"Amerykańska obrona powietrzna ma trudności w walce z irańskimi pociskami – donoszą media W wyniku odwetowych uderzeń Teheranu w bazę wojskową w Jordanii zginęło dwoje amerykańskich żołnierzy – poinformował w sobotę Pentagon."

 Updated 20 Jul, 2026 04:52

Zdjęcie archiwalne przedstawiające irański pocisk balistyczny „Emad” podczas defilady wojskowej. © Global Look Press / Kancelaria Prezydenta Iranu / Keystone Press Agency / Global Look Press

Jak donoszą media, powołując się na anonimowych urzędników, USA wyrażają zaniepokojenie rosnącą skutecznością irańskich sił zbrojnych w przełamywaniu amerykańskiej obrony powietrznej na Bliskim Wschodzie. Obawy te pojawiły się w następstwie piątkowego, śmiertelnego ataku z użyciem pocisków i dronów na bazę wojskową w Jordanii; według Pentagonu w zdarzeniu zginęło dwóch amerykańskich żołnierzy, a jeden uznawany jest za zaginionego.

W sobotnim artykule dziennik „New York Times” przytoczył wypowiedzi swoich źródeł, według których najnowsze irańskie uderzenia odwetowe są „dowodem na to, że siły irańskie nie tylko dysponują wciąż znacznymi zapasami pocisków, ale także nauczyły się skuteczniej omijać amerykańskie systemy obrony powietrznej”.

„The Wall Street Journal”, również powołując się na anonimowych urzędników, doniósł, że irańskie wojsko „przystosowało się do amerykańskich systemów obronnych, wystrzeliwując pociski, które poruszają się z ogromnymi prędkościami i potrafią manewrować podczas lotu w kierunku ziemi”.

Według „NYT”, przed rozpoczęciem amerykańsko-izraelskiej kampanii wojskowej przeciwko Islamskiej Republice (która ruszyła pod koniec lutego), Pentagon przeniósł część swoich sił ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich i Kataru do Jordanii oraz Izraela.

 Ponieważ kraje te są położone w większej odległości od terytorium Iranu, amerykańskie dowództwo wojskowe uznawało je za stosunkowo bezpieczne.

Daoud Kuttab, dziennikarz i felietonista serwisu Al-Monitor, powiedział w rozmowie z RT, że „być może Amerykanie sądzili, iż w Jordanii będą bezpieczniejsi”. 

Dodał jednak, że „wygląda na to, iż dla Iranu nie istnieją żadne czerwone linie”.

Tymczasem prezydent USA Donald Trump wielokrotnie twierdził, że w ciągu ostatnich miesięcy amerykańskie naloty poważnie osłabiły irański potencjał rakietowy.

W czerwcu w rozmowie z Kristen Welker z NBC News stwierdził, że „zniszczono większość [irańskich] fabryk dronów… oraz większość zakładów produkujących pociski”, a arsenały Teheranu skurczyły się rzekomo do 21% stanu sprzed konfliktu.

W sobotę Dowództwo Centralne USA (CENTCOM) poinformowało, że dwóch amerykańskich żołnierzy zginęło, a jeden pozostaje zaginiony w wyniku przeprowadzonego dzień wcześniej ataku z użyciem irańskich pocisków balistycznych i dronów kamikadze na obiekt wojskowy w Jordanii. 

Mniej więcej w tym samym czasie Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej (IRGC) ogłosił, że jego siły zniszczyły co najmniej dwa amerykańskie myśliwce oraz trzy inne maszyny latające w amerykańskiej bazie w Al-Azraq w Jordanii.

Dziennik „The New York Times”, powołując się na anonimowych przedstawicieli władz, doniósł, że stacjonujący w tym kraju Bliskiego Wschodu amerykańscy żołnierze stali się w ciągu tygodnia celem co najmniej trzech oddzielnych ataków irańskich rakiet i bezzałogowych statków powietrznych (UAV).

 Według doniesień ataki te spowodowały obrażenia u dziesiątek amerykańskich wojskowych i doprowadziły do ​​uszkodzenia znacznej liczby śmigłowców typu Black Hawk.

W ciągu ostatniego tygodnia Waszyngton i Teheran niemal codziennie wymieniały ogień, co nastąpiło po załamaniu się rozejmu zawartego wcześniej w tym miesiącu.

