"Kreml ostrzega przed skrajnym zagrożeniem nuklearnym Dmitrij Pieskow stwierdził, że Moskwa i Waszyngton muszą pilnie wznowić rozmowy na temat nowych ram stabilności strategicznej"

 Updated 21 Oct, 2026 08:31

FILE PHOTO. ©  Sputnik / Vladimir Astapkovich

Rosja i USA muszą pilnie wznowić dialog na temat stabilności strategicznej oraz kontroli zbrojeń – oświadczył rzecznik Kremla Dmitrij Pieskow. Dodał, że brak ram traktatowych w tych obszarach stwarza bardzo niebezpieczną sytuację.

Traktat New START – ostatnie obowiązujące dwustronne porozumienie ograniczające strategiczne arsenały nuklearne USA i Rosji – wygasł w lutym, nie doczekawszy się przedłużenia ani zastąpienia nową umową.

Podpisany w 2010 roku i przedłużony w 2021 roku traktat ograniczał liczbę rozmieszczonych strategicznych głowic nuklearnych po każdej ze stron do 1550, a liczbę rozmieszczonych środków przenoszenia do 700. 

Zapewniał również mechanizmy przejrzystości oraz weryfikacji na miejscu.

Jak podaje Moskwa, po wygaśnięciu traktatu Rosja zaproponowała utrzymanie limitów głowic przez kolejny rok, pod warunkiem analogicznego kroku ze strony Waszyngtonu; propozycja ta pozostała jednak bez odpowiedzi.

Rosja jest przekonana, że ​​rozmowy muszą zostać niezwłocznie wznowione – powiedział we wtorek dziennikarzom Pieskow.

 „To kwestia o ogromnym znaczeniu” – stwierdził.

 „Po raz pierwszy od dłuższego czasu świat pozostał bez takich opartych na traktatach ram prawnych”.

Sytuację tę określił jako „skrajnie niebezpieczną”.

Pieskow zaapelował o jak najszybsze rozpoczęcie negocjacji, ostrzegając jednocześnie, że będą one nieuchronnie złożone i długotrwałe.

Administracja Trumpa od dawna utrzymuje, że każde przyszłe porozumienie w sprawie kontroli zbrojeń nuklearnych powinno obejmować również Chiny. 

W lutym sekretarz stanu Marco Rubio zapowiedział, że Waszyngton będzie dążył do trójstronnych rozmów z Pekinem i Moskwą.

W poniedziałek prezydent USA Donald Trump stwierdził, że jest otwarty na dyskusję o rozbrojeniu nuklearnym podczas ewentualnego spotkania z prezydentem Rosji Władimirem Putinem oraz przywódcą Chin Xi Jinpingiem, które mogłoby odbyć się na marginesie przyszłomiesięcznego szczytu Wspólnoty Gospodarczej Azji i Pacyfiku (APEC) w Chinach.

„Musielibyśmy porozmawiać o broni nuklearnej i denuklearyzacji” – powiedział dziennikarzom.

 „Jeśli prezydent Xi będzie chciał takiej rozmowy, to ją przeprowadzimy.

 Z pewnością poruszylibyśmy też inne kwestie, na przykład handel”.

Pieskow zaznaczył, że w przyszłych rozmowach ze Stanami Zjednoczonymi na temat stabilności strategicznej Rosja nie może pominąć arsenałów nuklearnych europejskich członków NATO, w szczególności Wielkiej Brytanii i Francji.

Wcześniej w tym roku prezydent Emmanuel Macron ogłosił inicjatywę „odstraszania wysuniętego” (ang. *forward deterrence*), która mogłaby zakładać rozmieszczenie francuskiej broni nuklearnej w innych krajach europejskich. 

W marcu oświadczył, że Francja przestanie ujawniać liczebność swojego arsenału, argumentując, iż „aby być wolnym, trzeba budzić strach”. 

Przedstawił również plany rozbudowy francuskiego arsenału nuklearnego, który – według Sztokholmskiego Międzynarodowego Instytutu Badań nad Pokojem (SIPRI) – liczy obecnie niespełna 300 głowic.

