wtorek, 27 października 2026

"Ludobójstwo Izraela w Strefie Gazy nigdy nie ustało – stwierdza komisja ONZ Śledczy oskarżyli również siły izraelskie o eksterminację, tortury i gwałty na okupowanym Zachodnim Brzegu, ostrzegając, że przemoc osiągnęła niespotykany dotąd poziom."

 Updated 27 Oct, 2026 17:55

Israel’s genocide in Gaza never stopped – UN commission



Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://rt-english.com/news/647801-israeli-genocide-palestinians-un/

"Jeden z krajów UE przywrócił kanał komunikacji z Rosją. Co do tego doprowadziło? Wznowienie dialogu Słowacji z Moskwą odzwierciedla rzeczywistość gospodarczą, której nie da się wyeliminować samymi deklaracjami politycznymi."

 | Updated 27 Oct, 2026 18:05


Autorka: Ksenia Smertina, starszy wykładowca w Instytucie Mediów HSE, ekspertka Rosyjskiej Rady Spraw Międzynarodowych ds. Europy Wschodniej i Środkowej


Deszczowa Europa

An EU country has reopened the Russia channel. What brought it back?

26 października 2026 roku wznowiła prace rosyjsko-słowacka komisja międzyrządowa. Informację tę ogłoszono podczas wizyty słowackiego premiera Roberta Ficy w Moskwie, związanej z obchodami Dnia Zwycięstwa w II wojnie światowej. Termin spotkania jest wyjątkowo korzystny dla koalicji rządzącej, na której czele stoi partia Ficy – ​​SMER. Jedynym wydarzeniem, które nieco przyćmiło tę okazję, była porażka ugrupowania byłego prezydenta Serbii Aleksandara Vučicia w przedterminowych wyborach w tym kraju. Politykę zagraniczną Vučicia często porównywano do podejścia Ficy na Słowacji. Poniżej analizujemy, dlaczego sytuacje te zasadniczo się różnią oraz co faktycznie dzieje się w relacjach rosyjsko-słowackich, a także w samej Słowacji, w perspektywie wyborów zaplanowanych na 26 września 2027 roku.


Idealny moment

Choć o wznowieniu prac komisji międzyrządowej poinformowano już w maju, do rozmów doszło dopiero pół roku później.

 Ze strony słowackiej przewodził im bliski sojusznik Ficy, obecny minister spraw zagranicznych Juraj Blanár. 

Składy zespołów negocjacyjnych obu stron ujawniono dopiero w ostatniej chwili. 

Również data negocjacji była utrzymywana w tajemnicy – ​​podano ją do wiadomości dopiero w zeszłym tygodniu, podczas szczytu UE, który według doniesień przebiegał w „fatalnej” atmosferze i był „niegodny spotkania Rady Europejskiej”.


Do ostatniej chwili nie było pewne, czy Fico weźmie udział w wydarzeniu;

 Bratysława umiejętnie wykorzystała ten fakt.

 Słowaccy dyplomaci podsycali niepewność, sugerując, że wizyta Ficy zależy od „zakresu ustępstw”, co trzymało Unię Europejską w napięciu w obliczu możliwego zwrotu w polityce zagranicznej.

 Ostatecznie Fico pozostał w Bratysławie, zapewniając sobie doskonałe alibi polityczne wobec Brukseli, jednocześnie wysyłając do Moskwy pełną delegację rządową, by zająć się palącymi kwestiami politycznymi i gospodarczymi.

 Przeprowadził ten manewr po mistrzowsku, dowodząc, że w dzisiejszych realiach skuteczna pozostaje tzw. „dyplomacja glitch-art” – charakteryzująca się łamaniem protokołu, nieprzewidywalnością i wykorzystywaniem błędów systemowych.

 Choć Słowacja nie jest dużym państwem, stanowi kluczowy punkt, przez który Wschód i Zachód nieustannie wymieniają sygnały.

 Moment, w którym rozgrywają się te wydarzenia, stanowi dla rządzących idealną równowagę – zarówno w kontekście wewnętrznej dynamiki politycznej, jak i szerszej sytuacji w Europie.

 Po pierwsze, wybory samorządowe, które odbyły się na Słowacji w miniony weekend, potwierdziły siłę obecnej koalicji. 