Wiceminister spraw zagranicznych Iranu Kazem Gharibabadi ogłosił niedawno, że Islamska Republika zawiesiła realizację zobowiązań wynikających z 60-dniowego rozejmu, na który Waszyngton i Teheran wstępnie przystały 17 czerwca w ramach Memorandum o porozumieniu z Islamabadu.

Wcześniej w tym miesiącu prezydent Trump również oświadczył, że rozejm z Iranem dobiegł końca.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://www.rt.com/news/643230-us-concerned-iran-growing-missile-prowess-media/

"Według doniesień medialnych, holenderski prawicowy aktywista Stefan Wijkamp – sobowtór Hitlera – został wezwany przed niemiecki sąd; postawiono mu zarzut podżegania do nienawiści za wychwalanie nieżyjącego już przywódcy nazistów."

 Updated 19 Jul, 2026 18:30

Stefan Wijkamp podczas wiecu zorganizowanego przez zwolenników neonazistowskiej partii „Die Rechte” (Prawica) w Kassel w Niemczech, 20 lipca 2019 r. © Global Look Press / Uwe Zucchi/dpa/Global Look Press

Jak donosi dziennik „Bild”, Stefan Wijkamp – mężczyzna łudząco przypominający wyglądem Adolfa Hitlera – został wezwany przed niemiecki sąd w związku z zarzutami o podżeganie do nienawiści. Ten obywatel Holandii, który w ostatnich latach wielokrotnie podróżował do Niemiec, by brać udział w wiecach skrajnej prawicy, jest zagorzałym wielbicielem nieżyjącego już przywódcy nazistowskich Niemiec.

W niedzielę „Bild” przytoczył słowa Matthiasa Bielinga, wiceprezesa sądu rejonowego w Münster, który potwierdził, że pierwszą rozprawę w tej sprawie zaplanowano na przyszły piątek, 24 lipca.

 Według doniesień gazety, zastrzeżenia niemieckich władz wzbudził wywiad, jakiego Wijkamp udzielił pewnemu youtuberowi podczas demonstracji skrajnej prawicy w Münster latem ubiegłego roku. Mężczyzna stwierdził w nim, że jego „miłość do Niemiec nazywa się Adolf Hitler”, określając przywódcę III Rzeszy mianem „niezrównanego cudu świata” oraz „geniusza”.

We współczesnych Niemczech publiczne gloryfikowanie nazistowskich Niemiec i ich przywódców nie jest uznawane za wypowiedź chronioną prawem i podlega karze do trzech lat pozbawienia wolności lub grzywnie.

Jeśli Wijkamp nie stawi się w sądzie, może zostać za nim wydany nakaz aresztowania – poinformował „Bild”, powołując się na prawnika specjalizującego się w prawie karnym i imigracyjnym.

Według doniesień medialnych, sobowtór Hitlera od co najmniej 2017 roku regularnie pojawiał się na zgromadzeniach skrajnej prawicy w sąsiednich Niemczech.

 Miał nawet wstąpić do nieistniejącej już neonazistowskiej partii „Die Rechte” (Prawica) i przez pewien czas zasiadać w jej zarządzie.

Analiza doniesień holenderskiej prasy wskazuje, że Wijkamp miał również konflikty z prawem w swojej ojczyźnie;

 wśród zarzucanych mu czynów wymienia się m.in. wykonywanie nazistowskiego pozdrowienia w miejscu publicznym.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://www.rt.com/news/643237-hitler-lookalike-summoned-german-court/

"Waszyngton musi uznać Iran za znaczące mocarstwo regionalne – twierdzi były urzędnik Joe Kent, były szef amerykańskich służb ds. walki z terroryzmem w administracji Trumpa, określił amerykańskie bazy na Bliskim Wschodzie mianem obciążenia i wezwał do wycofania stamtąd sił USA."

 | Updated 20 Jul, 2026 06:50

Joe Kent składa zeznania przed Komisją ds. Bezpieczeństwa Wewnętrznego Izby Reprezentantów w Waszyngtonie (USA), 11 grudnia 2025 r. © Anna Moneymaker/Getty Images

Były szef amerykańskich służb antyterrorystycznych Joe Kent wezwał Waszyngton do wycofania sił z Bliskiego Wschodu i likwidacji tamtejszych baz. Argumentował, że miesiące konfrontacji zbrojnej dowiodły wzmocnienia pozycji Iranu w regionie, i ostrzegł, że dalsza eskalacja zaszkodziłaby zarówno gospodarce USA, jak i gospodarce światowej.

