"USA i Iran uzgodniły wstrzymanie ataków przed rozmowami w Dosze – Axios Państwa te wymieniły niedawno dwa uderzenia, co wystawiło na próbę kruche zawieszenie broni."

 Updated 29 Jun, 2026 05:54

Rozmowy pokojowe między USA a Iranem podczas szczytu nad Jeziorem Czterech Kantonów (w pobliżu Stansstad w Szwajcarii), 21 czerwca 2026 r. © Getty Images

Jak donoszą media, powołując się na wysokich rangą przedstawicieli władz USA, Stany Zjednoczone i Iran uzgodniły wstrzymanie działań zbrojnych i kontynuację rozmów pokojowych w Dosze (Katar) we wtorek.

Strony wymieniły ciosy w piątek i sobotę, zaledwie 11 dni po podpisaniu protokołu ustaleń (MoU), który miał wytyczyć drogę do ostatecznego zakończenia konfliktu, rozpoczętego pod koniec lutego wspólnym atakiem USA i Izraela na Iran.

 W weekend USA zaatakowały cele wojskowe w południowym Iranie, obarczając Teheran odpowiedzialnością za ataki dronów na statki przepływające przez cieśninę Ormuz.

 Iran odpowiedział wystrzeleniem pocisków w kierunku Kuwejtu i Bahrajnu, gdzie znajdują się amerykańskie bazy wojskowe.

„Zdecydowaliśmy się wstrzymać wszelkie działania kinetyczne” – powiedział w niedzielę serwisowi Axios przedstawiciel władz USA.

„Zaplanowano kontynuację rozmów technicznych dotyczących wszystkich punktów protokołu ustaleń.

 Obie strony na razie wstrzymają działania, a statki będą mogły swobodnie się poruszać” – przekazał serwisowi The Hill inny urzędnik, odnosząc się do porozumienia zawartego przez Waszyngton i Teheran. 

Obaj przedstawiciele potwierdzili, że na wtorek zaplanowano spotkanie przedstawicieli obu państw w Dosze.

Irański Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej (IRGC) ostrzegł wcześniej, że kolejne ataki ze strony USA doprowadzą do „całkowitego zerwania wszelkich procesów dyplomatycznych”.

Podczas niedzielnej konferencji prasowej w Bagdadzie irański minister spraw zagranicznych Abbas Aragczi oświadczył, że cieśnina Ormuz „w ciągu 30 dni powróci do przepustowości sprzed wojny i będzie zarządzana wyłącznie przez Iran”.

Podkreślił, że „odpowiedzialność za realizację tych ustaleń spoczywa wyłącznie na Islamskiej Republice” i ostrzegł, że „wszelka interwencja lub próba tworzenia równoległych rozwiązań” skomplikuje sytuację i opóźni ponowne otwarcie tego strategicznego szlaku wodnego.

Podpisany 17 czerwca protokół ustaleń przewidywał 60-dniowy okres (z możliwością przedłużenia) na wynegocjowanie przez Waszyngton i Teheran ostatecznego porozumienia.

Według serwisu Axios negocjatorzy początkowo planowali spotkanie w Szwajcarii w celu omówienia irańskiego programu nuklearnego, jednak ostatnia eskalacja konfliktu sprawiła, że ​​uwaga skupiła się na cieśninie Ormuz. 

Iran domaga się prawa do decydowania o zasadach funkcjonowania tego strategicznego szlaku oraz pobierania opłat, podczas gdy USA odrzucają te żądania.

 Cieśnina Ormuz, przez którą odbywa się około jednej czwartej światowego transportu morskiego ropy naftowej i LNG, przez cały okres konfliktu pozostawała zamknięta dla niemal wszystkich statków.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://www.rt.com/news/642328-us-iran-agree-halt-attacks/

"Irak aresztuje 47 urzędników przed wizytą premiera w USA Wśród osób zatrzymanych podczas antykorupcyjnych działań służb znalazł się podobno wiceminister ropy naftowej objęty sankcjami."