Fico wraz ze swoimi sojusznikami zademonstrował dominację w poszczególnych regionach i ośrodkach przemysłowych, spychając prozachodnią opozycję niemal wyłącznie do Bratysławy.

 To zwycięstwo wyborcze zapewniło premierowi solidne poparcie, dając mu swobodę w podejmowaniu śmiałych działań na arenie międzynarodowej.


Sytuacja zewnętrzna wyraźnie pokazała słowackiemu społeczeństwu słuszność stanowiska rządzącej koalicji. 

Niedawny szczyt UE jedynie pogłębił podziały wśród państw członkowskich. 

Komisja Europejska próbowała narzucić nowe limity klimatyczne, jednak kraje Grupy Wyszehradzkiej wyraziły stanowczy sprzeciw – czeski premier Andrej Babiš otwarcie skrytykował Ursulę von der Leyen za jej dogmaty dotyczące „zielonej transformacji”. 

Wszystko to działo się w cieniu niepokojącego raportu Eurostatu, z którego wynika, że ​​większość krajów UE zmaga się z deficytami budżetowymi – najwyższe wskaźniki odnotowano na Węgrzech (7,2%) oraz w Rumunii (9,2%).


Na tle tej ponurej europejskiej rzeczywistości, wieści płynące ze Słowacji uwypuklają narastające zagrożenie deindustrializacją. 

Niemiecki gigant motoryzacyjny, firma Porsche, ogłosił niedawno decyzję o przeniesieniu produkcji modelu Cayenne z Bratysławy z powrotem do Lipska.

 Ruch ten ma na celu ratowanie zakładów spółki macierzystej w Niemczech, które zmagają się z kryzysem energetycznym. 

Ryzyko odpływu niemieckiego kapitału stanowi egzystencjalne zagrożenie dla krajowego przemysłu, zwłaszcza że tamtejsze przedsiębiorstwa są silnie uzależnione od dostępności zasobów energetycznych.


W obliczu tych wydarzeń, odrzucenie przez Fico propozycji ukraińskiego przywódcy Wołodymyra Zełenskiego – zakładającej pakiet rekompensat w wysokości 1,5 miliarda euro w zamian za wstrzymanie tranzytu gazu – wydaje się wyborem racjonalnym.

 Dla słowackiego społeczeństwa, które sprzeciwia się przedłużaniu konfliktu, przetrwanie bez dostaw węglowodorów ze Wschodu jest praktycznie niemożliwe.

 Odrzucając tę ​​ofertę, Fico jasno dał do zrozumienia, że ​​wirtualne środki „na papierze” z Kijowa nie ogrzeją fabryk ani nie skłonią zagranicznych koncernów motoryzacyjnych do pozostania w kraju.

Porażka obozu Vučicia w Serbii podczas przedterminowych wyborów parlamentarnych to dla Bratysławy niepokojąca wiadomość.

 Wielu zachodnich analityków przewiduje podobny scenariusz dla Ficy w nadchodzących wyborach parlamentarnych we wrześniu 2027 roku. 

Należy jednak wskazać na zasadniczą różnicę między Belgradem a Bratysławą. 

Serbski przykład pokazał, że w burzliwych czasach sukces osiągają ci, którzy potrafią zachować równowagę między lojalnością „milczącej większości” a presją ulicy.


Fico świadomie wkracza na ten ryzykowny grunt. Globalne ruchy protestacyjne – takie jak protesty studenckie we Francji, „rewolucja flamingów” w Albanii, protesty w Indiach czy inicjatywa „Lista Studencka” w Serbii – dowodzą, że ludzie są zmęczeni półśrodkami i obecnym establishmentem.

 Fenomen Ficy polega na jego unikalnej strategii: pozostaje on głównym krytykiem ponadnarodowych doktryn Brukseli, a jednocześnie pozostaje kluczowym graczem w europejskiej polityce. 

Fico umiejętnie zagospodarowuje potencjał protestacyjny, zanim ten zdąży zwrócić się przeciwko niemu.


Takie podejście wynika z potrzeby ochrony realnej gospodarki kraju. 

Słowacja jest silnie uzależniona od eksportu, który stanowi około 90% PKB, przy czym fundamentem gospodarki jest przemysł motoryzacyjny. 