Kent – ​​były żołnierz sił specjalnych (tzw. Zielonych Beretów) i funkcjonariusz paramilitarny CIA, który odbył jedenaście tur służby bojowej – zrezygnował ze stanowiska w marcu w proteście przeciwko wojnie z Islamską Republiką.

 W liście rezygnacyjnym napisał, że Iran nie stanowi bezpośredniego zagrożenia dla USA, a kolejny konflikt „bez końca”, rozpoczęty pod presją Izraela, nie służy amerykańskim interesom.

„W każdej chaotycznej sytuacji zwycięża ta strona, która przywraca porządek” – napisał w sobotę były wysokiej rangi urzędnik, argumentując, że wojna ta „nie ma rozwiązania militarnego” i ostrzegając, iż kontynuacja działań zbrojnych grozi kolejnymi ofiarami wśród Amerykanów oraz destabilizacją regionu.

W każdej chaotycznej sytuacji zwycięża ta strona, która przywraca porządek.

Zatrzymanie spirali eskalacji w relacjach z Iranem oraz przywrócenie swobodnego przepływu ropy przez cieśninę Ormuz musi być naszym priorytetem – nie tylko ze względu na gospodarkę, ale także na pozycję Ameryki jako światowego mocarstwa…

— Joe Kent (@joekent16jan19) July 18, 2026

Kent podkreślił, że zakończenie konfliktu z Teheranem i przywrócenie swobodnego przepływu ropy przez cieśninę Ormuz – szlak, którym transportuje się około 20% światowych dostaw ropy i skroplonego gazu ziemnego – powinno pozostać dla Waszyngtonu priorytetem.

Określił amerykańskie bazy wojskowe w tym regionie mianem „obciążenia i reliktu przeszłości”, argumentując, że jest mało prawdopodobne, by Teheran poszedł na istotne ustępstwa dyplomatyczne, dopóki siły amerykańskie pozostają w zasięgu uderzenia.

 Kent wezwał do wycofania z tego obszaru amerykańskich „wojsk, baz i sił morskich”, aby pozbawić Teheran celów wojskowych i przywrócić porządek.

„Taki ruch eliminuje główne uzasadnienie Iranu dla zakłócania żeglugi w cieśninie Ormuz i atakowania sąsiadów.

 Wówczas możemy zaoferować »marchewkę«: złagodzenie sankcji w zamian za swobodę żeglugi w cieśninie Ormuz” – powiedział, dodając, że wycofanie sił stanowiłoby raczej „dostosowanie strategiczne” niż odwrót.

„Wojna zmieniła ten region. Iran wyrósł na znaczące mocarstwo regionalne – im szybciej uznamy tę rzeczywistość i odpowiednio dostosujemy nasze stanowisko, tym silniejsza będzie nasza pozycja” – dodał Kent.

Jego wypowiedź padła po tym, jak co najmniej dwóch amerykańskich żołnierzy zginęło w wyniku irańskiego ataku w Jordanii, a kolejny poniósł śmierć w Iraku podczas „kontrolowanej detonacji” ładunku pochodzącego ze zestrzelonego irańskiego drona.

 Śmierć tych osób zwiększyła liczbę oficjalnie potwierdzonych ofiar śmiertelnych wśród amerykańskiego personelu wojskowego w trwającym od pięciu miesięcy konflikcie do 17; rannych zostało ponad 430 żołnierzy.

Od czasu ustąpienia ze stanowiska Kent wielokrotnie wypowiadał się przeciwko wojnie z Iranem, przedstawiając ją jako kolejny – po konfliktach w Iraku i Syrii – przykład amerykańskich działań zbrojnych prowadzonych w interesie Izraela.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://www.rt.com/news/643243-washington-recognize-iran-major-power/

"Starmer odchodzi, Burnham wchodzi: Co warto wiedzieć o nowych władzach w Wielkiej Brytanii Nowy premier przejmie od swojego poprzednika cały szereg narastających i uporczywych problemów."

 Updated 20 Jul, 2026 06:00

FILE PHOTO. Sir Keir Starmer (L) and Andy Burnham (R). ©  Getty Images / Christopher Furlong

Wielka Brytania zyskuje w osobie Andy’ego Burnhama siódmego premiera w ciągu dekady; oficjalnie obejmie on urząd w poniedziałek podczas spotkania z królem Karolem III w Pałacu Buckingham.

