"UE proponuje Kanadzie „status członka stowarzyszonego” – ale co to oznacza? Taki status nie figuruje w traktatach unijnych i wzbudził obawy wśród państw członkowskich."

 Updated 18 Sep, 2026 00:10

ZDJĘCIE ARCHIWALNE. Premier Kanady Mark Carney i przewodnicząca Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen. © Getty Images / Chip Somodevilla / Staff

Propozycja przewodniczącej Komisji Europejskiej Ursuli von der Leyen, by uczynić Kanadę pierwszym „członkiem stowarzyszonym” UE, wywołała pytania o to, co taka relacja by oznaczała.

Pomysł, przedstawiony na początku tygodnia podczas orędzia von der Leyen o stanie Unii, spotkał się z zastrzeżeniami ze strony niektórych państw członkowskich UE.

Premier Kanady Mark Carney z zadowoleniem przyjął „ambicje” UE, podkreślając jednocześnie, że Kanada nie dąży do pełnego członkostwa we wspólnocie.

Czego dokładnie dotyczy ta propozycja i czy jej realizacja jest w ogóle możliwa?

Co zaproponowała von der Leyen?

W obecności Carneya, który przysłuchiwał się jej wystąpieniu w Strasburgu, von der Leyen stwierdziła, że ​​UE i Kanada powinny zbudować – jak to określiła – „sojusz na rzecz przyszłości”.

„Chcemy wynieść relacje z Kanadą na najwyższy możliwy poziom” – powiedziała, dodając, że współpraca ta obejmowałaby takie dziedziny jak energetyka, surowce krytyczne i obronność, a Arktyka stałaby się „sztandarowym wspólnym projektem”.

Czym jest „członkostwo stowarzyszone”?

Obecnie w UE nie istnieje status „członka stowarzyszonego”. 

Termin ten nie pojawia się w traktatach unijnych, żaden kraj nie posiada takiego statusu, a Bruksela nie zdefiniowała jeszcze, jakie prawa czy obowiązki wiązałyby się z nim dla Kanady.

Komisja Europejska określiła ten pomysł mianem nowej formy partnerstwa, która stworzyłaby najściślejsze możliwe powiązania z krajem spoza Europy. 

Nie jest jasne, czy Kanada zyskałaby szerszy dostęp do jednolitego rynku UE, ani jakich unijnych przepisów musiałaby przestrzegać.

„Nikt tak naprawdę nie wie, co to oznacza” – powiedział portalowi Politico jeden z unijnych dyplomatów.

 Inny stwierdził, że ustanowienie faktycznego statusu członka stowarzyszonego wymagałoby zmian w traktatach założycielskich UE – co dyplomata uznał za „niemożliwe” ze względu na brak poparcia dla takiego rozwiązania.

UE utrzymuje już bliskie relacje z państwami niebędącymi jej członkami: 

Norwegia, Islandia i Liechtenstein uczestniczą w jednolitym rynku w ramach Europejskiego Obszaru Gospodarczego, natomiast Szwajcaria posiada szereg umów dwustronnych ze wspólnotą.

 Żadne z tych państw nie jest jednak formalnie „członkiem stowarzyszonym” UE.

Jakie więzi łączą Kanadę z UE?

Strony te łączą już rozległe powiązania w dziedzinie gospodarki i bezpieczeństwa.

 Ich Kompleksowa umowa gospodarczo-handlowa (CETA) jest tymczasowo stosowana od 2017 roku i doprowadziła do zniesienia większości ceł.

W 2025 roku strony podpisały porozumienie o partnerstwie w dziedzinie bezpieczeństwa i obronności, a Kanada została w tym roku pierwszym krajem spoza Europy, który dołączył do unijnego programu obronnego SAFE.

Ottawa dąży do zacieśnienia więzi gospodarczych z Europą, chcąc ograniczyć swoją dużą zależność od USA po sporach celnych z Waszyngtonem.

Jak zareagowała Kanada?

W czwartek Carney powiedział w Parlamencie Europejskim, że Kanada „z uznaniem przyjmuje te ambitne plany”, podkreślił jednak, że Ottawa nie ubiega się o pełne członkostwo w UE.

„Kwestia precyzyjnego nazewnictwa relacji z Europą należy do samej Europy” – stwierdził później, dodając, że „liczy się istota rzeczy”.

Carney zaproponował pogłębienie współpracy w zakresie surowców krytycznych, energetyki i obronności, a także „bezproblemowy” handel cyfrowy towarami innymi niż rolne oraz usługami, oraz stworzenie szerszych możliwości pracy i nauki po obu stronach Atlantyku dla młodych Kanadyjczyków i Europejczyków.

Nominowany na ambasadora Kanady przy UE Jonathan Wilkinson przekazał, że Ottawa omawiała ten pomysł z Brukselą wcześniej, ale przestrzegł przed ustalaniem nazwy relacji, zanim określona zostanie ich faktyczna treść.

Jak stolice państw UE przyjęły tę propozycję?

Według doniesień, ogłoszenie złożone przez von der Leyen zaskoczyło stolice państw UE.