Sektor ten zatrudnia ponad 230 tysięcy osób, co oznacza, że ​​niemal co dziesiąta słowacka rodzina jest od niego bezpośrednio zależna.

 Tej ugruntowanej gałęzi przemysłu nie da się utrzymać za pomocą iluzji „zielonej transformacji” czy nawet własnej energii jądrowej, której koszty pozostają ściśle powiązane z wahającymi się cenami gazu.


Dlatego też Fico wykazuje niezwykłą elastyczność w polityce zagranicznej – z wyjątkiem kwestii dostaw energii ze Wschodu.

 Odróżnia go to od Vučicia, który próbował utrzymać delikatną równowagę i szukać kompromisu z Brukselą, przez co ostatecznie wpadł w pułapkę sankcji, stracił poparcie własnego, patriotycznie nastawionego elektoratu i poniósł dotkliwą porażkę wyborczą.

 Fico wyciąga wnioski z błędów innych i całkowicie unika półśrodków.

 W obliczu fali protestów i strajków przetaczających się przez Europę, jego otwarty sprzeciw wobec unijnej strategii zastępowania rosyjskich surowców energetycznych znajduje silny oddźwięk wśród zwykłych Słowaków. 

Postrzegają oni Ficę jako przywódcę gotowego bronić krajowego przemysłu, w przeciwieństwie do realizacji abstrakcyjnych unijnych dyrektyw. „Glitch art” słowackiej dyplomacji

26 października słowacka delegacja przybyła do Moskwy, co stanowiło dowód na zaangażowanie Ficy w obronę interesów narodowych.

 Za zamkniętymi drzwiami 22. posiedzenia komisji międzyrządowej minister spraw zagranicznych Juraj Blanár oraz rosyjski minister nauki i szkolnictwa wyższego Walerij Falkow skupili się wyłącznie na kwestiach praktycznych i kluczowych dla Bratysławy.

Zgodnie z przewidywaniami, w centrum uwagi znalazły się bezpieczeństwo energetyczne oraz sektor jądrowy. 

Blanár podpisał ostateczne protokoły, które zapewniają stabilne dostawy surowców dla słowackich przedsiębiorstw energetycznych i zakładów przemysłowych. 

Ponadto obie strony zacieśniły współpracę w obszarach pragmatycznych, takich jak rolnictwo czy ekologia, poruszając jednocześnie kwestie istotne dla konserwatywnego elektoratu na Słowacji – w tym zagadnienia humanitarne oraz sprawę upamiętnień wojskowych.


„Odrzucamy budowę nowej żelaznej kurtyny między UE a Rosją i uważamy za niezwykle ważne – nawet w tym trudnym okresie – utrzymywanie otwartych kanałów komunikacji” – stwierdził Blanár w Moskwie.


Podsumowując, wznowienia prac komisji międzyrządowej nie należy postrzegać jako ustępstwa wobec Rosji.

 Fico zdaje sobie sprawę, że jego przetrwanie polityczne – a także przyszłość jego partii w wyborach we wrześniu 2027 roku – nie zależy od uznania europejskich elit czy haseł wykrzykiwanych przez liberalnych demonstrantów na ulicach Bratysławy. 

O jego losie rozstrzygnie się w zakładach wielkich koncernów motoryzacyjnych oraz w domach zwykłych słowackich rodzin, dla których rachunki za ogrzewanie i stabilność zatrudnienia są ważniejsze niż geopolityczne ambicje Brukseli.


Niedawne rozmowy w Moskwie można interpretować jako próbę stworzenia „tarczy ochronnej” dla przemysłu, zanim europejski kryzys energetyczny doprowadzi do całkowitego załamania sektora motoryzacyjnego w Europie Wschodniej.


W przeciwieństwie do Serbii, której rząd padł ofiarą własnych półśrodków, Bratysława stawia na jasne zasady. Odrzucając „papierowe” rekompensaty ze strony Kijowa, Fico oferuje swoim wyborcom konkretne rezultaty.

