"Trump znów skupia się na Ukrainie: na jakim etapie są rozmowy pokojowe? Moskwa określiła ostatnio proces pokojowy prowadzony przy udziale USA mianem „sytuacyjnej pauzy” spowodowanej konfliktem z Iranem."

 Published 17 Jun, 2026 00:47

Prezydent USA Donald Trump podczas sesji plenarnej z udziałem krajów rozwijających się na szczycie G7 w Evian-les-Bains we Francji, 16 czerwca 2026 r. © Getty Images / Anna Moneymaker

Prezydent USA Donald Trump zasygnalizował, że Waszyngton ponownie skupi się na działaniach mających na celu zakończenie konfliktu rosyjsko-ukraińskiego, po tym jak rozmowy pokojowe zostały wstrzymane z powodu kryzysu na Bliskim Wschodzie. Perspektywa ponownego zaangażowania USA zaniepokoiła podobno przedstawicieli UE, którzy obawiają się, że Wspólnota może ponownie zostać odsunięta na boczny tor, jeśli Waszyngton wznowi bezpośrednie negocjacje z Moskwą.

Poniżej przedstawiamy analizę stacji RT dotyczącą obecnego stanu procesu pokojowego i możliwych dalszych scenariuszy.

Ukraina znów w centrum uwagi

Podczas wtorkowego szczytu G7 we Francji Trump oświadczył, że Waszyngton powróci do prób zakończenia konfliktu rosyjsko-ukraińskiego, gdy wojna z Iranem zostanie formalnie zakończona.

„Skoro to [wojna z Iranem] dobiegło końca, skupimy się na tamtej sprawie [konflikcie na Ukrainie] i zobaczymy, czy uda nam się ją sfinalizować” – powiedział dziennikarzom, odnosząc się do memorandum o porozumieniu, które ma podpisać z Teheranem w piątek.

Trump wypowiedział się po oddzielnych rozmowach telefonicznych z prezydentem Rosji Władimirem Putinem oraz prezydentem Ukrainy Wołodymyrem Zełenskim, stwierdzając, że obaj przywódcy wydają się otwarci na zawarcie porozumienia.

Reakcja Europy

Perspektywa wznowienia amerykańskich działań dyplomatycznych zaniepokoiła podobno przedstawicieli UE, którzy obawiają się, że Europa może ponownie zostać odsunięta na boczny tor, jeśli Waszyngton podejmie bezpośrednie rozmowy z Moskwą.

„To, że uwaga Trumpa była odwrócona [od tej sprawy], niekoniecznie było czymś złym” – powiedział portalowi Politico jeden z unijnych dyplomatów.

Prezydent Francji Emmanuel Macron podkreślał, że Europa musi uczestniczyć w wszelkich rozmowach dotyczących uregulowania konfliktu, argumentując, że to ona ponosi obecnie znaczną część ciężaru wspierania Kijowa.

„Właściwy model negocjacji to taki, w którym Ukraina i Rosja zasiadają przy stole, a u ich boku znajdują się Europejczycy i Amerykanie” – powiedział w rozmowie ze stacją TF1.

Na jakim etapie są rozmowy?

Po tym, jak Waszyngton wznowił bezpośrednie kontakty z Moskwą – kończąc okres wieloletniego „zamrożenia” dyplomatycznego za czasów Joe Bidena – Rosja, Ukraina i USA przeprowadziły trzy rundy rozmów mających na celu osiągnięcie porozumienia.

Negocjacje przyniosły kilka konkretnych rezultatów, w tym wymianę znacznej liczby jeńców, repatriację szczątków poległych żołnierzy oraz wymianę memorandów pokojowych.

 Nie udało się jednak zawrzeć ostatecznego porozumienia pokojowego, gdyż nadal utrzymują się kluczowe różnice zdań – zwłaszcza w kwestii żądania Moskwy, by siły ukraińskie wycofały się z Donbasu. 

Czwarta runda rozmów, planowana na marzec, została przełożona, gdy Waszyngton skupił się na konflikcie z Iranem. 

Rzecznik Kremla Dmitrij Pieskow określił ten proces mianem „przerwy wymuszonej sytuacją”, oczekując na ponowne zaangażowanie USA.