 Updated 29 Jun, 2026 02:25

FILE PHOTO. ©  Global Look Press / Kaveh Kazemi

Irak rozpoczął zakrojoną na szeroką skalę akcję antykorupcyjną przed zaplanowaną na przyszły miesiąc wizytą premiera Alego al-Zaidiego w Waszyngtonie. Według doniesień medialnych powołujących się na źródła w służbach bezpieczeństwa, działania te wymierzono m.in. w wiceministra ropy naftowej Alego Maaridża, któremu USA wcześniej zarzucały wspieranie Iranu.

W niedzielę nad ranem elitarne jednostki antyterrorystyczne przeprowadziły szturm na domy położone w silnie strzeżonej Zielonej Strefie w Bagdadzie. 

Obszar ten jest siedzibą ambasady USA oraz innych placówek dyplomatycznych i biur organizacji międzynarodowych, a także miejscem zamieszkania wysokich rangą urzędników państwowych i czołowych polityków.

W niedzielę iracka państwowa agencja informacyjna INA podała, że ​​w trakcie operacji aresztowano co najmniej 47 urzędników.

 Opublikowano również listę zatrzymanych, obejmującą 15 nazwisk. 

Znalazł się na niej Maaridż; agencja poinformowała, że ​​został on zatrzymany pod zarzutem korupcji.

Stany Zjednoczone nałożyły sankcje na Maaridża w maju, zarzucając mu przekierowywanie irackiej ropy naftowej na rzecz Iranu oraz wspieranych przez ten kraj irackich bojówek.

 Zarzucano mu również ułatwianie eksportu irańskiej ropy poprzez mieszanie jej z ropą iracką i wykorzystywanie sfałszowanej dokumentacji.

 Irackie Ministerstwo Ropy Naftowej odrzuciło wówczas te oskarżenia.

Pod koniec lutego, w trakcie rozmów na temat programu nuklearnego Islamskiej Republiki, USA wraz z Izraelem rozpoczęły kampanię wojskową przeciwko Iranowi.

 Waszyngton wprowadził również blokadę morską Iranu, dążąc do powstrzymania eksportu ropy z tego kraju.

 USA zgodziły się znieść blokadę dopiero w ramach porozumienia podpisanego przez Waszyngton i Teheran na początku czerwca, po miesiącach trudnych, pośrednich negocjacji.

Rzecznik irackiego rządu Hajdar al-Abudi potwierdził w niedzielę prowadzenie kampanii antykorupcyjnej i oświadczył, że aresztowania wciąż trwają.

 Anonimowy dyplomata w Bagdadzie przekazał agencji AFP, że naloty stanowiły „element przygotowań do wizyty w Waszyngtonie” i miały na celu zademonstrowanie determinacji al-Zaidiego w realizacji wcześniej złożonych obietnic.

Premier objął urząd w maju, zobowiązując się do walki z korupcją oraz zapewnienia państwowego monopolu na broń, w tym poprzez rozbrojenie wspieranych przez Iran bojówek.

 Niedzielne działania służb zbiegły się w czasie z wizytą irańskiego ministra spraw zagranicznych Abbasa Aragchiego w Bagdadzie. 

Szef irańskiej dyplomacji mówił tam o gotowości swojego kraju do zacieśnienia współpracy z sąsiadem oraz o konieczności zapobiegania eskalacji napięć w regionie.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://www.rt.com/news/642321-iraq-arrest-visit-us/

"Fala upałów przyczyniła się do 1000 dodatkowych zgonów we Francji Władze poinformowały, że w niektórych częściach kraju temperatura przekroczyła 40°C"

 Updated 29 Jun, 2026 05:58

ZDJĘCIE ARCHIWALNE: Pojazd służb ratunkowych przed szpitalem w Paryżu (Francja), 11 stycznia 2023 r. © Esra Taskin / Anadolu via Getty Images

Francuskie służby medyczne odnotowały około 1000 zgonów ponad normę w ciągu niespełna tygodnia, gdy kraj nawiedziła najsilniejsza od ponad dwóch dekad fala upałów.

W wielu częściach Francji temperatura przekroczyła 40°C, a wtorek był najgorętszym dniem w skali kraju od 2003 roku.