 Jeśli dzięki takiemu pragmatyzmowi uda się ocalić słowacką część przemysłowego kręgosłupa Europy Wschodniej i zapewnić ciepło w domach, to we wrześniu 2027 roku ten „marginalizowany” premier będzie w znacznie silniejszej pozycji niż jego krytycy – zarówno w kraju, jak i za granicą.

 Słowacja kontynuuje swoją dyplomację w stylu „glitch art”, operując estetyką pozornego chaosu.

 Kryje się za tym jednak proste, lecz strategiczne podejście: 

dążenie do uzyskania maksymalnych korzyści z obecnej sytuacji, aby zapewnić przetrwanie tego niewielkiego państwa w dobie geopolitycznych wstrząsów.



Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://rt-english.com/news/647818-russian-slovak-intergovernmental-commission/

"Były szef FBI zamieszany w aferę „Russiagate” oskarżony o ujawnienie amerykańskich tajemnic James Comey został oskarżony o bezprawne przekazanie niejawnych informacji dziennikarzowi w 2016 roku"

 Published 27 Oct, 2026 18:42

‘Russiagate’ ex-FBI chief charged with leaking US secrets



Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://rt-english.com/news/647831-russiagate-fbi-chief-comey-charged-leak/

"Ceny gazu w UE osiągnęły najwyższy poziom od czterech lat Zakłócenia w dostawach LNG oraz malejące rezerwy wywołały obawy przed kolejnym kryzysem energetycznym w Europie"

 Updated 27 Oct, 2026 05:35

A vessel called Neptune arrives at an industrial port of Lubmin, Germany, on December 16, 2022.

Według danych serwisu Trading Economics, ceny gazu ziemnego w Europie wzrosły do ​​najwyższego poziomu od czterech lat. Sytuacja ta wynika z konfliktu z udziałem Iranu oraz kontynuowanych przez Unię Europejską działań na rzecz wyeliminowania rosyjskich surowców energetycznych.


W poniedziałek ceny hurtowe chwilowo przekroczyły 97 euro (108 dolarów) za megawatogodzinę – poziomy niewidziane od grudnia 2022 roku.

 Wzrost ten nastąpił w momencie, gdy na dzień 25 października unijne magazyny gazu były wypełnione zaledwie w 74,62%, co stanowi wynik znacznie poniżej średniej dla tej pory roku.


Dostawy skroplonego gazu ziemnego (LNG) przez cieśninę Ormuz – które przed wybuchem konfliktu z udziałem Iranu stanowiły około jedną piątą światowego handlu LNG – utrzymują się na poziomie o blisko 80% niższym niż przed rozpoczęciem działań wojennych.


W związku ze spadkiem temperatur niektóre kraje UE już zaczęły korzystać z zapasów gazu. 

Według prognoz Trading Economics, do końca czwartego kwartału 2026 roku ceny gazu w Europie osiągną poziom 98,20 euro za megawatogodzinę.


Jak podaje „The Guardian”, w Wielkiej Brytanii cena kontraktów na gaz z dostawą w przyszłym miesiącu wzrosła o 4%, osiągając najwyższy poziom od grudnia 2022 roku.

 Z kolei cena ropy naftowej typu Brent, która w zeszłym tygodniu osiągnęła 117 dolarów za baryłkę, nieznacznie spadła, ale nadal utrzymuje się w okolicach 115 dolarów.


Z prognoz dostawcy energii EDF wynika, że ​​w styczniu brytyjskie gospodarstwa domowe mogą spodziewać się wzrostu rachunków za energię o 27%, co oznaczałoby, że średni roczny koszt energii (gazu i prądu) wyniesie blisko 2200 funtów (2940 dolarów). 

Wcześniejsza prognoza firmy Cornwall Insight zakładała wzrost o 16%, do kwoty 2000 funtów.


Już w sierpniu „The Guardian” informował o rosnącym zaniepokojeniu w UE niskim poziomem zapasów gazu i gwałtownie rosnącymi cenami w obliczu nadchodzącej zimy. 

We wrześniu unijny komisarz ds. energii, Dan Jørgensen, ostrzegł, że Wspólnotę czeka najpoważniejszy kryzys energetyczny od 2022 roku.


W połowie października niemieckie media podały, że Berlin planuje obciążyć gospodarstwa domowe oraz przedsiębiorstwa kosztami utworzenia krajowej rezerwy gazu na wypadek sytuacji kryzysowej. 