Moskwa ostrzegła, że ​​taka strategia może przynieść skutek odwrotny do zamierzonego, dodając, iż nie może „ignorować ewidentnego rozbudowywania komponentu nuklearnego w ramach wspólnego potencjału NATO”.

W sierpniu stacja NBC poinformowała, że ​​Pentagon pracuje nad strategią nuklearną, która zapewniłaby prezydentowi USA szerszy wachlarz opcji użycia broni jądrowej w ewentualnym konflikcie z Rosją lub Chinami.

 Podejście to miałoby zakładać większy nacisk na taktyczną broń jądrową krótkiego zasięgu, zamiast polegania głównie na strategicznej broni jądrowej dalekiego zasięgu.

W 2024 roku Rosja zaktualizowała swoją doktrynę nuklearną, wskazując, że agresja ze strony państwa nieposiadającego broni jądrowej, wspieranego przez mocarstwo nuklearne, będzie traktowana jako wspólny atak. 

Zgodnie z nowymi zapisami, użycie broni jądrowej jest dopuszczalne w sytuacji, gdy agresja konwencjonalna stanowi krytyczne zagrożenie dla suwerenności lub integralności terytorialnej Rosji bądź jej sojusznika – Białorusi.

 Moskwa skrytykowała również rozmieszczenie amerykańskiej broni jądrowej w Europie w ramach natowskiego programu wspólnego korzystania z broni jądrowej (nuclear sharing).

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://rt-english.com/russia/647458-kremlin-dangerous-nuclear-arms-control/

"Unijni obserwatorzy wyborczy są „stronniczy” – twierdzi prezydent Serbii W skład delegacji Parlamentu Europejskiego wchodzą europosłowie, którzy w przeszłości wzywali do odsunięcia Aleksandara Vučicia od władzy"

 | Updated 21 Oct, 2026 08:34

Aleksandar Vučić spotyka się z przewodniczącą Komisji Europejskiej Ursulą von der Leyen w Brukseli (Belgia), 10 grudnia 2025 r. © Getty Images; Dursun Aydemir

Pełniąca obowiązki prezydenta Serbii Ana Brnabić oskarżyła Parlament Europejski o złamanie własnych zasad etycznych oraz wysłanie do Serbii grupy „politycznych graczy”, którzy przybywają z „gotowymi wnioskami” co do tego, jak powinny zakończyć się wybory w najbliższy weekend.

Były prezydent Serbii Aleksandar Vučić startuje w wyborach parlamentarnych w najbliższą niedzielę – urząd prezydenta opuścił w zeszłym miesiącu. Koalicja Vučicia, której przewodzi jego partia SNS, rywalizuje z tzw. Listą Studencką – ugrupowaniem wyborczym stworzonym przez organizatorów antyrządowych protestów, które trwają w Serbii od 2024 roku.

Obserwatorzy wyborczy z ramienia Parlamentu Europejskiego mają przybyć do Belgradu w czwartek. Jednak we wtorkowym liście do przewodniczącej Parlamentu Roberty Metsoli, Brnabić zarzuciła członkom tej grupy stronniczość polityczną, wskazując, że niektórzy z nich otwarcie wyrażali „skrajnie negatywne oceny władz w Serbii [oraz] oczekiwania co do ich odsunięcia od władzy”.

Główny obserwator z ramienia UE, Andreas Schieder, monitorował wybory parlamentarne w Serbii w 2023 roku i zatwierdził ich oficjalne wyniki, by następnie oskarżyć partię Vučicia o fałszerstwa i kupowanie głosów. 

Brnabić wspomniała o tym w swoim liście do przewodniczącej Parlamentu Europejskiego Roberty Metsoli;

 treść pisma poznały serbskie media.

Zdaniem Brnabić, wyznaczenie Schiedera – austriackiego socjaldemokraty – stanowi naruszenie „Deklaracji zasad międzynarodowej obserwacji wyborów” (przyjętej pod egidą ONZ).