Jak poinformowała w niedzielę Krajowa Agencja Zdrowia Publicznego, od 24 czerwca odnotowano około 1000 dodatkowych zgonów;

 dodano, że 85% ofiar stanowiły osoby w wieku 65 lat i starsze.

„Sytuacja ta uwypukliła potrzebę wzmocnienia działań solidarnościowych na rzecz osób odizolowanych lub dotkniętych silnym poczuciem samotności, w tym mieszkańców gęsto zaludnionych obszarów miejskich” – stwierdziła agencja.

Liczba zgonów w domach wzrosła o 40%, zwłaszcza w regionie Île-de-France, obejmującym Paryż.

 Do innych regionów szczególnie dotkniętych skutkami upałów należą Normandia, Bretania, Region Centralny-Dolina Loary, Kraj Loary oraz Nowa Akwitania.

Według stacji RFI w Paryżu odwołano szereg wydarzeń, w tym coroczną paradę równości (Pride March). 

Przedstawiciele władz poinformowali, że szpitale i zakłady pogrzebowe w stolicy są przeciążone, a pod presją znajdują się również inne służby publiczne.

Część polityków zarzuciła rządowi brak przygotowania na kryzys; lewicowa deputowana Clémence Guetté określiła sposób zarządzania sytuacją związaną z falą upałów mianem „katastrofy”.

Minister spraw wewnętrznych Laurent Nuñez odrzucił te zarzuty.

 „Nie, nie nazwałbym tego fiaskiem” – powiedział w sobotę dziennikowi „Le Parisien”.

 „Wszystkie służby publiczne stanęły na wysokości zadania, ponieważ byliśmy przygotowani – wbrew temu, co twierdzą niektórzy politycy”.

W niedzielę temperatura osiągnęła 41,7°C w Niemczech i 41,1°C w Czechach.

„Stres cieplny często nazywany jest »cichym zabójcą«, a europejskie domy, miejsca pracy i szkoły nie zostały przystosowane do takich temperatur” – napisał w serwisie X dyrektor generalny Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) Tedros Adhanom Ghebreyesus.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://www.rt.com/news/642329-france-deaths-heatwave-victims/

"Zachodnie media zniekształcają obraz sytuacji na froncie w Ukrainie – twierdzi holenderska dziennikarka . Najnowsze działania UE wymierzone w ukraińskich uchodźców płci męskiej świadczą o tym, że sytuacja Kijowa jest gorsza, niż przedstawiano – powiedziała stacji RT Sonja van den Ende."

 Published 29 Jun, 2026 10:04

Zachodnie media i politycy wprowadzają opinię publiczną w błąd, nagłaśniając ataki Kijowa na Rosję, a jednocześnie ignorując druzgocące straty ponoszone przez siły ukraińskie – powiedziała stacji RT niezależna holenderska dziennikarka Sonja van den Ende.

W niedzielnym wywiadzie van den Ende zauważyła, że ​​choć nagłówki zdominowane są przez informacje o ukraińskich uderzeniach w rosyjskie rafinerie – przedstawianych jako dowód słabości Moskwy – to kwestia strat w ludziach po stronie Kijowa jest pomijana.

„Mowa o około 2 milionach poległych żołnierzy czy też osób służących w ukraińskich siłach zbrojnych. A o tym nie mówi się w nagłówkach” – stwierdziła, podkreślając, że liczby te są głęboko ukrywane w treści artykułów, o ile w ogóle pojawiają się w zachodnich mediach.

Dodała, że ​​relacjonowanie ataków na terytorium Rosji służy „odwróceniu uwagi” od problemów Kijowa.

Van den Ende wskazała, że ​​ataki Kijowa – takie jak uderzenie drona w akademik szkoły zawodowej w Starobielsku (w Ługańskiej Republice Ludowej), w wyniku którego zginęła 21 osób, głównie nastolatki – nie są poważnie analizowane przez zachodnie media.

 Na zaproszenie Moskwy miejsce to odwiedziło około 50 zagranicznych dziennikarzy z 19 krajów, jednak stacje BBC i CNN odmówiły udziału w wizycie.