 Anonimowi dyplomaci powiedzieli serwisowi Politico, że państwa członkowskie nie zostały poproszone o zatwierdzenie propozycji członkostwa stowarzyszonego, zanim została ona publicznie przedstawiona.

Pojawiła się sugestia, że ​​Kanada mogłaby otrzymać status zbliżony do rozwiązań w ramach kompleksowych umów handlowych, jakie UE zawarła z Ukrainą, Mołdawią i Gruzją; 

dodano przy tym, że „państwa członkowskie nie zgodzą się na żadne inne rozwiązanie”.

Niemcy również wyraziły wątpliwości co do proponowanego określenia.

 Rzecznik rządu Stefan Kornelius stwierdził, że kwestię terminologii należy przemyśleć na nowo.

Dziennik „Financial Times” doniósł o sprzeciwie Berlina wobec przyspieszonego przyznania Kanadzie specjalnego statusu, wskazując m.in. na obawy o konsekwencje dla innych partnerów UE.

Jak zareagował Waszyngton?

Prezydent USA Donald Trump określił ten pomysł mianem „niedorzecznego” i ostrzegł przed odwetem gospodarczym, gdyby uznał takie działania za nieprzyjazne wobec Waszyngtonu.

„Jeśli intencje są dobre, to w porządku” – powiedział Trump, ostrzegając jednak przed nałożeniem na Europę „bardzo wysokich ceł”, gdyby ocenił sytuację inaczej.

 Wspomniał również o możliwości wstrzymania handlu z Europą w odniesieniu do „wielu towarów”.

Carney odparł, że „nikt nie będzie dyktował”, z kim Kanada może zawierać umowy międzynarodowe. 

Podkreślił jednak, że zacieśnienie więzi z Europą „nie jest reakcją na inne wydarzenia” i mogłoby uczynić Kanadę „silniejszym” partnerem dla USA.

Dlaczego dzieje się to właśnie teraz?

Kanada dąży do dywersyfikacji handlu w obliczu pogorszenia relacji ze swoim największym partnerem handlowym. 

Ponad 70% kanadyjskiego eksportu towarów nadal trafia do USA, co czyni Ottawę wysoce podatną na zmiany w amerykańskiej polityce handlowej.

Obszarem wspólnych interesów jest również Arktyka.

 Kanada jest jednym z ośmiu państw arktycznych, podczas gdy spośród członków UE jedynie Dania, Finlandia i Szwecja posiadają terytoria w tym regionie. 

Carney wskazał na „unikalne położenie geograficzne Kanady w Arktyce” jako jeden z atutów, które kraj ten mógłby wnieść do ściślejszej współpracy z Europą.

Zaledwie kilka dni przed przedstawieniem propozycji przez von der Leyen, przywódcy europejscy zgromadzeni na szczycie poświęconym Arktyce w Finlandii wezwali do zwiększenia roli UE w tym regionie. 

Następnie von der Leyen wskazała Arktykę jako „sztandarowy wspólny projekt” z Kanadą, nie precyzując jednak, na czym miałby on polegać.

Czy to rzeczywiście może dojść do skutku?

Kanada nie jest pierwszym krajem, w przypadku którego rozważano przyznanie niejednoznacznego statusu. 

Friedrich Merz (polityk niemiecki) proponował podobny model dla Ukrainy na początku tego roku, jednak Kijów odrzucił to rozwiązanie na rzecz dążenia do pełnego członkostwa w UE.

 Pomysł ten nie zyskał jednak szerszego poparcia wewnątrz Wspólnoty.

Proponowany status dla Kanady nie został jeszcze zdefiniowany i wymagałby poparcia ze strony państw członkowskich UE.

 Oczekuje się, że Bruksela i Ottawa będą kontynuować rozmowy przed kolejnym szczytem Kanada–UE, który odbędzie się w Montrealu w dniach 29–30 października.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://www.rt.com/news/645919-eu-canada-associated-member/

"Trump chwali „znaczący postęp” w kwestii utworzenia bazy armii USA w Polsce Prezydent USA ogłosił to w czasie, gdy Moskwa ostrzegała europejskich członków NATO przed sprowokowaniem wojny z Rosją."

 Updated 18 Sep, 2026 05:40

Żołnierze armii USA podczas defilady z okazji Święta Wojska Polskiego w Warszawie. © Marek Antoni Iwańczuk / NurPhoto via Getty Images

Prezydent Donald Trump ogłosił, że poczyniono znaczne postępy w negocjacjach dotyczących utworzenia bazy wojskowej USA w Polsce.

Jego wypowiedź pojawiła się w czasie, gdy Rosja ostrzegła, że ​​podejmie działania odwetowe, jeśli terytorium Polski lub państw bałtyckich zostanie wykorzystane do ataku NATO na ten kraj.

Polska, granicząca na północnym wschodzie z rosyjskim obwodem królewieckim, stanowi kluczowy węzeł logistyczny dla dostaw zachodniej pomocy wojskowej na Ukrainę i jest jednym z głównych sojuszników Kijowa w Europie.

„ŚWIETNE WIEŚCI! Dzięki odważnemu przywództwu mojego przyjaciela Karola Nawrockiego, prezydenta Polski, poczyniono znaczne postępy w kierunku utworzenia bazy armii USA w Polsce” – napisał w czwartek Trump na platformie Truth Social.