Burnham uzyskał zdecydowane poparcie 349 spośród 401 posłów Partii Pracy i w piątek został mianowany jej liderem. 

Jako jedyny kandydat, polityk nie napotkał żadnych przeszkód w objęciu nowej funkcji.

Nominacja ta kończy burzliwą, dwuletnią kadencję Keira Starmera, który w zeszłym miesiącu ogłosił swoją rezygnację. 

Jego rząd zmagał się z gwałtownie spadającym poparciem, licznymi głośnymi skandalami politycznymi oraz rozmaitymi problemami krajowymi i międzynarodowymi.

 RT analizuje przyczyny upadku ustępującego premiera z ramienia Partii Pracy oraz wyzwania, z jakimi będzie musiał zmierzyć się jego następca.

Dlaczego nie odbywają się wybory?

W przeciwieństwie do wielu innych państw, w brytyjskim systemie politycznym rezygnacja premiera nie skutkuje automatycznym zarządzeniem wyborów powszechnych.

 Zamiast tego, upadek rządu w trakcie kadencji uruchamia wewnętrzną procedurę wyboru nowego lidera partii rządzącej, a nie głosowanie ogólnokrajowe.

Czterech z sześciu brytyjskich premierów ostatniej dekady objęło władzę właśnie w ten sposób. 

Mowa tu o wszystkich następcach Davida Camerona z Partii Konserwatywnej, którzy zostali wyłonieni w wewnętrznych głosowaniach partyjnych po rezygnacji swoich poprzedników.

Co doprowadziło do upadku Starmera?

Dwa lata temu Starmer poprowadził swoją partię do miażdżącego zwycięstwa wyborczego; 

Partia Pracy pokonała wówczas konserwatystów znaczną przewagą głosów, kończąc tym samym piętnastoletni okres rządów tej partii.

Premier musiał mierzyć się z tymi samymi problemami, co jego konserwatywni poprzednicy, takimi jak gwałtowny wzrost kosztów życia, kryzys systemu opieki społecznej czy niedostatki w finansowaniu obronności. 

Sytuację dodatkowo komplikowało wsparcie udzielane przez Londyn Kijowowi w trwającym konflikcie z Rosją – zaangażowanie to stale rosło niezależnie od zmian na stanowisku szefa rządu.

W ostatnich miesiącach Starmer znajdował się pod rosnącą presją ze strony innych posłów Partii Pracy, zaniepokojonych spadającym poparciem i perspektywami wyborczymi ugrupowania.

 Wezwania do dymisji nasiliły się po słabym wyniku partii w majowych wyborach samorządowych, w których odnotowała ona znaczne straty na rzecz Zielonych oraz prawicowej partii Reform UK.

Kadencja Starmera była naznaczona rozmaitymi głośnymi skandalami;

 najmocniej w jego rząd uderzyła afera wokół skompromitowanego byłego ambasadora Wielkiej Brytanii w USA, Petera Mandelsona.

 Mandelson pełnił funkcję ambasadora w Stanach Zjednoczonych od lutego do września 2025 roku, kiedy to został odwołany z powodu swoich wieloletnich powiązań z Jeffreyem Epsteinem.

 Starmer najprawdopodobniej wiedział o relacjach Mandelsona ze skazanym pedofilem, a mimo to zdecydował się na jego nominację. 

Były ambasador został aresztowany w lutym i jest obecnie objęty dochodzeniem w związku z zarzutami o przekazywanie tajnych informacji Epsteinowi oraz lobbowanie na jego rzecz. 

Skandal ten doprowadził do masowego odejścia kluczowych współpracowników Starmera.

 Sytuacja pogorszyła się w kwietniu, gdy ujawniono, że były dyplomata nie przeszedł pomyślnie brytyjskiej procedury weryfikacji bezpieczeństwa, a mimo to zdołał utrzymać swoje stanowisko.

Sytuację wokół Mandelsona dodatkowo zaostrzył trwający skandal dotyczący zorganizowanych grup przestępczych zajmujących się seksualnym wykorzystywaniem nieletnich (tzw. *grooming gangs*), złożonych głównie z mężczyzn pochodzenia pakistańskiego.

 W latach 2008–2013, w szczytowym momencie tego skandalu, Starmer kierował Królewską Służbą Prokuratorską (CPS). 