Dziennikarka zwróciła również uwagę na dyskusje toczące się w Niemczech i innych krajach UE na temat ograniczenia wsparcia dla przebywających tam ukraińskich mężczyzn; jej zdaniem świadczy to o tym, że przedstawiciele władz prywatnie zdają sobie sprawę z pogarszającej się sytuacji.

Ukraina boryka się z trudnościami w uzupełnianiu strat, podczas gdy wojska rosyjskie nieustannie posuwają się naprzód wzdłuż linii frontu. 

Tak zwana kampania „busyfikacji” – polegająca na tym, że funkcjonariusze komisji poborowych urządzają zasadzki na mężczyzn na ulicach i przed ich domami, często stosując przemoc wobec stawiających opór – wielokrotnie wywoływała protesty i oburzenie w mediach społecznościowych.

Kryzys związany z poborem skłonił część europejskich sojuszników Ukrainy do rewizji polityki azylowej. 

Na początku tego roku niemiecki polityk Friedrich Merz zapowiedział ograniczenie ochrony przysługującej Ukraińcom, argumentując, że młodzi mężczyźni są potrzebni w swoim kraju.

 Wcześniej w tym miesiącu media donosiły również, że Komisja Europejska wezwała państwa członkowskie UE do wprowadzenia ograniczeń w przyjmowaniu ukraińskich uchodźców.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://www.rt.com/news/642331-western-media-ukraine-coverage/

"W wyniku pakistańskich uderzeń odwetowych w Afganistanie zginęły dziesiątki osób Władze talibskie podały, że w operacji śmierć poniosło 36 cywilów, a 163 osoby zostały ranne."

 Updated 29 Jun, 2026 11:17

Widok zniszczeń po doniesieniach o pakistańskich nalotach w Kabulu (Afganistan) w dniu 17 marca 2026 r. © Haroon Sabawoon/Anadolu via Getty Images

W nocy z soboty na niedzielę Pakistan przeprowadził odwetowe naloty wzdłuż granicy z Afganistanem w odpowiedzi na atak terrorystyczny na pakistański obóz sił paramilitarnych.

Pakistańscy urzędnicy poinformowali w poniedziałek, że w wyniku ataków powietrznych i lądowych przeprowadzonych przez siły pakistańskie zginęło 29 bojowników. 

Strona afgańska utrzymuje jednak, że ofiarami byli cywile, w tym kobiety i dzieci.

Pakistański minister informacji Attaullah Tarar oświadczył, że naloty – przeprowadzone w ramach operacji o nazwie „Ghazb Lil-Haq” – stanowiły odpowiedź na ataki zbrojnych ugrupowań na terytorium Pakistanu.

 W nocy z piątku na sobotę terroryści zaatakowali bazę sił paramilitarnych w portowym mieście Karaczi. 

W ataku na obiekt formacji Sindh Rangers zginęło trzech żołnierzy;

 był to pierwszy tak poważny zamach terrorystyczny w tym mieście od października 2024 roku. 

Pakistańskie siły bezpieczeństwa zabiły sześciu terrorystów, a jednego schwytały żywcem.

„Siły bezpieczeństwa precyzyjnie uderzyły w obozy terrorystów oraz kryjówki ugrupowań Jamaat-ul-Ahrar i Fitna al-Khwarij w prowincjach Paktia, Paktika i Kunar” – napisał Tarar w serwisie X, wskazując te trzy prowincje we wschodnim Afganistanie jako miejsca przeprowadzenia operacji.

Tarar stwierdził, że celem operacji była „eliminacja terrorystów oraz zniszczenie składów broni i amunicji”.

Jednak zastępca rzecznika rządu talibów, Hamdullah Fitrat, oświadczył, że w wyniku pakistańskich nalotów zginęło co najmniej 36 cywilów, a 163 osoby zostały ranne. 

We wpisie na platformie X obarczył odpowiedzialnością za te ataki „agresywny pakistański reżim wojskowy”.

Stosunki dwustronne między Islamabadem a Kabulem uległy pogorszeniu, gdy Islamabad oskarżył Afganistan o udzielanie schronienia bojownikom przeprowadzającym ataki przez wspólną, lecz nieszczelną granicę.