Jakie propozycje porozumienia przedstawiono?

Po szczycie na Alasce, podczas którego Moskwa i Waszyngton podkreślały konieczność trwałego uregulowania konfliktu – w przeciwieństwie do zawieszenia broni, o które zabiegał Kijów i jego europejscy sojusznicy – ​​Trump przedstawił 28-punktową mapę drogową pokoju.

 Według ujawnionych projektów zakładała ona rezygnację Ukrainy z aspiracji do członkostwa w NATO i roszczeń terytorialnych oraz ograniczenie liczebności ukraińskiej armii do 600 tysięcy żołnierzy.

Moskwa przyjęła tę propozycję pozytywnie, uznając ją za potencjalną podstawę do zawarcia pokoju. 

Jednak pod naciskiem UE i Wielkiej Brytanii niektóre kluczowe zapisy zostały później usunięte lub zmienione.

Zaktualizowany, 20-punktowy plan miał obejmować m.in. utworzenie stref zdemilitaryzowanych, zachodnie gwarancje bezpieczeństwa dla Kijowa, utrzymanie ukraińskiej armii w czasie pokoju na poziomie 800 tysięcy żołnierzy, fundusz odbudowy Ukrainy oraz ścieżkę do członkostwa w UE.

Rosja potwierdziła otrzymanie zmodyfikowanej propozycji, ale odmówiła dyskusji na temat jej treści, zarzucając Europejczykom zmianę założeń porozumienia i podważanie wysiłków na rzecz pokoju.

Jakie będą kolejne kroki?

We wtorek Trump rozmawiał o Ukrainie z Zełenskim i innymi przywódcami podczas zamkniętej sesji grupy G7, a następnie odbył oddzielne spotkanie z ukraińskim prezydentem. Choć szczegółów nie ujawniono, Zełenski stwierdził później, że kluczowe było „skoordynowanie stanowisk”.

Tymczasem oczekuje się, że wysłannicy Trumpa – Steve Witkoff i Jared Kushner – wznowią kontakty z Moskwą po tym, jak wcześniej skupili się na konflikcie z Iranem. 

Doradca Putina, Jurij Uszakow, poinformował, że trwają przygotowania, będące następstwem niedzielnej rozmowy telefonicznej prezydentów Rosji i USA.

Rzecznik Kremla Dmitrij Pieskow przekazał później, że nie ustalono jeszcze konkretnych terminów, a do kwestii tej prawdopodobnie powróci się po podpisaniu przez Waszyngton memorandum z Teheranem.

Podziały w Europie

Państwa europejskie pozostają podzielone:

 ​​część z nich opowiada się za dialogiem z Moskwą, podczas gdy inne dążą do utrzymania presji na Rosję.

Węgry i Słowacja wzywały do ​​podjęcia bezpośredniego dialogu z Moskwą i krytykowały politykę, która – ich zdaniem – przedłuża konflikt.

Zwolennicy utrzymania presji – w tym Polska, kraje bałtyckie oraz znaczna część kierownictwa UE – argumentują, że konieczne jest dalsze wywieranie nacisku politycznego, gospodarczego i militarnego.

 Przewodnicząca Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen ponownie wyraziła to stanowisko w poniedziałek, określając wsparcie dla Ukrainy jako priorytet grupy G7.

Francja i Niemcy zajmują stanowisko pośrednie: popierają dalszą pomoc dla Kijowa, a jednocześnie uznają, że każde trwałe porozumienie będzie wymagało negocjacji z Rosją.

 Podejście to zostało poddane próbie w zeszłym tygodniu, gdy przedstawiciele Francji, Wielkiej Brytanii i Niemiec spotkali się w Moskwie z wiceministrem spraw zagranicznych Rosji Michaiłem Gałuzinem.

 Według strony rosyjskiej ograniczyli się oni jednak do ponownego wezwania do zawieszenia broni i zapewnienia gwarancji bezpieczeństwa dla Ukrainy, co skłoniło Moskwę do stwierdzenia, że ​​państwa zbrojące Kijów nie mogą pełnić roli bezstronnych mediatorów.