„Jeśli do tego dojdzie, lokalizacja zostanie ogłoszona wkrótce.

 Będzie to historyczny krok dla naszego wspaniałego sojuszu amerykańsko-polskiego”.

Nawrocki odpowiedział, obiecując znalezienie „najlepszej możliwej lokalizacji” dla bazy.

 „Jesteśmy gotowi kontynuować nasze wysiłki na rzecz wzmocnienia współpracy obronnej: poważnie, odpowiedzialnie i zawsze razem” – napisał w serwisie X.

USA utrzymują już w Polsce stały garnizon armii i dowództwo, choć większość z 10 tysięcy amerykańskich żołnierzy stacjonujących w kraju służy w systemie rotacyjnym.

 Podczas pierwszej kadencji Trumpa w 2018 roku Polska zaproponowała utworzenie stałej bazy, roboczo nazwanej „Fort Trump”.

Za kadencji następcy Trumpa, prezydenta Joe Bidena, USA utworzyły garnizon z siedzibą w Camp Kościuszko w Poznaniu i na stałe rozmieściły w tym mieście wysunięte dowództwo V Korpusu.

Napięcia między Rosją a NATO nasiliły się w ostatnich miesiącach, gdy wschodnie państwa członkowskie tego sojuszu wojskowego pod wodzą USA oskarżyły Rosję o naruszanie przestrzeni powietrznej za pomocą dronów. 

Moskwa odrzuciła te zarzuty, uznając je za bezpodstawne.

Minister spraw zagranicznych Polski Radosław Sikorski powiedział podczas wizyty w Kijowie w miniony weekend: 

„Gdyby Rosja nas zaatakowała i gdybyśmy zdjęli rękawice, myślę, że pokonalibyśmy Rosję dość szybko”.

Doradca prezydenta Rosji i były szef struktur bezpieczeństwa Nikołaj Patruszew zareagował na słowa Sikorskiego ostrzeżeniem, że w przypadku wybuchu konfliktu „polska państwowość przestałaby istnieć w ciągu dwóch lub trzech dni”. 

Minister spraw zagranicznych Rosji Siergiej Ławrow powtórzył w tym tygodniu, że kraj ten nie ma zamiaru atakować państw członkowskich NATO, stwierdził jednak, że gdyby Sojusz zaatakował Rosję, wojna byłaby „bardzo krótka”.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://www.rt.com/news/645929-trump-base-poland-nato/

""Ustawa sankcyjna Lindseya Grahama to „wielka szkoda” dla USA – Moskwa (WIDEO) Przepisy, które umożliwiłyby prezydentowi nakładanie ceł na kraje kupujące rosyjskie surowce energetyczne, mogą doprowadzić do „jeszcze większego” wzrostu cen benzyny w USA – oświadczyła ambasada Rosji."

 Updated 18 Sep, 2026 10:20

Ambasada Rosji w Waszyngtonie. © Getty Images / Oleg Albinsky

Ambasada Rosji w Waszyngtonie ostrzegła, że ​​nowa, „rusofobiczna” ustawa o sankcjach – upoważniająca prezydenta USA Donalda Trumpa do nakładania wysokich ceł na nabywców rosyjskich surowców energetycznych – doprowadzi do dalszego wzrostu cen paliw dla amerykańskich kierowców.

Inicjatorem ustawy był nieżyjący już senator Lindsey Graham – zwolennik twardego kursu wobec Rosji i zdecydowany stronnik Ukrainy, który przed swoją niespodziewaną śmiercią latem tego roku postulował nałożenie na Moskwę „miażdżących sankcji”. 

Akt prawny, nazwany na jego cześć „Ustawą im. Lindseya O. Grahama o sankcjach wobec Rosji i Iranu z 2026 roku”, pozwala prezydentowi na nakładanie ceł sięgających 100% na towary pochodzące od głównych odbiorców rosyjskiej ropy i gazu (co może objąć m.in. Chiny i Indie), a także na wprowadzanie dodatkowych sankcji wobec Rosji i Iranu. 

W środę projekt został przyjęty przez Izbę Reprezentantów, co usunęło ostatnią przeszkodę legislacyjną przed przekazaniem go do podpisu Trumpowi, który zapowiedział już, że zamierza go zatwierdzić.

W piątek ambasada Rosji w Waszyngtonie ostrzegła, że ​​ustawa ta prawdopodobnie uderzy w amerykańskich konsumentów, zwłaszcza w sytuacji, gdy dostawy energii z Bliskiego Wschodu są już zakłócone przez prowadzoną przez USA wojnę z Iranem.

„Rusofobiczny instynkt leżący u podstaw ustawy senatora Grahama… stanowi ogromną niedźwiedzią przysługę dla starań obecnej administracji, by »uczynić Amerykę znów wielką«” – napisano w komunikacie ambasady na platformie X. 

„Destabilizacja rynków energetycznych poprzez blokowanie handlu rosyjską ropą i gazem w czasie, gdy dostawy z Bliskiego Wschodu ulegają drastycznemu ograniczeniu, to prosta droga do jeszcze wyższych cen paliw tuż przed listopadowymi wyborami w połowie kadencji”.