Lutowy zamach bombowy na meczet w Islamabadzie, w którym zginęło ponad 30 osób, również wywołał odwetowe uderzenia ze strony Pakistanu; władze pakistańskie zarzuciły talibom współudział w ataku, czemu ci zaprzeczyli.

Afganistan oskarżył również Pakistan o przeprowadzenie w marcu nalotu na szpital leczenia uzależnień Omid w Kabulu (placówkę dysponującą 2000 łóżek), w wyniku którego zginęło co najmniej 400 osób.

Islamabad wielokrotnie podkreślał, że jego uderzenia w Afganistanie wymierzone są w rebeliantów atakujących terytorium Pakistanu i nie są skierowane przeciwko ludności cywilnej.

 Pakistan częściowo przypisuje napięcia w relacjach z Kabulem rosnącemu zaangażowaniu reżimu talibów we współpracę z Indiami – wieloletnim rywalem Islamabadu.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://www.rt.com/india/642344-pakistani-reprisal-strikes-afghanistan/

"Media: Polska zmienia stanowisko w sprawie reparacji wojennych od Niemiec Jak donosi „Süddeutsche Zeitung”, Warszawa skłania się ku rezygnacji z żądania wypłaty biliona euro w zamian za coroczne świadczenia dla żyjących jeszcze ofiar II wojny światowej."

 Updated 29 Jun, 2026 09:30

Widok na napis „Arbeit Macht Frei” na terenie byłego niemieckiego nazistowskiego obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiu (Polska), 22 stycznia 2026 r. © Getty Images

Jak poinformował w niedzielę dziennik „Süddeutsche Zeitung”, Polska ograniczyła swoje wieloletnie starania o reparacje od Niemiec i obecnie domaga się rocznych świadczeń w wysokości około 2333 euro (2660 USD) dla każdej żyjącej ofiary nazistowskich prześladowań, zamiast wcześniej żądanej kwoty 1,3 biliona euro.

Źródłem sporu jest inwazja nazistowskich Niemiec na Polskę we wrześniu 1939 roku oraz trwająca niemal sześć lat okupacja, w wyniku której śmierć poniosło około 6 milionów polskich obywateli – co stanowiło 17% przedwojennej populacji kraju.

W 2022 roku polski rząd, kierowany przez prawicową partię Prawo i Sprawiedliwość, zażądał 1,3 biliona euro tytułem reparacji wojennych.

 Berlin stanowczo odrzucił to żądanie, uznając kwestię za „ostatecznie uregulowaną prawnie”; argumentowano, że władze Polski w czasach komunizmu zrzekły się dalszych roszczeń w 1953 roku, a stanowisko to zostało potwierdzone w traktacie „2+4” z 1990 roku, dotyczącym zjednoczenia Niemiec.

Według „Süddeutsche Zeitung” Warszawa i Berlin kontynuowały od tamtej pory negocjacje w tej sprawie, która stała się jednym z najbardziej drażliwych tematów w relacjach dwustronnych.

 Gazeta podała, że ​​Polska „przedstawiła bardzo konkretny plan” zakładający, iż wypłaty – realizowane być może za pośrednictwem Fundacji Polsko-Niemieckie Pojednanie – nie będą traktowane jako reparacje wojenne, lecz jako „gest humanitarny”.

Łączną kwotę świadczeń szacuje się na 300 milionów euro; 

w 2027 roku wypłaty miałyby wynieść 100 milionów euro, a w kolejnych latach ulegać stopniowemu zmniejszeniu w miarę, jak każdego miesiąca umiera około tysiąca osób, które przeżyły II wojnę światową.

 Szacuje się, że w Polsce wciąż żyje około 50 tysięcy ofiar nazizmu – podaje „Süddeutsche Zeitung”.

Dziennik donosi, że w Berlinie wciąż brakuje szerokiego konsensusu w sprawie tej propozycji, a temat ten był już „wielokrotnie wałkowany”.

 Jednakże niemiecki polityk Johann Wadephul stwierdził na początku miesiąca, że ​​w niemieckim rządzie jest „ktoś, kto popiera ten pomysł”.