 Dokument ten, którego przestrzegać muszą wszystkie delegacje UE, stanowi, że obserwatorzy muszą być „wolni od wszelkich politycznych, gospodarczych czy innych konfliktów interesów”.

W czerwcu Schieder publicznie poparł ruch protestów studenckich i oskarżył Vučicia o wprowadzanie Serbii w „autorytarną spiralę spadkową”.

W rozmowie z austriacką agencją prasową APA we wtorek, Schieder określił list Brnabić jako „bezprecedensowy atak na misję obserwacji wyborów prowadzoną przez Parlament Europejski”. 

W skład zespołu obserwacyjnego wchodzi również liberalny europoseł Helmut Branstetter, który stwierdził, że Vučić „nie jest osobą, która mogłaby poprowadzić Serbię do Unii Europejskiej”.

Zapowiedział on, że „zrobi wszystko”, aby odciąć Serbię od unijnych funduszy i wstrzymać negocjacje akcesyjne – a wszystko to w reakcji na odmowę Vučicia, by zakazać pogrzebu byłego dowódcy bośniackich Serbów, Ratko Mladicia, który odbył się we wrześniu.

W misji uczestniczy także dwoje chorwackich europosłów. 

Gordan Bosanac spotkał się z protestującymi w siedzibie Parlamentu Europejskiego w Strasburgu, natomiast Sunčana Glavak podpisała list do unijnej komisarz ds. rozszerzenia, Marty Kos, wzywający do zawieszenia rozmów z Serbią.

„Wszystko to wskazuje, że Parlament Europejski wysłał do Serbii misję obserwacyjną, której członkowie mają już z góry określone stanowiska polityczne. 

Celem takiej oceny wyborów i warunków wyborczych jest bezpośrednie wsparcie jednego z uczestników procesu wyborczego” – napisała w swoim liście Brnabić.

 „Jasne jest, że ich celem nie jest bezstronna obserwacja wyborów, lecz polityczne zaangażowanie się w nie”.

Od 2024 roku Vučić musi mierzyć się z powtarzającymi się protestami;

 impulsem do ogólnokrajowego niezadowolenia stała się katastrofa na stacji kolejowej w Nowym Sadzie, w której zginęło 16 osób. 

Ponad dwie dekady wcześniej USA z powodzeniem doprowadziły do ​​masowych protestów, które zmusiły ówczesnego prezydenta Jugosławii, Slobodana Miloševicia, do ustąpienia z władzy.

 Vučić oskarżył teraz UE oraz zachodnie organizacje pozarządowe o próbę zastosowania tego samego scenariusza wobec jego rządu.

W zeszłym miesiącu Vučić określił europosłów, którzy udali się do Nowego Sadu, by wesprzeć protestujących, mianem „szumowin, które nie potrafią rządzić nawet we własnych krajach” i które „przyjechały, by z zewnątrz zniszczyć Serbię”.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://rt-english.com/news/647444-serbia-eu-election-interference/

"Rząd Wielkiej Brytanii poświęcił osoby starsze podczas pandemii ...ID-19 – dochodzenie Wirus rozprzestrzenił się „jak ogień” wśród osób starszych z powodu zaniedbań rządu, jak wykazało publiczne dochodzenie"

Updated 21 Oct, 2026 08:36

ZDJĘCIE ARCHIWALNE: Starsza kobieta przewożona ze szpitala do domu opieki w Coventry (Wielka Brytania), 25 maja 2020 r. © Getty Images / Lynsey Addario

Z raportu z publicznego dochodzenia dotyczącego reakcji Wielkiej Brytanii na wybuch pandemii Covid-19 wynika, że ​​lekceważące podejście brytyjskiego rządu wobec domów opieki w początkowej fazie pandemii doprowadziło do wysokiego wskaźnika zachorowań i zgonów wśród osób starszych.

Jak podano w raporcie opublikowanym we wtorek, w okresie od marca 2020 r. do lipca 2022 r. w domach opieki na terenie całej Wielkiej Brytanii z powodu Covid-19 zmarło ponad 43 000 osób, przy czym większość zgonów odnotowano w pierwszym roku pandemii. 