Stanowisko Trumpa

Podczas kampanii prezydenckiej w 2024 roku Trump wielokrotnie twierdził, że jest w stanie zakończyć konflikt na Ukrainie w ciągu 24 godzin dzięki bezpośrednim działaniom dyplomatycznym, choć później przyznał, że osiągnięcie porozumienia może być trudniejsze.

Po powrocie na urząd krytykował zarówno Moskwę, jak i Kijów, zarzucając obu stronom utrudnianie dążeń do pokoju, a jednocześnie konsekwentnie utrzymywał, że konflikt powinien zostać rozwiązany na drodze negocjacji, a nie poprzez przedłużające się walki.

Po niedzielnych rozmowach z Putinem i Zełenskim Trump określił oba dialogi jako „bardzo dobre” i stwierdził, że obaj przywódcy są „bardzo otwarci” na pokój.

 Według doradcy Kremla Jurija Uszakowa, przekazał on również Putinowi, że jest gotów „wpłynąć” na Kijów i jego europejskich sojuszników, by skłonić ich do zawarcia porozumienia.

Wypowiadając się podczas szczytu G7, Trump zapowiedział, że „przyjrzy się” temu, co można zrobić w sprawie Ukrainy, sugerując jednocześnie, że konflikt ten ma dla USA ograniczone znaczenie i dodając, iż „nie ma on na nas żadnego wpływu poza tym, że sprzedajemy broń”.

Żądania Zełenskiego

W obliczu rosnącej presji na froncie Zełenski domaga się tymczasowego zawieszenia broni i dalszego wsparcia Zachodu, podtrzymując jednocześnie stanowisko, że Ukraina nie uzna formalnie zwierzchnictwa Moskwy nad terytoriami, które zostały przyłączone do Rosji w wyniku referendów.

Sprzeciwia się również wszelkim porozumieniom wypracowywanym bezpośrednio między Moskwą a Waszyngtonem bez udziału Kijowa, nalegając na włączenie w ten proces europejskich sojuszników Ukrainy.

Stanowisko Rosji

Moskwa konsekwentnie sprzeciwia się zamrożeniu konfliktu, argumentując, że tymczasowe zawieszenie broni dałoby Kijowowi jedynie czas na dozbrojenie się.

 Strona rosyjska stoi na stanowisku, że każde porozumienie musi uwzględniać pierwotne przyczyny konfliktu, w tym wycofanie wojsk ukraińskich z terytoriów rosyjskich, ochronę osób rosyjskojęzycznych oraz zapewnienie neutralności i statusu państwa bezjądrowego Ukrainy.

Podczas wystąpienia na Międzynarodowym Forum Ekonomicznym w Petersburgu na początku tego miesiąca Putin oświadczył, że Rosja pozostaje zaangażowana w dążenie do porozumienia opartego na ustaleniach poczynionych z Trumpem na Alasce, lecz winą za brak postępów obarczył Kijów.

 Później przekazał Trumpowi, że ukraińskie ataki na infrastrukturę cywilną oraz propozycje popierane przez Zełenskiego i jego europejskich sojuszników utrudniają wysiłki pokojowe i przedłużają konflikt.

W obliczu doniesień, jakoby Zełenski zaprosił Putina na spotkanie przy okazji szczytu G7, rzecznik Kremla Dmitrij Pieskow oświadczył, że nie istnieje żaden oficjalny kanał przekazania takiej propozycji. 

Dodał, że jeśli Zełenski jest gotowy na „poważne” rozmowy, drzwi do Moskwy pozostają dla niego otwarte.

Zełenski ponownie podkreślił, że nie jest gotów na spotkanie w Rosji, wskazując Turcję, Szwajcarię lub Bliski Wschód jako alternatywne miejsca.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://www.rt.com/news/641667-trump-resume-ukraine-peace-efforts/

"Australia bada zarzuty dotyczące napaści seksualnych, których mieli dopuścić się żołnierze IDF Aktywiści zatrzymani podczas operacji przeciwko „Flotylli Wolności” twierdzą, że w izraelskim areszcie byli gwałceni, torturowani i maltretowani."