Ambasada ostrzegła również, że uderzenie w głównych odbiorców rosyjskich surowców energetycznych może zaostrzyć napięcia na linii Waszyngton–Moskwa oraz Waszyngton–Pekin.

 Podkreślono, że ustawa jest sprzeczna z działaniami dyplomatycznymi administracji Trumpa wobec Moskwy, a jednoczesna konfrontacja z Rosją i Chinami stworzyłaby dla Waszyngtonu geopolityczną sytuację, w której obie strony ponoszą straty (scenariusz „lose-lose”).

 

Rusofobiczny instynkt leżący u podstaw ustawy nieżyjącego już senatora Grahama – przyjętej przez Izbę Reprezentantów 16 września (a wcześniej przez Senat) – stanowi ogromne utrudnienie dla starań obecnej administracji, by „uczynić Amerykę znów wielką”.

Destabilizacja rynków energii poprzez blokowanie rosyjskiej ropy… pic.twitter.com/TQR4fFxD5C

— Russian Embassy in USA 🇷🇺 (@RusEmbUSA) September 18, 2026

Ceny benzyny w USA już odczuwają presję związaną z kryzysem energetycznym na Bliskim Wschodzie.

 Średnia cena benzyny w Stanach Zjednoczonych wynosi 4,43–4,44 dolara za galon – to o ponad 1,10 dolara więcej niż rok temu – podczas gdy cena oleju napędowego osiągnęła rekordowy poziom 6,40 dolara w skali kraju, wzrastając o 77 centów w samej tylko pierwszej połowie września.

Zakłócenia w ruchu tankowców przez cieśninę Ormuz – kluczowy szlak eksportu ropy z regionu Zatoki Perskiej – ograniczyły podaż, a niestabilność w rejonie Morza Czerwonego i cieśniny Bab al-Mandab, spowodowana ofensywą sprzymierzonych z Iranem jemeńskich rebeliantów Huti, zagroziła kolejnemu ważnemu szlakowi morskiemu. 

Ceny ropy naftowej przekroczyły poziom 100 dolarów za baryłkę, budząc obawy o dalsze podwyżki cen na stacjach paliw, jeśli zakłócenia się utrzymają.

Chiny i Indie – najwięksi odbiorcy rosyjskich surowców energetycznych – sprzeciwiły się wspomnianej ustawie i bronią swoich decyzji zakupowych. 

Rzecznik chińskiego MSZ Guo Jiakun oświadczył w czwartek, że Pekin odrzuca stosowaną przez Waszyngton praktykę eksterytorialnego rozszerzania jurysdykcji, uznając ją za pozbawioną podstaw w prawie międzynarodowym.

 Indie ostrzegły, że cła nałożone w związku z zakupami rosyjskiej ropy mogą wpłynąć na relacje amerykańsko-indyjskie, i zapowiedziały podjęcie „wszelkich niezbędnych kroków w celu ochrony swoich interesów handlowych i gospodarczych”.

Moskwa od dawna krytykuje zachodnie sankcje energetyczne, określając je mianem nielegalnych i szkodliwych dla samych ich autorów;

 argumentuje, że prowadzą one do przekierowania rosyjskiego eksportu, a jednocześnie zmuszają kraje zachodnie do korzystania z droższych źródeł dostaw.

 Rzecznik Kremla Dmitrij Pieskow ostrzegł w tym tygodniu, że dodatkowe sankcje ze strony USA utrudniłyby osiągnięcie porozumienia w sprawie konfliktu na Ukrainie.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://www.rt.com/news/645937-graham-bill-russia-embassy/

"Gates wykorzystywał fundusze na szczepionki, by wywierać presję na rządy – twierdzi Merkel Była kanclerz Niemiec uważa, że ​​miliarder wykorzystywał ogromny kapitał swojej fundacji, aby skłonić państwa do zwiększenia wydatków na szczepienia."

 Updated 18 Sep, 2026 12:00

Była kanclerz Niemiec Angela Merkel © Thomas Lohnes/Getty Images

Bill Gates przekuł ogromne zasoby finansowe swojej fundacji w narzędzie nacisku politycznego, wykorzystując jej majątek do wymuszania na rządach zwiększenia wydatków na szczepienia – stwierdziła była kanclerz Niemiec Angela Merkel.

W podcaście „Meckel & Matthes”, opublikowanym przez dziennik „Handelsblatt” na początku tego miesiąca, Merkel ostrzegła, że ​​niekontrolowana władza korporacji może sprawić, iż rządy będą robić to, „co nakazują korporacje”.

Powiedziała, że ​​dostrzegła to zagrożenie nie wraz z rozwojem sztucznej inteligencji, lecz w momencie, gdy Gates założył swoją fundację, dysponującą większymi środkami niż „budżety na pomoc rozwojową głównych krajów uprzemysłowionych”.

Zdaniem Merkel miliarder niebędący politykiem z wyboru faktycznie zrównał swoją pozycję polityczną z pozycją demokratycznie wybranych przywódców.