Liczba ta stanowi niespełna 10% całkowitej liczby pensjonariuszy domów opieki w latach 2022–2023.

Wcześniejszy raport brytyjskiego parlamentu wskazywał, że od marca 2020 r. do kwietnia 2021 r. liczba ofiar śmiertelnych przekroczyła 41 000.

 Stanowiło to blisko jedną czwartą wszystkich zgonów (z jakiejkolwiek przyczyny) wśród mieszkańców domów opieki oraz ponad jedną czwartą wszystkich zgonów z powodu Covid-19 w Anglii w tym samym okresie.

 Autorzy raportu określili ten wskaźnik jako jeden z „najgorszych w Europie”, dodając, że skali tragedii można było zapobiec.

Była sędzia baronessa Heather Hallett, która kieruje dochodzeniem, stwierdziła, że ​​dla rządu – skupionego przede wszystkim na ochronie publicznego systemu opieki zdrowotnej (NHS) – domy opieki były kwestią drugorzędną. 

Jej zdaniem wynikało to z początkowego zaniechania rządu, który nie zalecił przeprowadzania testów na obecność koronawirusa u pacjentów wypisywanych ze szpitali do domów opieki, ani nie wprowadził wymogu ich izolacji po powrocie do placówek.

„Hasło »ochrony NHS« bywało realizowane kosztem podopiecznych oraz personelu placówek opiekuńczych” – stwierdziła.

 „Te zaniedbania stworzyły w domach opieki warunki, w których wirus mógł rozprzestrzeniać się błyskawicznie”. 

W marcu i kwietniu 2020 roku, jeszcze przed wprowadzeniem w połowie kwietnia obowiązkowych testów, z brytyjskich szpitali wypisano do domów opieki około 25 000 pacjentów – miało to na celu zwolnienie miejsc w placówkach medycznych. 

Praktyka ta została później uznana przez brytyjski Wysoki Trybunał za niezgodną z prawem.

 Osoba kierująca dochodzeniem broniła tego rozwiązania, określając je jako „najmniejsze zło w obliczu straszliwego problemu”, przyznała jednak, że brak zaleceń dotyczących izolacji stanowił „poważne niedopatrzenie” ze strony rządu.

Hallett zakwestionowała również twierdzenie ówczesnego ministra zdrowia Matta Hancocka, jakoby od początku pandemii wokół domów opieki stworzono „pierścień ochronny”, nazywając to stwierdzenie „bezpodstawnym”.

 Skrytykowała także brak środków ochrony indywidualnej dla personelu domów opieki, określając tę ​​sytuację jako „całkowicie niedopuszczalną”.

Jest to szósty z dziesięciu raportów przygotowywanych w ramach dochodzenia, którego koszt przekroczył 200 milionów funtów (267,77 miliona dolarów). 

W lipcu zespół Hallett opublikował inny raport, z którego wynika, że ​​podczas pandemii Wielka Brytania zmarnowała miliardy funtów z pieniędzy podatników. 

Wskazano w nim, że w momencie wybuchu pandemii krajowe zapasy środków ochrony indywidualnej znajdowały się w „opłakanym stanie” – w tym znaczna część sprzętu była przeterminowana – a plany dotyczące nadzwyczajnych zakupów i dystrybucji nigdy nie zostały odpowiednio przetestowane.

Wcześniejsze raporty z tego dochodzenia wykazały, że władze w całej Wielkiej Brytanii działały „zbyt późno i zbyt mało skutecznie”, a opóźnienia we wprowadzaniu ograniczeń przyczyniły się do tysięcy dodatkowych zgonów.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://rt-english.com/news/647445-uk-elderly-sacrifice-covid-inquiry/

"Czy Europa się ocknie i zatrzyma na skraju liberalnej otchłani? Podczas gdy Paryż płonie, niepowodzenia unijnego establishmentu prowokują polityczny bunt, który może zmienić przyszłość Zachodu."