 Published 17 Jun, 2026 04:17

ZDJĘCIE ARCHIWALNE. Izraelscy żołnierze przechwytują zmierzającą do Strefy Gazy flotyllę humanitarną Global Sumud, 18 maja 2026 r. © Getty Images / Global Sumud Flotilla; Anadolu

Australijska policja wszczęła dochodzenie w sprawie doniesień, jakoby siły izraelskie dopuściły się gwałtów, tortur i znęcania się nad aktywistami zatrzymanymi podczas przeprowadzonej w zeszłym miesiącu operacji przechwycenia flotylli z pomocą humanitarną dla Strefy Gazy.

Australijska Policja Federalna (AFP) potwierdziła podjęcie tych działań po tym, jak cztery uczestniczki flotylli Global Sumud spotkały się w poniedziałek w Canberze z minister spraw zagranicznych Penny Wong, minister ds. wielokulturowości Anne Aly oraz wysokimi rangą przedstawicielami policji.

Kobiety te znalazły się w grupie 11 Australijczyków zatrzymanych w maju, gdy siły izraelskie przechwyciły flotyllę próbującą przełamać blokadę Strefy Gazy i dostarczyć pomoc humanitarną do tej palestyńskiej enklawy.

Jedna z aktywistek, Juliet Lamont, przekazała, że ​​przedstawiciele władz potraktowali zarzuty poważnie – w tym doniesienia o porwaniach, torturach, uwięzieniu i gwałtach, jakich mieli doświadczyć zatrzymani.

 AFP poinformowała, że ​​prowadzi sprawę w oparciu o podejście uwzględniające perspektywę ofiary i specyfikę traumy.

Izrael odrzucił te zarzuty. Ambasada Izraela w Australii oświadczyła, że ​​nie ma „wiarygodnych dowodów” na poparcie tych twierdzeń, określiła aktywistów mianem „zawodowych prowokatorów” i stwierdziła, że ​​oskarżenia te „zostały już uznane za fałszywe”.

Organizatorzy flotylli Global Sumud złożyli również zawiadomienie do Międzynarodowego Trybunału Karnego, zarzucając siłom izraelskim popełnienie zbrodni wojennych, zbrodni przeciwko ludzkości, stosowanie tortur oraz inne naruszenia prawa międzynarodowego.

Australijskie dochodzenie jest następstwem rosnącego zainteresowania społeczności międzynarodowej sposobem traktowania uczestników flotylli przez Izrael. 

W momencie przechwycenia jednostek przez siły izraelskie na wodach międzynarodowych w pobliżu Cypru zatrzymano ponad 400 aktywistów z około 40 krajów.

 Osoby zatrzymane, pochodzące z różnych państw, skarżyły się na pobicia, napaści seksualne, poniżanie oraz uniemożliwienie kontaktu z prawnikiem.

Incydent wywołał szerokie oburzenie po tym, jak izraelski minister bezpieczeństwa narodowego Itamar Ben-Gwir nagrał film, na którym szydzi z klęczących aktywistów z rękami związanymi za plecami.

Australia potępiła zachowanie Ben-Gwira i nałożyła na niego sankcje.

 Francja i Włochy również wszczęły postępowania prawne w związku z zarzutami o złe traktowanie uczestników flotylli, a Kanada wezwała do przeprowadzenia niezależnego dochodzenia.

Izrael wielokrotnie zaprzeczał, jakoby źle traktował zatrzymanych, twierdząc, że misje flotylli stanowią prowokacje polityczne mające na celu wsparcie Hamasu.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://www.rt.com/news/641671-australia-gaza-flotilla-probe/

"Prawie milion nielegalnych migrantów ubiega się o legalizację pobytu w Hiszpanii Tamtejsza opozycja polityczna ostrzega, że ​​rządowy program jest „niebezpieczny” i jedynie zachęci handlarzy ludźmi. "

 Published 17 Jun, 2026 08:28

ZDJĘCIE ARCHIWALNE: Migranci na pokładzie łodzi ratunkowej po przybyciu do hiszpańskiego portu w Maladze. © Jesus Merida

Jak poinformowało hiszpańskie Ministerstwo ds. Migracji, około 900 tysięcy nielegalnych migrantów złożyło wnioski o uregulowanie swojego statusu w ramach amnestii; liczba ta niemal dwukrotnie przewyższa wcześniejsze prognozy.