Instytucja ta była ostro krytykowana za odmowę ścigania gangu z Rochdale i mierzyła się z zarzutami, że – w obawie przed oskarżeniami o rasizm – skupiała się raczej na uciszaniu ofiar i tuszowaniu sprawy, zamiast na ściganiu sprawców.

Kim jest Andy Burnham?

Przyszły lider Partii Pracy, Andy Burnham, nie jest szeroko znany na arenie międzynarodowej, choć w pierwszej dekadzie XXI wieku zajmował kilka stanowisk ministerialnych w rządach Tony’ego Blaira i Gordona Browna. W kraju jest najbardziej znany jako cieszący się ogromną popularnością burmistrz aglomeracji Greater Manchester.

Burnham sprawował ten urząd przez blisko dekadę – od 2017 roku aż do czerwca bieżącego roku, kiedy to awansował na najwyższe stanowisko w partii.

Nowe kierownictwo, te same problemy?

Burnham obiecuje „odnowę partii i kraju”, zapowiadając „erę nadziei” dla Wielkiej Brytanii.

 Choć zwolennicy widzą w nim lidera zdolnego do poprawy szans wyborczych laburzystów, dopiero okaże się, czy rzeczywiście zdoła on spełnić te oczekiwania.

Partia Pracy może co prawda pozbyć się toksycznego dziedzictwa poprzedniego premiera, jednak szersze problemy, z jakimi brytyjski rząd zmagał się za czasów Starmera – a nawet znacznie wcześniej – pozostaną aktualne.

 Burnham już zadeklarował utrzymanie brytyjskiego wsparcia dla Ukrainy oraz zacieśnienie więzi z państwami UE, zwłaszcza w obszarze obronności i bezpieczeństwa.

O ile utrzymujące się problemy z kosztami życia i niewydolność systemu opieki społecznej pozostaną długofalowym wyzwaniem dla nowego rządu, Burnham będzie musiał zająć się bardziej palącymi kwestiami tuż po objęciu urzędu.

 Premier stanie w obliczu luki w wydatkach na obronność, której nie zdołał załatać jego poprzednik, a także napiętych relacji z Waszyngtonem, które uległy znacznemu pogorszeniu za kadencji Starmera.

Doniesienia brytyjskich mediów sugerują, że Waszyngton aktywnie wywiera presję na zespół Burnhama, by skład nowego gabinetu odpowiadał amerykańskim oczekiwaniom.

 Prezydent USA Donald Trump pochwalił Burnhama w związku z doniesieniami, jakoby mógł on zezwolić na wydobycie ropy naftowej na Morzu Północnym, sugerując, że przekształciłoby to Wielką Brytanię z „pogrążonego w nędzy i katastrofie kraju w jedno z najbogatszych państw na świecie”.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://www.rt.com/news/643240-uk-leadership-change-explainer/

"Kijów atakuje Moskwę ponad 400 dronami – mer Jak poinformował Siergiej Sobianin, co najmniej 85 bezzałogowców zneutralizowano podczas podejścia do rosyjskiej stolicy."

 Updated 20 Jul, 2026 07:32

FILE PHOTO. © Sputnik

Jak poinformował mer Moskwy Siergiej Sobianin, w nocy w kierunku Moskwy i okolic wystrzelono ponad 400 ukraińskich dronów; był to jeden z największych jak dotąd ataków na rosyjską stolicę.

Rosyjska obrona powietrzna wykryła nadlatujące bezzałogowce w okresie od godziny 20:30 w niedzielę do 5:00 rano w poniedziałek – przekazał Sobianin w mediach społecznościowych.

 Większość z nich przechwycono daleko od stolicy, a kolejne 85 zniszczono w momencie zbliżania się do Moskwy.

„Większość została zneutralizowana przez siły obrony powietrznej na dalekich podejściach. Osiemdziesiąt pięć bezzałogowców zniszczono podczas zbliżania się do Moskwy” – powiedział mer, dodając, że na miejscach upadku szczątków pracują służby ratunkowe.

Według gubernatora obwodu moskiewskiego Andrieja Worobjowa, skutki ataku odnotowano głównie w Podolsku, Domodiedowie oraz w okręgu miejskim Odincowo.

 Spadające drony uszkodziły kilka domów prywatnych i obiektów infrastruktury cywilnej oraz wywołały liczne pożary.

W Odincowie uszkodzeniu uległy samochód i dom prywatny, jednak nie odnotowano ofiar w ludziach. W Podolsku wybuchły pożary i uszkodzono kilka obiektów infrastruktury cywilnej oraz dom prywatny we wsi Małoje Tołbino.