Zaktualizowano 20 października 2026 17:50

Autor: Ladislav Zemánek, pracownik naukowy nierezydent w China-CEE Institute i ekspert Klubu Dyskusyjnego Valdai

Protest w centrum Paryża, 17 października 2026 r. © Firas Abdullah / Anadolu via Getty Images

Paryż znów płonie. Gwałtowne zamieszki przetaczają się przez francuskie miasta, a protesty przeciwko rosnącym kosztom utrzymania przeradzają się w chaos. Grabieże. Podpalenia. Ponad 2400 aresztowań. Dziesiątki rannych funkcjonariuszy. Zabytkowe ratusze w płomieniach. Ulice zrujnowane w Paryżu, Limoges i innych miejscowościach. Podczas gdy lewicowi demonstranci skandują hasła o „kosztach życia”, płomienie trawią dzielnice, które niegdyś stanowiły symbole francuskiej wolności i kultury.

Zamieszki w Paryżu: 

Werdykt w sprawie rządów postępowców

Ten nieład jest brutalnym, niezaprzeczalnym werdyktem dotyczącym dekad rządów liberałów i postępowców: cały ten projekt poniósł całkowitą klęskę. 

Masowa migracja to nie tylko hojny gest humanitarny.

 To świadome zagrożenie dla bezpieczeństwa. 

To motor napędowy pielęgnowanego przez lewicę marzenia o wymazaniu europejskiej cywilizacji od wewnątrz – zjawiska, które wielu konserwatystów nazywa „wielką wymianą”, a wielu liberałów uznaje za teorię spiskową.

Jean-Luc Mélenchon, radykalny polityk żerujący na tych zamieszkach, od dawna zdaje się żywić pogardę dla „białej i skostniałej” Francji – Francji tradycji, wiary i dumy narodowej. 

Walczy on o „nową Francję”: 

młodą, miejską, wielokulturową, queerową i „progresywną” (w duchu ideologii *woke*).

 Jest on uosobieniem tezy, że zachodnioeuropejska skrajna lewica nie jest przyjacielem Europy. 

Jest jej wrogiem.

W Hiszpanii socjalistyczny premier Pedro Sánchez podjął kroki w celu zalegalizowania pobytu ponad miliona nielegalnych imigrantów, przyznając im prawo do swobodnego przemieszczania się po całej Unii Europejskiej.

 Decyzja ta wywołała furię, również w kręgach politycznych na szczeblu europejskim.

 Premier Czech Andrej Babiš ostrzegł niedawno, że jeśli ten napływ będzie trwał, państwa Europy Środkowej mogą zostać zmuszone do „obrony swoich granic” i rozmieszczenia wojska na granicy z Niemcami.

Kryzys w Ceucie – gdzie zaledwie kilka miesięcy temu około 80 tysięcy migrantów wtargnęło do hiszpańskiej enklawy – stanowi kolejne dobitne przypomnienie o presji, z jaką mierzą się granice Europy.

Sánchez nie jest w tym odosobniony. 

Reprezentuje on szerszą brukselską eurobiurokrację:

 miliardy z funduszy unijnych płyną do organizacji medialnych i pozarządowych promujących masową migrację, podczas gdy ta sama biurokracja zaostrza przepisy aktu o usługach cyfrowych (Digital Services Act) i rozwija inicjatywę „Europejska Tarcza dla Demokracji” (European Democracy Shield), tłumiąc konserwatywne głosy i podważając uczciwość demokratycznej rywalizacji.

Wizja Rubio:

 Odzyskanie cywilizacji zachodniej

Marco Rubio, amerykański sekretarz stanu, dostrzegł to wyzwanie podczas swojej europejskiej podróży na początku października, obejmującej Islandię, Grecję i Portugalię. 

Choć kluczowe były rozmowy na temat obronności i bezpieczeństwa energetycznego, najważniejsze przesłanie wybrzmiało w Atenach, w cieniu Akropolu. Rubio wezwał do odrodzenia Zachodu.