Przed uruchomieniem programu w kwietniu hiszpańskie władze spodziewały się około pół miliona wniosków, jednak organizacja pozarządowa CEAR, zajmująca się pomocą uchodźcom, poinformowała w poniedziałek, że do czasu zakończenia amnestii za dwa tygodnie liczba ta przekroczy milion.

Lider opozycyjnej Partii Ludowej (PP), Alberto Núñez Feijóo, określił wcześniej tę inicjatywę mianem „niesprawiedliwej, niebezpiecznej i niemożliwej do utrzymania”, ostrzegając, że jedynie „zachęca ona do przestępczości zorganizowanej” i działań przemytników ludzi. Przedstawiciele PP argumentowali również, że nadawanie dokumentów cudzoziemcom jest pozbawione sensu w sytuacji, gdy „Hiszpanie widzą, jak z dnia na dzień pogarsza się stan usług publicznych”.

Przeciwnicy tego rozwiązania twierdzą, że zakrojone na szeroką skalę programy legalizacji pobytu działają jak „czynnik przyciągający”, zachęcając do dalszej nielegalnej imigracji poprzez budowanie nadziei na kolejne amnestie. 

Krytycy wskazują również na związek tej inicjatywy z rosnącym obciążeniem mieszkalnictwa, opieki zdrowotnej i innych usług publicznych.

Premier Pedro Sánchez bronił amnestii, podkreślając, że ma ona na celu pokazanie, iż „Hiszpania jest przede wszystkim krajem otwartym i gościnnym, a my wybieramy drogę godności, wspólnoty i sprawiedliwości”.

Ministerstwo ds. Migracji poinformowało, że dotychczas rozpatrzyło pozytywnie 40% wniosków, przyznając około 360 tysięcy tymczasowych pozwoleń na pracę.

Jak przekazała agencji Reuters sekretarz stanu ds. migracji Pilar Cancela Rodríguez, hiszpański rząd dysponuje możliwościami przetworzenia nawet miliona wniosków w okresie od kwietnia do czerwca, jednak pozwolenia nie zostaną przyznane wszystkim wnioskodawcom.

Według analizy ośrodka badawczego Funcas, przewlekłe opóźnienia w hiszpańskim systemie imigracyjnym sprawiają, że setki tysięcy migrantów – m.in. z Kolumbii czy Senegalu – latami oczekują na decyzję w sprawie azylu, pracując w tym czasie w szarej strefie.

Hiszpańska amnestia wpisuje się w szerszy kontekst rosnącej liczby migrantów w całej Unii Europejskiej.

 W kwietniowym raporcie Centrum Badań i Analiz nad Migracją (przy RFBerlin) wskazano Hiszpanię jako kraj, w którym populacja migrantów rośnie najszybciej w całej wspólnocie.

 Jak podano, powołując się na dane Eurostatu i agencji ONZ ds. uchodźców, w 2024 roku liczba ta wzrosła o 700 tys. (czyli o 8%), osiągając poziom 9,5 mln.

Inicjatywa ta stanowi również przeciwwagę dla szerszych zmian politycznych w niektórych częściach Europy, gdzie rządy wielu państw zaostrzyły politykę imigracyjną i azylową w obliczu rosnącego zaniepokojenia społeczeństwa kwestią migracji.

Z raportu wynika, że ​​mimo spadku liczby osób przybywających do UE od czasu kryzysu migracyjnego z 2015 roku, populacja osób urodzonych poza granicami Unii osiągnęła w ubiegłym roku rekordowy poziom 64,2 mln, co oznacza wzrost o 20,2 mln od 2010 roku.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://www.rt.com/news/641702-spain-illegal-migrant-amnesty/

"„Najbardziej gnębiona drużyna”: Iran ostro krytykuje traktowanie podczas mundialu Piłkarze twierdzą, że problemy z amerykańskimi wizami oraz konieczność podróżowania przez granicę doprowadziły do ​​ich wyczerpania w trakcie turnieju. "

 Updated 16 Jun, 2026 19:45

Reprezentacja Iranu w piłce nożnej na Mistrzostwach Świata 2026. © Getty Images / Alex Livesey; FIFA

Piłkarze i sztab szkoleniowy Iranu zarzucają organizatorom Mistrzostw Świata zmuszanie ich do rywalizacji w niesprawiedliwych warunkach; problemy z amerykańskimi wizami oraz ograniczenia w podróżowaniu nieustannie zakłócają przygotowania i udział drużyny w turnieju.