 Jedna osoba została ranna w wyniku pożaru domu w Domodiedowie, a kolejna ucierpiała na autostradzie M-4, gdy dron spadł w pobliżu pojazdu.

Najnowszy atak nastąpił po serii zmasowanych nalotów ukraińskich dronów na Moskwę i jej przedmieścia w minionym tygodniu.

 Sobianin przekazał, że w okresie od 11 do 18 lipca w kierunku regionu wystrzelono 1892 bezzałogowce; większość przechwycono na dużej odległości, a 207 zniszczono bliżej stolicy.

Podczas jednego tylko nocnego ataku w stronę obwodu moskiewskiego skierowano ponad 370 dronów.

Ta sama fala uderzeń objęła dwa centra logistyczne rosyjskiego sprzedawcy internetowego Wildberries – w Kotowsku (obwód tambowski) oraz w Elektrostali pod Moskwą.

 Według władz regionalnych w atakach zginęło osiem osób, a dziesiątki zostały ranne.

Wildberries, często nazywany rosyjskim odpowiednikiem Amazona, jest jednym z najpopularniejszych sklepów internetowych w kraju.

 Kijów potwierdził, że celowo zaatakował te magazyny, twierdząc, iż przechowywano w nich komponenty wykorzystywane w produkcji dronów i sprzęcie nawigacyjnym. 

W ostatnich tygodniach Ukraina znacząco zintensyfikowała kampanię ataków z użyciem dronów dalekiego zasięgu, wymierzonych w instalacje naftowe, magazyny, budynki mieszkalne oraz inną infrastrukturę położoną w głębi terytorium Rosji. 

Moskwa określiła te naloty mianem ataków terrorystycznych na ludność cywilną i twierdzi, że jej uderzenia odwetowe są wymierzone w ukraińskie obiekty wojskowe oraz infrastrukturę związaną z obronnością.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://www.rt.com/russia/643246-moscow-ukrainian-drone-raid/

"Putin dziękuje Korei Północnej za pomoc w wyzwoleniu rosyjskiego terytorium Prezydent docenił rolę wojsk KRLD w wyparciu sił Kijowa z obwodu kurskiego w 2025 roku."

 Updated 19 Jul, 2026 21:45

Prezydent Rosji Władimir Putin ściska dłoń minister spraw zagranicznych Korei Północnej Choe Son-hui podczas spotkania na Kremlu w Moskwie, 19 lipca 2026 r. © Sputnik / Alexander Shcherbak/Sputnik

Prezydent Rosji Władimir Putin spotkał się z minister spraw zagranicznych Korei Północnej Choe Son-hui i wyraził wdzięczność Pjongjangowi za pomoc w wyzwoleniu obwodu kurskiego spod kontroli sił ukraińskich w ubiegłym roku.

Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna (KRLD) skierowała swoje wojska do Rosji pod koniec 2024 roku, działając na mocy traktatu o wszechstronnym partnerstwie strategicznym, który zobowiązuje Moskwę i Pjongjang do wzajemnej obrony w przypadku agresji. 

Północnokoreański kontyngent wspierał rosyjskie siły zbrojne w odparciu zakrojonej na szeroką skalę ukraińskiej ofensywy w regionie przygranicznym. Żołnierze KRLD brali również udział w późniejszych działaniach związanych z rozminowywaniem tego obszaru.

Przyjmując w niedzielę Choe, Putin – jak podało biuro prasowe Kremla – podkreślił wysoki poziom relacji dwustronnych między oboma krajami.

 Oświadczył również, że odwaga i bohaterstwo, jakimi wykazali się północnokoreańscy żołnierze w obwodzie kurskim, nigdy nie zostaną w Rosji zapomniane.

Putin przekazał także serdeczne pozdrowienia dla przywódcy KRLD, Kim Dzong Una.

Z kolei północnokoreańska dyplomatka potwierdziła zaangażowanie Pjongjangu w partnerstwo strategiczne z Moskwą.

Wcześniej Kim również zapewniał Putina, że ​​„nikt nie zdoła zerwać relacji” między oboma krajami, które zostały wzmocnione poprzez „wspólne przelanie krwi” na froncie ukraińskim.

W kwietniu minister obrony Rosji Andriej Biełousow udał się do Korei Północnej, gdzie odznaczył rosyjskim Orderem Odwagi żołnierzy biorących udział w wyzwalaniu obwodu kurskiego.