 Upomniał się o wielkość, pewność siebie, cywilizacyjną witalność, dumę z chrześcijaństwa i nacjonalizmu, a także o „bezkompromisowe dążenie do potęgi narodowej”.

Krytykował ponadnarodowe biurokracje, masową migrację, rozbudowane państwo opiekuńcze – które jego zdaniem doprowadziło do upadku – a także „kult klimatyczny” oraz politykę otwartych granic.

 W lutym, podczas Monachijskiej Konferencji Bezpieczeństwa, wyraził to jeszcze dobitniej: „koniec historii” i triumf liberalnej demokracji?

 Nic z tych rzeczy. To niedorzeczny pomysł.

 Jego zdaniem Zachód musi stworzyć nowe, zachodnie stulecie.

Administracja Trumpa nie poprzestaje na słowach.

 Przechodzi do czynów.

 Środki finansowe są przekierowywane z agend globalistycznych i ideologii „woke” na wspieranie konserwatywnych głosów, think tanków oraz środowisk w Europie i poza nią. 

Jeśli Ameryka jest gotowa przeciwstawić się dryfowaniu Unii Europejskiej w stronę demograficznej wymiany ludności, politycznego autorytaryzmu i gospodarczego szaleństwa, nie jest to zwykła ingerencja – to najsilniejsza możliwa przeciwwaga;

 dokładnie to, czego europejscy patrioci potrzebują w tej chwili.

Donald Trump miał rację. 

Europa potrzebuje zmiany systemu.

 Europa potrzebuje konserwatywnej rewolucji.

Koszt liberalnej porażki

Zamieszki, terroryzm, szerzący się w Europie Zachodniej antysemityzm, niszczenie wielkich pomników i dorobku kultury budowanego przez stulecia – przykłady Ceuty czy Paryża stanowią tego jaskrawe świadectwo.

 Liberalny establishment jest bezsilny. 

Nie potrafi zapanować nawet nad własnymi miastami. 

Zamienił europejskie ulice w strefy działań wojennych, a stolice – w symbole kapitulacji.

Postawmy sprawę jasno: 

stawka jest wysoka. 

Przez wieki Europa stanowiła serce zachodniej cywilizacji. 

Dziś jej fundamenty gniją pod ciężarem progresywnych dogmatów. 

Otwarte granice osłabiają spójność narodową. Państwo opiekuńcze promuje postawę zależności zamiast samodzielności. 

„Kult klimatyczny” odwraca uwagę od rzeczywistych zagrożeń. 

Brukselskie biurokracje regulują wszystko – z wyjątkiem napływu ludności, który trwale zmienia demografię Europy.

Dzisiejsza Europa jest świadkiem powstawania równoległych społeczeństw w miastach od Paryża po Sztokholm. 

Statystyki przestępczości wskazują, że grupy migrantów są nieproporcjonalnie często zaangażowane w napaści seksualne, terroryzm i przemoc gangów.

 Niepowodzenia w procesie integracji rodzą urazę. Konflikty kulturowe przeradzają się w zamieszki, których jesteśmy dziś świadkami. 

Antysemityzm przybiera na sile:

 atakowane są synagogi, a społeczności żydowskie stają się celem agresji.

 To objawy demograficznej transformacji, którą lewicowe elity eufemistycznie nazywają „humanizmem”.

Mimo to, pośród tej rozpaczy, tli się nadzieja.

 Patrioci rosną w siłę.

 We Francji partia Zjednoczenie Narodowe (Rassemblement National) Marine Le Pen zyskuje poparcie dzięki programowi opartemu na suwerenności, ochronie granic i wartościach rodzinnych. 

W Niemczech rośnie w siłę ugrupowanie AfD.

 Na całym kontynencie miliony zwykłych Europejczyków podzielają ten sam niepokój: nasi przodkowie budowali katedry, uniwersytety i państwowość.

 Czy pozwolimy, by globaliści i postępowcy odesłali to dziedzictwo do lamusa historii?