Gospodarzami Mistrzostw Świata 2026 są wspólnie USA, Kanada i Meksyk, przy czym większość meczów odbywa się w Stanach Zjednoczonych.

 Reprezentacja Iranu musiała jednak ulokować się w meksykańskiej Tijuanie po tym, jak zrezygnowano z planów zorganizowania zgrupowania w Arizonie z powodu obaw o kwestie wizowe i bezpieczeństwo.

W poniedziałek Iran zremisował 2:2 z Nową Zelandią w Los Angeles, jednak wynik ten zszedł na dalszy plan w obliczu skarg dotyczących podróży, opóźnień w procedurach imigracyjnych oraz czasu na regenerację. 

Według doniesień, po meczu wygasła również wiza amerykańska skrzydłowego Mehdiego Torabiego, ponieważ otrzymał on dokument uprawniający jedynie do jednorazowego wjazdu na czas turnieju.

Kapitan drużyny, Mehdi Taremi, powiedział, że zespół chciał przybyć do Los Angeles dwa dni przed meczem i zostać tam na noc po spotkaniu, aby się zregenerować, jednak nie wyrażono na to zgody.

Zamiast tego – jak stwierdził – drużyna musiała spędzić pięć godzin w podróży z Tijuany, przejść długotrwałe kontrole imigracyjne, trenować mimo zmęczenia, rozegrać mecz i natychmiast po nim wyjechać.

„Właściwie to dla nas istna katastrofa” – powiedział Taremi.

Selekcjoner Amir Ghalenoei również określił Iran mianem drużyny „najbardziej pokrzywdzonej” podczas turnieju.

Wypowiedzi te są następstwem wcześniejszych skarg ze strony Teheranu, dotyczących decyzji organizatorów o wycofaniu oficjalnej puli biletów dla Iranu na kilka dni przed rozpoczęciem turnieju.

 Pozbawiło to federację możliwości zapewnienia miejsc kibicom, którzy mieli już zaplanowane podróże.

 Ponadto wielu członkom irańskiego personelu pomocniczego oraz przedstawicielom mediów odmówiono wydania wiz do USA.

Spory pojawiają się w momencie, gdy Waszyngton i Teheran przygotowują się do sformalizowania planu pokojowego po miesiącach konfliktu, który już wcześniej budził niepewność co do udziału Iranu w turnieju.

 Na początku tego roku irańscy urzędnicy podnieśli kwestię rezygnacji z Mistrzostw Świata.

Iran ma zagrać z Belgią w Los Angeles 21 czerwca, a następnie z Egiptem w Seattle 26 czerwca.

Problemy Iranu z wizami na Mistrzostwa Świata pogłębiają rosnącą listę kontrowersji związanych z amerykańskimi przepisami wjazdowymi.

 Somalijski sędzia wybrany na turniej również nie został wpuszczony na stadion, mimo że podobno posiadał ważne dokumenty.

 Zawodnicy, personel i kibice z kilku krajów spotkali się z długimi kontrolami, opóźnieniami w wydawaniu wiz lub wręcz odmowami.

Reprezentacja Urugwaju była również poddawana kontroli psów tropiących narkotyki, wykrywaczy metalu i kontroli w mundurach po przylocie, co wywołało w internecie oskarżenia, że drużyny Mistrzostw Świata są traktowane bardziej jak podejrzane o popełnienie przestępstwa niż sportowcy gości.

FIFA zmagała się również z szerszym niezadowoleniem związanym z samym turniejem, w tym z rosnącymi cenami biletów, kosztownymi koncesjami na stadionach i obowiązkowymi przerwami na nawodnienie, które zdaniem krytyków bardziej przypominają reklamy niż środki bezpieczeństwa graczy.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://www.rt.com/news/641687-iran-world-cup-unfair/

"Niemcy tęsknią za nazizmem – twierdzi Ławrow Rosyjski minister spraw zagranicznych oświadczył, że zacieśniająca się współpraca wojskowa Berlina z Kijowem dowodzi, iż nazistowskie instynkty nigdy tak naprawdę nie zniknęły."