„Nagle niektórzy światowi przywódcy przyjmowali go co najmniej tak ciepło, jak mnie” – wspominała Merkel.

 „Dysponował też władzą – wynikającą z posiadanych pieniędzy – by wywierać presję moralną”. 

Jeśli rządy nie przeznaczały wystarczających środków na międzynarodowy sojusz ds. szczepień, „natychmiast stawiano nas w złym świetle” – dodała.

Gates mówił wówczas afrykańskim przywódcom, że „Merkel była w tym roku skąpa” – relacjonowała. 

„Dzięki temu zyskiwał znaczne wpływy”.

Sojuszem ds. szczepień, o którym mówiła Merkel, jest Gavi – partnerstwo publiczno-prywatne z udziałem rządów, Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), UNICEF-u, Banku Światowego oraz darczyńców prywatnych. 

Fundacja Gatesa była jednym z partnerów założycielskich, przekazując 750 milionów dolarów kapitału początkowego, a od tamtej pory wsparła organizację kwotą miliardów dolarów.

 Za czasów rządów Merkel Niemcy stały się znaczącym darczyńcą Gavi, deklarując 600 milionów euro na lata 2016–2020 oraz kolejne 600 milionów euro na lata 2021–2025.

Była kanclerz zauważyła, że ​​fundacja skupiła się przede wszystkim na kilku obszarach, w tym na szczepieniach. 

Gdy zapytała Gatesa o przeznaczenie większych środków na edukację, ten odparł, że efekty działań w tej dziedzinie trudniej zmierzyć ze względu na różnice między nauczycielami, krajami i uczniami.

Stawiało to rządy przed trudnymi wyborami w obliczu ograniczonych budżetów na pomoc rozwojową – stwierdziła Merkel. 

Musiały one nadal finansować edukację, podczas gdy Gates wywierał na nie presję, by kierowały środki na szczepienia i walkę z chorobami takimi jak malaria.

 „To właśnie w takie ograniczenia się wpada” – podsumowała.

 W czasie pandemii COVID-19 Fundacja Gatesów ściśle współpracowała z czołowymi światowymi organizacjami zajmującymi się zdrowiem publicznym i zgromadziła znaczne środki na globalne inicjatywy w dziedzinie ochrony zdrowia oraz szczepień.

Fundacja, znana pierwotnie jako Fundacja Billa i Melindy Gatesów, zmieniła nazwę na Fundację Gatesów (Gates Foundation) po tym, jak w 2024 roku – trzy lata po rozwodzie pary – Melinda French Gates ustąpiła ze stanowiska współprzewodniczącej. 

Według doniesień, na relacje małżeńskie negatywnie wpływały m.in. powiązania Billa Gatesa z Jeffreyem Epsteinem, skazanym za przestępstwa seksualne.

Kilka dni po wypowiedzi Merkel Gates poinformował, że jego fundacja zrezygnowała z celu całkowitego wyeliminowania odry na świecie, wskazując na rosnącą niechęć do szczepień w krajach zamożnych.

 „W pewnym momencie fundacja chciała wyeliminować odrę, jednak ze względu na opór wobec szczepień w bogatych krajach cel ten wypadł z naszej listy” – powiedział agencji Reuters, określając tę ​​sytuację mianem „dość tragicznej”.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://www.rt.com/news/645944-bill-gates-vaccine-pressure-merkel/

"Bangladesz i Pakistan odczuwają skutki zakłóceń w dostawach energii z Zatoki Perskiej Niedobory paliwa powodują spowolnienie produkcji w fabrykach w Bangladeszu, natomiast w Islamabadzie nakazano firmom wcześniejsze kończenie pracy."

 Published 18 Sep, 2026 11:22

Fabryka w Bangladeszu produkująca odzież dla firmy amerykańskiego projektanta Tommy'ego Hilfigera. © ANDREW HOLBROOKE/Corbis via Getty Images

Fabryki eksportowe w Bangladeszu ograniczają produkcję, a Pakistan wprowadził dopłaty do paliwa, ponieważ zakłócenia w dostawach energii z regionu Zatoki Perskiej powodują niedobory i wzrost kosztów w całej Azji Południowej.

Sytuacja ta jest następstwem zakłóceń w transporcie ropy i gazu przez cieśninę Ormuz po atakach USA i Izraela na Iran. 

Walki między Arabią Saudyjską a wspieranymi przez Iran rebeliantami Huti zagroziły również handlowi na Morzu Czerwonym, będącym kolejnym kluczowym szlakiem dostaw energii z Zatoki.

Bangladesz jest szczególnie narażony na te skutki. Kraj ten jest w dużej mierze uzależniony od importu LNG wykorzystywanego do produkcji energii elektrycznej, a zakłócenia w dostawach z Kataru zmusiły władze w Dhace do poszukiwania droższych dostaw na rynku spot. 

Niedobory gazu i energii doprowadziły do ​​przerw w dostawie prądu oraz przestojów w fabrykach.

Azjatyckie ceny spotowe skroplonego gazu ziemnego (LNG) wzrosły do ​​poziomu bliskiego 30 dolarów za milion brytyjskich jednostek cieplnych (MMBtu) z około 10 dolarów przed wybuchem konfliktu.