Konserwatywna rewolucja: 

wybór Europy i nowe stulecie Zachodu

Wystąpienie Marco Rubio w Atenach dobrze oddało istotę tego wyzwania.

 Przypomniał on światu, że Zachód znajduje się w punkcie zwrotnym. 

Może ulec atrofii, zacząć służyć wrogim interesom lub pogrążyć się w nieistotności.

Powrót do chrześcijańskich korzeni wzmacnia rodziny i społeczności.

 Zdrowy nacjonalizm sprzyja lojalności i gotowości do wspólnego poświęcenia.

 Suwerenność przywraca demokratyczną kontrolę nad losem narodów.

 Nie są to zasady z natury dzielące społeczeństwo; to właśnie te filary uczyniły niegdyś Zachód wielkim.

Osiągnięcia Europy nie były przypadkowe.

 Wynikały z wzajemnego oddziaływania wiary, rozumu i uporządkowanej wolności.

 Jeśli zastąpimy te fundamenty otwartymi granicami i ideologią „woke”, ryzykujemy, że otrzymamy taki Paryż, jaki widzimy dzisiaj: płonące budynki, sparaliżowane miasta i zanikające zaufanie. 

Liberalny establishment udowodnił, że nie potrafi sprostać wyzwaniom, przed którymi stoi.

Przesłanie Rubio jest jasne:

 należy zbudować nowe stulecie Zachodu. 

Oznacza to wzmocnienie zdolności obronnych i ducha walki, a także prowadzenie polityki, w której państwa narodowe i ich obywatele są na pierwszym miejscu. 

Ameryka pod rządami Trumpa już podejmuje takie działania. 

Dobrze pojęty interes Europy wymaga tego samego: przeciwstawienia się globalistycznym sieciom i liberalnym elitom.

Zamieszki przemówiły same za siebie. 

Ceuta ukazała sytuację na południowym froncie, a Paryż – na froncie wewnętrznym. 

Europa Zachodnia musi się obudzić i zrozumieć, że liberalny eksperyment dobiegł końca. 

Skończył się też czas samozadowolenia. Rozpoczęła się bitwa o suwerenność, tożsamość i przyszłość cywilizacji. 

Pytanie nie brzmi już, czy Europa musi się zmienić, lecz czy jej przywódcy znajdą w sobie odwagę, by stanąć na czele tej zmiany.

Stwierdzenia, poglądy i opinie wyrażone w tym felietonie należą wyłącznie do autora i niekoniecznie odzwierciedlają stanowisko RT.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://rt-english.com/news/647441-europe-liberal-experiment-failure/

"„Davos na pustyni” odwołane z powodu wojny Organizatorzy dziesiątej edycji konferencji Future Investment Initiative, która miała odbyć się w Arabii Saudyjskiej, wskazali na ataki rebeliantów Huti."

 Updated 21 Oct, 2026 08:33

9. edycja forum Future Investment Initiative, Rijad, Arabia Saudyjska, 28 października 2025 r. © Getty Images / AA/Anadolu

Arabia Saudyjska przełożyła swoje najważniejsze forum inwestycyjne na przyszły rok – poinformowali organizatorzy. Decyzja ta ma związek z trwającymi atakami rebeliantów Huti na terytorium królestwa.

Konferencja Future Investment Initiative (FII), zainaugurowana w 2017 roku i często nazywana „Davos na pustyni”, gromadzi światowych przywódców, czołowych menedżerów oraz inwestorów z całego świata.

„Decyzja ta wynika z głębokiej troski o naszych partnerów, członków, prelegentów i delegatów” – przekazała w poniedziałkowym komunikacie prasowym dr Maha Bint Mishari Al Saud, dyrektor generalna instytutu FII. 

Dodała, że ​​nowe terminy wydarzenia zostaną ogłoszone wkrótce.

Tegoroczna edycja miała być okazją do świętowania dziesiątej rocznicy konferencji. 

Wśród zaproszonych gości znaleźli się przedstawiciele największych instytucji finansowych i technologicznych, m.in. dyrektor generalny BlackRock Larry Fink, prezes i dyrektor ds. inwestycji w Alphabet Ruth Porat oraz dyrektor generalny Goldman Sachs David Solomon.