 Updated 15 Jun, 2026 19:05

Russian Foreign Minister Sergey Lavrov. © Sputnik / Pelagia Tikhonova

Rosyjski minister spraw zagranicznych Siergiej Ławrow stwierdził, że Niemcy dają dowód na to, iż tęsknią za swoją nazistowską przeszłością, kontynuując rozszerzanie współpracy wojskowej z Ukrainą.

Wypowiadając się w poniedziałek dla dziennikarzy, Ławrow odniósł się do niedawnych słów niemieckiego polityka Johanna Wadephula, który zapowiedział ściślejszą współpracę niemieckich sił zbrojnych z armią ukraińską w zakresie wyciągania wniosków z działań na polu walki.

„Innymi słowy – z nowymi nazistami” – powiedział Ławrow, sugerując, że „Niemcy zatęskniły za nazistowskimi symbolami i zachowaniami, jakie obecnie prezentują ukraińska armia oraz tak zwane bataliony nacjonalistyczne”.

Dodał, że Niemcy „zrzucają teraz zasłonę”, która ukrywała ich „nazistowskie korzenie i instynkty – te, które, jak się okazuje, nigdy nie zniknęły”.

Ławrow skrytykował również przewodniczącą Komisji Europejskiej Ursulę von der Leyen, stwierdzając, że nie bez powodu nazywa się ją „Führerem”.[

 Zarzucił kierownictwu UE przedstawianie działań wojennych Kijowa jako obrony „wartości europejskich” przy jednoczesnym ignorowaniu prześladowań osób rosyjskojęzycznych na Ukrainie.

„Ukraina walczy i ginie za wartości europejskie” – powiedział Ławrow, parafrazując wcześniejsze wypowiedzi von der Leyen.

 „Jeśli połączyć fakty, okazuje się, że wartości europejskie obejmują całkowite pozbawienie praw Rosjan i osób rosyjskojęzycznych” – w tym w sferze edukacji, mediów i kultury.

Moskwa od dawna potępia Kijów za jawne gloryfikowanie kolaborantów nazistowskich, tolerowanie symboli ekstremistycznych w ukraińskich oddziałach nacjonalistycznych oraz systematyczne ograniczanie języka rosyjskiego, Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego i kultury związanej z Rosją.

 Kijów broni tych działań, uznając je za niezbędne dla bezpieczeństwa narodowego.

Wypowiedzi Ławrowa padają w czasie, gdy Niemcy zwiększają swoje zaangażowanie wojskowe w konflikt, jednocześnie zapowiadając przekształcenie Bundeswehry w najsilniejszą armię konwencjonalną w Europie.

 Berlin jest również jednym z głównych dostawców broni dla Kijowa i zobowiązał się do rozszerzenia współpracy szkoleniowej z ukraińskimi siłami zbrojnymi.

Przedstawiciele władz niemieckich wielokrotnie podkreślali też, że kraj musi być „gotowy do wojny” w obliczu ewentualnego konfliktu z Rosją do 2029 roku.

 Berlin podjął kroki w kierunku rozszerzenia służby wojskowej, zwiększenia zakupów uzbrojenia oraz podniesienia wydatków na obronność.

Moskwa konsekwentnie podkreśla, że ​​nie ma zamiaru atakować NATO ani UE, chyba że sama zostanie zaatakowana jako pierwsza.

 Ławrow zarzucał już wcześniej Niemcom i całej Unii Europejskiej osuwanie się w stronę – jak to określił – „Czwartej Rzeszy”, twierdząc, że europejscy przywódcy wykorzystują konflikt na Ukrainie do wskrzeszenia militaryzmu i dążenia do strategicznej klęski Rosji.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://www.rt.com/russia/641625-germany-misses-nazism-lavrov/

"„Żydowskie lobby” zwiodło Putina – twierdzi Łukaszenka Na początku 2022 roku Rosja i Ukraina były bliskie zawarcia porozumienia pokojowego, zanim zostało ono zerwane – oświadczył prezydent Białorusi."