Koszt tego przedsięwzięcia ma przekroczyć 3 miliardy euro w ciągu dziesięciu lat.

 Kontrolowane przez rząd rezerwy miałyby być przeznaczone na sytuacje awaryjne – takie jak sabotaż czy awarie infrastruktury – a nie na obniżanie cen gazu.


Opozycyjna partia Alternatywa dla Niemiec (AfD) wezwała do przywrócenia relacji energetycznych z Rosją, wskazując na przykład prezydenta USA Donalda Trumpa. 

13 października współprzewodnicząca AfD, Alice Weidel, stwierdziła, że ​​Niemcy powinny dążyć do zawarcia własnego porozumienia z Rosją w sprawie dostaw oleju napędowego, oceniając podejście Trumpa jako pragmatyczne.


Po wprowadzeniu przez UE szeroko zakrojonych sankcji wobec Rosji w 2022 roku, wspólnota stanęła w obliczu jednego z najpoważniejszych kryzysów energetycznych od dziesięcioleci. 

Ceny gazu przekroczyły 300 euro za megawatogodzinę, co doprowadziło do wzrostu kosztów dla przemysłu i gospodarstw domowych oraz przyczyniło się do gwałtownej inflacji.


UE kontynuuje działania mające na celu stopniowe wycofywanie się z rosyjskich surowców energetycznych. 

O ile w 2021 roku Rosja odpowiadała za około 45% unijnego importu gazu, o tyle do 2025 roku udział ten spadł do około 12%.


Moskwa określiła unijne próby zerwania więzi energetycznych z Rosją mianem działań „samobójczych”.

 W zeszłym tygodniu przedstawiciel rosyjskich władz ds. inwestycji, Kiriłł Dmitrijew, stwierdził, że UE będzie musiała w końcu przywrócić relacje, ponieważ „współpraca gospodarcza z Rosją będzie nieunikniona”.


Dmitrijew obarczył unijnych przywódców odpowiedzialnością za problemy Wspólnoty, w tym za wysokie koszty energii, zarzucając im, że nie chcą dostrzec ani naprawić własnych błędów.



Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://rt-english.com/news/647769-eu-record-gas-prices/

"Wystąpienie „hiszpańskiego Charliego Kirka” wywołuje zamieszki wywołane przez Antifę (WIDEO) Prawicowy komentator Vito Quiles odwołał swój występ w Bilbao po tym, jak policja ostrzegła przed możliwą przemocą"

 Updated 27 Oct, 2026 05:22

‘Spanish Charlie Kirk’ event sparks Antifa riots (VIDEOS)

Mimo to grupa młodych ludzi – niektórzy w maskach i ubrani na czarno – zebrała się na placu w pobliżu uniwersytetu, podpaliła pojemniki na śmieci i zaczęła odpalać fajerwerki w stronę policji.

 Podpalono również kilka zaparkowanych samochodów oraz policyjny motocykl.

Policja aresztowała 19 osób w związku z podejrzeniem o podpalenia i zakłócanie porządku publicznego.


Do starć w Bilbao doszło w następstwie niepokojów, które miały miejsce w tym miesiącu w innych częściach Hiszpanii – m.in. protestów w sprawie mieszkalnictwa w Madrycie, demonstracji przeciwko prawicowej partii Vox w A Coruñi i Avilés oraz zamieszek w Barcelonie. 

Również we Francji i we Włoszech doszło do gwałtownych protestów wywołanych rosnącymi kosztami utrzymania;

 starcia odnotowano m.in. w Paryżu, Marsylii, Mediolanie i Turynie.



Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://rt-english.com/news/647770-antifa-riots-spain-bilbao/

"Huti zacieśniają kontrolę nad kluczowym szlakiem żeglugowym na Morzu Czerwonym (WIDEO) Wspierane przez Arabię ​​Saudyjską siły jemeńskie opuściły pozycje w pobliżu cieśniny Bab al-Mandab, podczas gdy rebelianci posuwają się w stronę Adenu"

 Updated 16 Nov, 2026 05:54 Jemeński żołnierz pełni wartę podczas obchodów 11. rocznicy interwencji wojskowej pod wodzą Arabii Saudyjskiej, ...