Presja ta dotyka obecnie przemysł odzieżowy Bangladeszu, będący największym sektorem eksportowym tego kraju.

 Z badania przeprowadzonego przez Stowarzyszenie Producentów i Eksporterów Dzianin Bangladeszu (BKMEA) wynika, że ​​55% fabryk odnotowało anulowanie lub ograniczenie zamówień przez kontrahentów z powodu niedoborów gazu i energii występujących od końca sierpnia, a 78% zakładów częściowo wstrzymało produkcję.

Opóźnienia w produkcji również generują dodatkowe koszty. 

Jak donosi agencja Reuters, jeden z producentów odzieży wydał 50 tys. dolarów na transport lotniczy kurtek do francuskiego odbiorcy po wystąpieniu opóźnień. 

Minister energetyki Iqbal Hasan Mahmud poinformował w tym tygodniu, że fabryki zaczęły korzystać z oleju napędowego, aby utrzymać ciągłość pracy, a tempo wzrostu przemysłu i produkcji spada.

Pakistan również zmaga się z rosnącą presją wynikającą z wysokich cen paliw. 

Tamtejszy sektor energetyczny może potrzebować w okresie zimowym nawet 400 milionów stóp sześciennych gazu dziennie, podczas gdy na wrzesień potwierdzono dostawę zaledwie dwóch ładunków LNG.

Władze w Islamabadzie wprowadziły w tym tygodniu ogólnokrajowy program wsparcia, oferujący uprawnionym właścicielom motocykli, riksz i małych samochodów osobowych dopłatę w wysokości około 0,36 dolara do litra paliwa (w ramach określonych limitów).

Powrócono również do ograniczeń wprowadzonych w kwietniu:

 sklepy muszą być teraz zamykane do godziny 21:00, sale weselne do 22:00, a restauracje do 23:00 czasu lokalnego.

 Islamabad zakazał także organizowania oficjalnych przyjęć (z wyjątkiem spotkań dla zagranicznych gości i delegacji) oraz zakupu nowych pojazdów rządowych. 

Ryzyko związane z dostawami pozostaje podwyższone. 

W czwartek przez cieśninę Ormuz przepłynęły tylko cztery statki przewożące surowce – wobec średniej z dziesięciu dni wynoszącej około 16 – choć w pobliżu cieśniny ponownie pojawiły się trzy jednostki przewożące LNG.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://www.rt.com/news/645945-bangladesh-pakistan-fuel-crisis/

"„Wróciłem” – Julian Assange Założyciel WikiLeaks zasugerował, że powraca do życia publicznego dwa lata po zawarciu z USA porozumienia, dzięki któremu odzyskał wolność."

 Updated 18 Sep, 2026 10:05

Założyciel WikiLeaks, Julian Assange, na propalestyńskim proteście w Sydney w Australii, 3 sierpnia 2025 r. © Lisa Maree Williams / Getty Images

Założyciel WikiLeaks, Julian Assange, zasugerował swój powrót do życia publicznego po przerwie, jaka nastąpiła po jego zwolnieniu z brytyjskiego aresztu w 2024 roku.

Aktywista walczący o jawność informacji spędził pięć lat za kratami, sprzeciwiając się amerykańskiemu wnioskowi o ekstradycję, która mogła skutkować wieloletnim wyrokiem w amerykańskim więzieniu o zaostrzonym rygorze.

 Ostatecznie zawarł porozumienie, które zapewniło mu wolność, w obliczu globalnej kampanii wzywającej Waszyngton do wycofania zarzutów przeciwko niemu.

W czwartek konto WikiLeaks w serwisie X ogłosiło, że Assange „wrócił”, publikując zdjęcie, na którym pozuje on na tle przedstawiającego go muralu w Sydney w Australii.

Assange udostępnił ten wpis, potwierdzając swój powrót i informując, że jest to pierwsza wiadomość, którą napisał osobiście od ośmiu lat.

Jego żona Stella zapowiedziała, że ​​kolejne informacje pojawią się w przyszłym tygodniu.

Portal WikiLeaks stał się światowym fenomenem w 2010 roku po opublikowaniu wyciekłego nagrania przedstawiającego atak powietrzny amerykańskich sił zbrojnych w Bagdadzie w 2007 roku, w wyniku którego zginęło co najmniej kilkanaście osób.

Chelsea Manning została aresztowana, a następnie skazana w 2013 roku za przekazanie WikiLeaks tego nagrania oraz innych tajnych materiałów amerykańskiej armii.

Sprawa karna wytoczona Assange’owi przez USA dotyczyła przede wszystkim pozyskania tych plików od Manning, podczas gdy początkowe starania Wielkiej Brytanii o jego zatrzymanie wynikały z innej, niezwiązanej z tym sprawy, którą jego zwolennicy uznawali za sfingowaną.

W 2012 roku Ekwador przyznał Assange’owi azyl polityczny;

 spędził on wiele lat w ambasadzie tego południowoamerykańskiego państwa w Londynie.

 Zmiana władzy w Quito doprowadziła ostatecznie do cofnięcia azylu i zgody Ekwadoru na aresztowanie go przez brytyjską policję w 2019 roku.