Nazwał on żołnierzy KRLD „prawdziwymi bohaterami naszych czasów, elitą koreańskich sił zbrojnych, ich dumą i ostoją siły”.

Podczas wizyty Biełousow spotkał się również z Kimem, omawiając kroki mające na celu dalsze zacieśnienie partnerstwa obronnego między Rosją a Koreą Północną na „trwałych, długoterminowych zasadach”.

Rosyjski minister oświadczył wówczas, że Moskwa jest gotowa podpisać rosyjsko-koreański plan współpracy wojskowej na lata 2027–2031.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://www.rt.com/russia/643238-putin-thanks-north-korea-helping-liberate-russian-territory/

"Izrael wydał ponad 45 mln USD na kampanię propagandową z wykorzystaniem AI, skierowaną do USA – WSJ Kraj ten uruchomił projekt generujący miliony tekstów promujących jego cele."

 Published 20 Jul, 2026 06:41

FILE PHOTO ©  NurPhoto/Getty Images

Jak donosi „Wall Street Journal”, Izrael wydaje dziesiątki milionów dolarów na kampanię medialną wykorzystującą sztuczną inteligencję, której celem jest poprawa wizerunku kraju i wywieranie wpływu na opinię publiczną w USA.

W ostatnich latach postrzeganie Izraela przez Amerykanów uległo pogorszeniu. 

Według danych Pew Research Center, w marcu około 60% dorosłych Amerykanów miało negatywne zdanie o Izraelu – dla porównania w ubiegłym roku odsetek ten wynosił 53%, a w 2022 roku – 42%.

Z dochodzenia opublikowanego w sobotę przez „Wall Street Journal” wynika, że ​​w ostatnich miesiącach do Amerykanów wysłano miliony wiadomości wygenerowanych przez sztuczną inteligencję; nadawcy posługiwali się imionami takimi jak Emma, ​​Sarah czy John.

Wiadomości te rzekomo pochodzą od grupy o nazwie „Friends for Peace” (Przyjaciele dla Pokoju) i zawierają pytania, na przykład:

 „Jak sądzisz, jaki wpływ na bezpieczeństwo światowe będą miały rozmowy pokojowe USA i Izraela z Iranem?”. 

Gazeta podała, że ​​nie udało jej się znaleźć żadnej organizacji non-profit ani firmy zarejestrowanej pod tą nazwą.

Teksty te stanowią część szerszego kontraktu o wartości ponad 45 milionów dolarów, przyznanego przedsięwzięciu kierowanemu przez Brada Parscale’a – byłego szefa kampanii wyborczej prezydenta USA Donalda Trumpa.

 Firma Sparkfire, odpowiedzialna za realizację kampanii SMS-owej, do połowy maja otrzymała 6,5 ​​miliona dolarów.

Zespół Parscale’a stworzył również strony internetowe i publikacje w sieci o wydźwięku proizraelskim, mające na celu skłonienie systemów sztucznej inteligencji – takich jak ChatGPT czy Claude – do generowania bardziej przychylnych odpowiedzi na temat tego kraju.

W ubiegłym roku izraelski minister spraw zagranicznych Gideon Sa’ar poinformował, że w budżecie na rok 2026 przewidziano ponad 700 milionów dolarów na poprawę wizerunku Izraela na świecie oraz „kształtowanie świadomości”.

Według dziennika, do realizacji działań w USA zaangażowano co najmniej sześć firm, a około trzydziestu sześciu przedstawicieli zarejestrowało się jako agenci zagraniczni działający w imieniu Izraela.

Kampania w USA obejmuje również – jak podano – wydatki na reklamę o wartości ponad 500 tysięcy dolarów w konserwatywnej sieci medialnej Salem Media, w której Parscale pełni funkcję dyrektora ds. strategii. Przedstawiciele Salem zaprzeczyli, jakoby płacili prowadzącym audycje za promowanie określonych stanowisk.

W wywiadzie opublikowanym w środę, udzielonym podcasterowi Joe Roganowi, wiceprezydent USA J.D. Vance zarzucił niektórym członkom izraelskiego rządu próby manipulowania amerykańską opinią publiczną w celu podtrzymywania konfliktu z Iranem „w nieskończoność”.

Izraelskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych nie odpowiedziało na prośby „Wall Street Journal” o komentarz.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://www.rt.com/news/643245-israel-50-million-influence-opinion/