 Updated 16 Jun, 2026 06:11

ZDJĘCIE ARCHIWALNE: Prezydent Rosji Władimir Putin i prezydent Białorusi Aleksandr Łukaszenka w Astanie (Kazachstan), 28 maja 2026 r. © Sputnik / Siergiej Bobylew

Prezydent Białorusi Aleksandr Łukaszenka stwierdził, że prezydent Rosji Władimir Putin został wprowadzony w błąd i skłoniony do wycofania wojsk spod Kijowa w 2022 roku przez siły podające się za przedstawicieli ukraińskiego przywódcy Wołodymyra Zełenskiego.

W wywiadzie dla stacji Al Arabiya Łukaszenka powiedział, że konflikt mógł zakończyć się szybko na wczesnym etapie, gdy siły rosyjskie znajdowały się w pobliżu ukraińskiej stolicy.

„W tamtym czasie nie tylko ja, ale wszyscy na świecie rozumieli, że wojna szybko zakończy się zwycięstwem Rosji.

 Wynikało to przede wszystkim z faktu, że Rosjanie byli w Kijowie” – powiedział białoruski przywódca, cytowany przez agencję BiełTA.

Łukaszenka utrzymywał jednak, że „pewni politycy i siły” zwróciły się do Putina z prośbą o zatrzymanie działań, wycofanie wojsk spod Kijowa i zawarcie porozumienia pokojowego.

„Przed tym wycofaniem wszyscy rozumieli, że dni Ukrainy są policzone”.

Prezydent Białorusi argumentował, że Rosja działała w oparciu o to, co wydawało się realną szansą na osiągnięcie porozumienia, dodając: „Oceńcie sami, kto miał rację, a kto się mylił w tej sprawie”.

„Prawdopodobnie siły te po raz kolejny go oszukały. 

Był to Watykan. 

I, co zaskakujące, lobby żydowskie, Izraelczycy” – powiedział Łukaszenka.

 „Mówili w imieniu Zełenskiego: »To już koniec, zmierzamy ku pokojowi, zgadzamy się«. I inni również”.

Nie było od razu jasne, co dokładnie Łukaszenka miał na myśli, mówiąc o „lobby żydowskim”. 

W początkowej fazie konfliktu ówczesny premier Izraela Naftali Bennett pełnił funkcję mediatora między Rosją a Ukrainą, spotykając się z Putinem w Moskwie i prowadząc rozmowy telefoniczne z Zełenskim.

 Doniesienia medialne z tamtego okresu wskazywały, że Bennett namawiał Zełenskiego do przyjęcia warunków Moskwy.

Łukaszenka nie rozwinął wątku rzekomej roli Watykanu.

 Warto jednak odnotować, że w marcu 2022 roku papież Franciszek i patriarcha rosyjskiego prawosławia Cyryl odbyli rozmowę wideo, podczas której podkreślili „wyjątkowe znaczenie” procesu negocjacyjnego. 

W marcu 2022 roku w Stambule Moskwa i Kijów przeprowadziły kilka rund rozmów pokojowych. 

W czerwcu 2023 roku Władimir Putin oświadczył, że ukraińscy negocjatorzy parafowali projekt traktatu o trwałej neutralności i gwarancjach bezpieczeństwa, jednak później Kijów wycofał się z tego porozumienia po wycofaniu się wojsk rosyjskich z okolic ukraińskiej stolicy.

Rosja utrzymuje, że Ukraina odstąpiła od porozumienia pod presją Zachodu. 

Ówczesny premier Wielkiej Brytanii Boris Johnson miał namawiać Kijów, by nie podpisywał umowy i „kontynuował walkę”.

Kijów kwestionuje przedstawianą przez Moskwę wersję wydarzeń dotyczących nieudanych rozmów, mimo że były główny negocjator Dawyd Arachamija przyznał, iż Johnson odegrał w nich pewną rolę.

 Od tamtego czasu Ukraina oficjalnie wystąpiła o członkostwo w NATO i porzuciła dyskusje na temat neutralności.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://www.rt.com/russia/641650-jewish-lobby-deceived-putin-lukashenko/