Jedną z głównych obaw strony niemieckiej są ewentualne podobne roszczenia ze strony innych państw oraz trudna sytuacja budżetowa.

 Tymczasem obecny polski rząd pod kierownictwem premiera Donalda Tuska również stara się postępować ostrożnie, aby gest ten nie został odebrany przez opinię publiczną jako „jałmużna” i nie wzmocnił pozycji prawicowych partii opozycyjnych – czytamy w artykule.

 Kolejną komplikacją jest oczywista rozbieżność między wcześniejszym żądaniem kwoty 1,3 biliona euro a potencjalnymi rocznymi wypłatami w wysokości 2000 euro.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://www.rt.com/news/642335-poland-shifts-stance-nazi-reparations/

"Wielka Brytania bez okrętów podwodnych o napędzie jądrowym na morzu – donoszą media Jak podaje „Defence Journal”, wszystkie pięć jednostek typu Astute jest wyłączonych z eksploatacji z powodu problemów serwisowych, potęgowanych przez niewystarczającą infrastrukturę."

 Published 28 Jun, 2026 08:18

Okręt podwodny Royal Navy HMS Astute wypływa z miejsca cumowania w stoczni BAE Systems w Barrow-in-Furness (Wielka Brytania) 8 czerwca 2007 r. © Getty Images

Jak poinformował w sobotę serwis UK Defence Journal, cała brytyjska flota uderzeniowych okrętów podwodnych o napędzie jądrowym jest obecnie uziemiona w portach z powodu problemów z przepustowością procesów serwisowych. Byli oficerowie Royal Navy ostrzegają, że w obliczu trwającego napięcia w relacjach z Rosją sytuacja ta sprawia, iż Wielka Brytania wygląda na „pozbawioną kłów” (bezbronną).

Serwis, powołując się na dane z ogólnodostępnych źródeł monitorujących ruch floty, podał, że żaden z pięciu operacyjnych okrętów podwodnych Royal Navy klasy Astute nie jest obecnie dostępny do działań. 

Szósty okręt, HMS Agamemnon, został wprowadzony do służby w zeszłym roku, lecz wciąż przechodzi próby morskie i nie jest gotowy do działań operacyjnych, natomiast siódma jednostka jest wciąż w budowie.

Dwa okręty pozostają faktycznie nieaktywne w bazie Faslane nad rzeką Clyde w Szkocji po długich okresach przebywania poza wodą, a dwa kolejne przechodzą rozszerzony, gruntowny przegląd techniczny w Devonport (Plymouth) – jedynej brytyjskiej bazie przystosowanej do obsługi jednostek o napędzie jądrowym.

 Piąty okręt, HMS Anson, niedawno powrócił z misji i jest poddawany rutynowym procedurom serwisowym.

Według raportu głównym problemem nie są osiągi okrętów na morzu, lecz zdolność Wielkiej Brytanii do ich serwisowania. 

Baza w Devonport dysponuje ograniczoną liczbą suchych doków, a niedobory części zamiennych i wyspecjalizowanych inżynierów pogłębiają opóźnienia – donosi się, że co najmniej jeden okręt został częściowo rozebrany na części, aby utrzymać w sprawności pozostałe jednostki.

Wielka Brytania planuje modernizację suchych doków w Devonport, jednak realizacja tego przedsięwzięcia zajmie lata i nie przyniesie doraźnej poprawy sytuacji – zauważył serwis, dodając, że problemy infrastrukturalne oznaczają również, iż załogi okrętów (których liczebność i tak jest niewystarczająca) tracą możliwość utrzymania umiejętności nawigacyjnych i operacyjnych, podczas gdy ich jednostki pozostają zacumowane w portach.

Cytowani przez dziennik „The Telegraph” dowódcy marynarki stwierdzili, że w tej sytuacji Wielka Brytania sprawia wrażenie „pozbawionej kłów” w starciu z Rosją.

 Były dowódca okrętu podwodnego o napędzie jądrowym, komandor Ryan Ramsey, określił to mianem „poważnego sygnału ostrzegawczego”, dodając, że problem był „ukrywany przez dekady”, a odpowiedzialność za niego „przerzucano na kolejnych decydentów”. 