W ramach porozumienia zawartego z USA w 2024 roku Assange przyznał się do jednego zarzutu popełnienia przestępstwa polegającego na spisku w celu uzyskania i ujawnienia tajnych dokumentów amerykańskich.

 Został skazany na karę odpowiadającą okresowi, który już wcześniej spędził w londyńskim więzieniu o zaostrzonym rygorze Belmarsh. 

W Wielkiej Brytanii skazano go wcześniej za naruszenie warunków zwolnienia za kaucją.

Od czasu odzyskania wolności Assange kilkakrotnie wystąpił publicznie.

 Kilka miesięcy po wyjściu na wolność przemawiał przed Zgromadzeniem Parlamentarnym Rady Europy w Strasburgu, opowiadając o swoich trudnych doświadczeniach.

W 2025 roku wziął udział w propalestyńskim marszu w Sydney, w którym uczestniczyło szacunkowo 100 tysięcy osób.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://www.rt.com/news/645939-wikileaks-assange-return-announcement/

"IRGC ogłasza atak na kolejny tankowiec w Hormuz, podczas gdy Trump rozważa decyzję "zniszczyć ich czy nie""

 autor: Tyler Durden

Autor...

Aktualizacja(1755ET): Chociaż Biały Dom sygnalizował, że chce zobaczyć "ciszę" w Cieśninie Ormuz i deeskalację w sprawie Iranu, nie wydaje się być silnie sankcjonowany – Teheran jest jeszcze gotów tak to postrzegać. Podobno inny zagraniczny statek został trafiony, według Sepha News:

IRGC twierdzi, że tankowiec pod banderą Togolu 'Trend' został uderzony i zatrzymany po pożarze, jednocześnie stwierdzając, że tankowiec naruszył przepisy Hormuz, a przejazd zainicjował USA.

Poniżej znajduje się tłumaczenie maszynowe oświadczenia IRGC, które zostało opublikowane na Telegramie:

Wczoraj wieczorem tankowiec Trend, pod flagą Togo, próbował nielegalnie przepłynąć przez Cieśninę Ormuz pod wpływem i podstępem amerykańskiego wojska, które zabijało dzieci; został uderzony i zatrzymany po wybuchu pożaru na pokładzie.

Marynarka Generalna Sił Generalnych Republiki Generalnej ponownie ostrzega, że nielegalne przejście przez Cieśninę Ormuz nie spowoduje niczego poza zniszczeniem poszkodowanego statku.

 Prezydent Trump nadal zapewnia, że USA mogą negocjować z Irańczykami w każdej chwili i że oni "błagają" o to.

*  *  *

Aktualizacja(1325ET): Kilka kluczowych zdań prezydenta Trumpa przekazanych Axios w czwartek...

Powiedział mediom, że znajduje się na "krytycznym rozdrożu" w sprawie wojny w Iranie, rozważając, czy przeprowadzić masowe nowe ataki, czy obrać inną drogę zakończenia konfliktu.

Wcześniej wyrażał przekonanie, że wojna będzie trwała aż do listopadowych wyborów środka kadencji. Trump niedawno powiedział:

"Czeka mnie ważna decyzja. Czy chcę wejść i zniszczyć ich [reżim irański], czy nie? To poważna decyzja. Ze mną może się stać wszystko."

Wojna jest coraz mniej popularna wśród Amerykanów, a retoryka Trumpa ostatnio wydaje się w tej kwestii nieco bardziej szczera. Jaki jest cel końcowy? Po sześciu miesiącach konfliktu Epic Fury wygląda jak kampania bombowa poszukująca strategii. Według dalszej rozmowy Trumpa z Axios:

• Trump odmówił ujawnienia, czy zdecyduje o dalszej drodze przed, czy po wyborach środka kadencji.
• Trump i Hegseth nakazali wojsku utrzymać poziom sił na Bliskim Wschodzie do końca roku, aby być gotowym na ewentualny powrót do pełnoskalowych walk walk.
• Urzędnicy twierdzą, że Trump musi wkrótce podjąć decyzję co do dalszej drogi, częściowo dlatego, że amerykańskie wojsko nie może dłużej utrzymać się w obecnym stanie oczekiwania. "W pewnym momencie musisz zdecydować, jaki jest ostateczny cel"

Sytuacja globalnego tranzytu energetycznego w ciągu ostatniego tygodnia znacznie się skomplikowała z powodu postępów Huti wzdłuż wybrzeża Morza Czerwonego Jemenu oraz uszkodzeń przez drony rurociągu Wschód-Zachód Arabii Saudyjskiej. USA na razie pozostają na uboczu walki Jemenu. Nowość dzięki Al Jazeerze:

Wysoki rangą amerykański urzędnik powiedział Al Jazeerze: Skupiamy się na zapewnieniu żeglugi na Morzu Czerwonym i umożliwieniu naszym partnerom zarządzania wyzwaniami bezpieczeństwa.

A jednak "partnerzy" tacy jak Saudyjczycy i ich rząd w Sanie wyraźnie nie radzą sobie najlepiej.