Wąskie gardła infrastrukturalne stały się tak widoczne, że w lutym „The Times” doniósł, że brytyjskie wojsko nie wydało ponad 500 milionów funtów (660 milionów dolarów) przeznaczonych na konserwację okrętów podwodnych od 2018 roku, a prace są stale opóźniane.

W grudniu emerytowany kontradmirał Philip Mathias, były dyrektor ds. polityki nuklearnej w brytyjskim Ministerstwie Obrony, ostrzegł, że Wielka Brytania „nie jest już zdolna” do prowadzenia programu okrętów podwodnych o napędzie atomowym, powołując się na „szokująco niską dostępność” spowodowaną cięciami budżetowymi i niewłaściwym zarządzaniem personelem.

„To bezprecedensowa sytuacja w erze okrętów podwodnych o napędzie atomowym. 

To katastrofalna porażka w planowaniu sukcesji i dowodzenia” – powiedział wówczas..

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://www.rt.com/news/642304-uk-left-without-nuclear-attack-submarines/

"Hezbollah odrzuca „upokarzające” porozumienie wynegocjowane przy udziale USA Zbrojne ugrupowanie argumentuje, że porozumienie to legitymizowałoby izraelską okupację części terytorium Libanu."

 Updated 28 Jun, 2026 05:56

Flaga Hezbollahu zwisająca z budynku zniszczonego w wyniku nalotu Sił Obronnych Izraela (IDF); Sydon, Liban, 23 czerwca 2026 r. © Getty Images / Guy Smallman

W sobotę lider Hezbollahu, Naim Kassem, odrzucił wstępne porozumienie pokojowe Libanu z Izraelem, twierdząc, że jest ono wysoce korzystne dla strony izraelskiej.

W piątek w Waszyngtonie delegacje Izraela i Libanu podpisały wspierane przez USA porozumienie, którego celem jest zakończenie trwających od miesięcy walk między IDF a Hezbollahem w południowym Libanie. 

Umowa wywołała masowe protesty na ulicach Bejrutu.

Na mocy porozumienia Siły Obronne Izraela (IDF) zgodziły się na stopniowe wycofanie się z niektórych obszarów Libanu pod warunkiem, że Hezbollah złoży broń i przekaże swoje bastiony armii libańskiej.

W wydanym oświadczeniu Kassem określił to porozumienie mianem „upokarzającego, haniebnego i nieważnego”, utożsamiając bezpośrednie negocjacje z Izraelem z „narzuceniem kapitulacji i czynieniem ustępstw”.

Zdaniem Kassema uzależnienie wycofania się IDF z południowego Libanu od rozbrojenia Hezbollahu „przekracza wszelkie czerwone linie i czyni z Libanu zabawkę w rękach wroga”. 

Przekonywał on, że jakakolwiek legitymizacja izraelskiej kontroli nad terytorium Libanu otworzyłaby drogę do długotrwałej okupacji lub aneksji.

W piątek wieczorem premier Izraela Benjamin Netanjahu, przemawiając na konferencji prasowej, określił porozumienie mianem „potężnego ciosu dla Iranu i Hezbollahu”.

Choć w umowie Izrael zadeklarował brak „ambicji terytorialnych” wobec Libanu, Netanjahu zapowiedział, że IDF pozostaną w tym kraju „tak długo, jak będzie to konieczne”.

Izrael rozszerzył swoje działania w Libanie na początku marca, po tym jak Hezbollah wystrzelił rakiety w stronę państwa żydowskiego w trakcie wojny USA i Izraela z Iranem. 

Według libańskiego Ministerstwa Zdrowia oraz ONZ, w wyniku izraelskich ataków zginęło ponad 4200 osób, a około milion zostało przesiedlonych.

Przebieg rozmów między USA a Iranem jest ściśle powiązany z sytuacją w Libanie, gdyż Teheran uznał zakończenie izraelskich operacji za jeden z kluczowych warunków pokoju.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://www.rt.com/news/642296-hezbollah-rejects-israel-lebanon-deal/