Ceny ropy spadają w czwartek na niektórych nagłówkach sygnalizujących możliwe działania deeskalacyjne w wyniku konfliktu saudyjsko-jemenskiego, oba za pośrednictwem Reutersa:

• Chiny podobno naciskają na Iran, by pomógł opanować Huti po apelu Arabii Saudyjskiej, według Retuersa powołującego się na źródła
• Ceny ropy spadły w środę po doniesieniach, że Arabia Saudyjska oferuje dodatkowe ładunki ropy przez Oman, co złagodziło niektóre obawy dotyczące zakłóceń w dostawach na Bliskim Wschodzie, podczas gdy mniejszy niż oczekiwano spadek zapasów ropy w USA wywarł dodatkową presję spadkową.

Kontrakty terminowe na amerykańską ropę wydłużyły swój spadek i spadły poniżej 100 dolarów za baryłek. Dzieje się to również w obliczu ciągłych doniesień o lepszym niż oczekiwano odbudowie infrastruktury w Zatoce, ponieważ Arabia Saudyjska twierdzi, że jest w stanie przywrócić połowę przepustowości swojego rurociągu wschód-zachód w ciągu zaledwie kilku dni. Optymizm może okazać się jednak tylko życzeniowym myśleniem – a nadchodzący tydzień pokaże.

Począwszy od zeszłego tygodnia, gdy Huti ruszyli błyskawicznie wzdłuż wybrzeża Morza Czerwonego, rozbijając stanowiska wspieranego przez Arabię Saudyjską rządu koalicyjnego, Rijad zwrócił się o pomoc do Pekinu, jak wskazuje czwartkowy raport Reutersa.

"Chińscy urzędnicy nie wydali żadnych wyraźnych gróźb ani nie wskazywali, że Pekin będzie próbował wywierać presję gospodarczą na Teheran, jeśli nie wykorzysta swojego wpływu na Huti, podają trzy irańskie źródła," dodaje raport.

Chińskie ministerstwo spraw zagranicznych odpowiedziało na informacje o manewrach dyplomatycznych, że "Chiny nie chcą, by napięcia regionalne przeniknęły dalej do Jemenu i Morza Czerwonego. Narastająca niestabilność regionalna nie leży w interesie żadnej ze stron".

"Suwerenność i bezpieczeństwo wszystkich krajów powinny być szanowane, a obiekty niezbędne dla środków do życia ludzi nie mogą być celem celu. Chiny wzywają do zakończenia działań, które dodatkowo komplikują sytuację, i wzywają do rozwiązywania problemów poprzez dialog i negocjacje," podano.

Wysoki rangą zachodni dyplomata w regionie został osobno zacytowany, mówiąc: "Pekin jest jedną z nielicznych stolic, które wciąż mogą wywierać presję na Iran, by powstrzymał Huti."

Biorąc pod uwagę, że szyicka grupa powiązana z Iranem często wykazywała gotowość do współpracy i koordynowania działań na korzyść Teheranu, przywództwo Ansar Allah może go wysłuchać, jeśli otrzyma sygnał do deeskalacji od Iranu.

Według niektórych czwartkowych i najnowszych wydarzeń z Al Jazeery:

• Siły rządowe Jemenu próbują powstrzymać postępy Huti na kilku frontach, w tym na strategicznych górach Kahbub w pobliżu Bab al-Mandeb i Taiz, przy czym Arabia Saudyjska wspiera naloty w okolicach miasta.
• Prezydent Donald Trump powiedział dziennikarzom, że USA "miejmy nadzieję zbliżają się do końca" swojej wojny z Iranem i zauważa, że rozmawiał z Irańczykami "bezpośrednio".
• Sekretarz Generalny ONZ Antonio Guterres wzywa do deeskalacji i dyplomacji na Bliskim Wschodzie, gdy walki nasilają się w Jemenie oraz między grupą Huti a Arabią Saudyjską.
• Szef ds. bezpieczeństwa narodowego Iranu, Mohsen Rezaei, twierdzi, że USA muszą podjąć praktyczne kroki, aby zdobyć zaufanie Teheranu, podkreślając, że kraj ten nie darzy Waszyngtonu żadnym zaufaniem.
• Misja ONZ zajmująca się faktami znalazła "uzasadnione podstawy", by sądzić, że USA stały za dwoma atakami, w tym atakiem na szkołę w Minab w lutym, który według nich stanowił zbrodnie wojenne.

Na froncie jemeńskim Al Jazeera pisze: "Walki trwają, a siły rządowe twierdzą, że Huti z Ansarullah ponieśli wiele ofiar w starciach na wielu frontach, głównie w zachodnim Taiz, a także w Kahbub, które jest górzystym obszarem o strategicznym znaczeniu, bo góruje nad Bab al-Mandeb."

Przez cały konflikt zarówno Irańczycy, jak i Huti wielokrotnie deklarowali, że są gotowi przyznać Chinom i innym "przyjaznym" krajom, takim jak Rosja, "specjalne wymogi" w zakresie tranzytu wodnego i płacenia "opłat" – ten ostatni przypadek dotyczył Cieśniny Ormuz.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://www.zerohedge.com