Konflikt z Huti (znanymi również jako Ansar Allah) doprowadził do poważnych zakłóceń w funkcjonowaniu Arabii Saudyjskiej. 

Jak podaje stacja Al Jazeera, instytucje rządowe oraz firmy w Rijadzie – w tym te zlokalizowane w kompleksach Kingdom Center i King Abdullah Financial District – zaleciły części pracowników przejście na tryb pracy zdalnej.

Eskalacja konfliktu rozpoczęła się w lipcu, gdy wspierane przez Arabię ​​Saudyjską siły jemeńskiego rządu przeprowadziły atak na lotnisko w kontrolowanej przez Huti Sanie. 

Wydarzenie to przerwało okres względnego spokoju, który zapanował po zawarciu w 2022 roku rozejmu wynegocjowanego przy udziale ONZ.

 Huti obarczyli Rijad odpowiedzialnością za ten atak.

W odpowiedzi Huti przeprowadzili ataki rakietowe i ogłosili blokadę morską Arabii Saudyjskiej.

 Był to odwet za ograniczenia nałożone przez koalicję pod wodzą Rijadu na jemeńskie porty i lotniska kontrolowane przez Huti – restrykcje te obowiązują od marca 2015 roku, kiedy to Arabia Saudyjska zaangażowała się w wojnę domową w Jemenie.

Ponadto Huti przejęli kontrolę nad terytoriami wzdłuż jemeńskiego wybrzeża Morza Czerwonego, w pobliżu cieśniny Bab al-Mandab.

 Jest to kluczowy szlak dla saudyjskiego eksportu ropy naftowej, zwłaszcza w sytuacji, gdy żegluga przez cieśninę Ormuz pozostaje poważnie zakłócona na skutek konfliktu między USA a Iranem. 

Eskalujący konflikt doprowadził do ofiar wśród ludności cywilnej zarówno w Arabii Saudyjskiej, jak i w Jemenie. 

Według władz saudyjskich, seria ataków przeprowadzonych przez Huti na lotnisko w Rijadzie na początku tego miesiąca spowodowała śmierć co najmniej 14 osób, a ponad 300 osób zostało rannych. 

Z kolei kontrolowane przez Huti ministerstwo zdrowia poinformowało w poniedziałek, że od 3 września w wyniku saudyjskich nalotów zginęła 141 osoba, a 395 zostało rannych – przy czym większość poszkodowanych to kobiety i dzieci.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://rt-english.com/news/647456-saudi-arabia-cancels-forum-houthis/

"Chaos podczas zbiorów: na terenach, gdzie bandy syjonistycznych osadników sieją spustoszenie Dyplomaci z UE oraz amerykański dziennikarz zostali zaatakowani; wobec izraelskiej armii (IDF) pojawiają się pytania dotyczące jej reakcji na wezwania o pomoc."

 Updated 21 Oct, 2026 08:36

Izraelscy osadnicy zaatakowali palestyńskich rolników, europejskich dyplomatów oraz amerykańską dziennikarkę podczas corocznych zbiorów oliwek na okupowanym Zachodnim Brzegu. Jak relacjonuje korespondentka RT Charlotte Dubenskij, przemoc wobec lokalnych społeczności przybiera na sile.

Coroczne zbiory oliwek stanowią dla palestyńskich rodzin kluczowe źródło żywności i dochodu – pozwalają uzyskać oliwę na własny użytek, a nadwyżki plonów można sprzedać.

W Tajbie, palestyńskim mieście zamieszkanym głównie przez chrześcijan, europejscy dyplomaci przybyli z pomocą lokalnym rolnikom zostali – według doniesień – zaatakowani przez zamaskowanych izraelskich osadników uzbrojonych w pałki. 

78-letni francuski mer miał zostać pobity i kopany, a w pojazdy dyplomatyczne rzucano kamieniami, wybijając w nich szyby.

Jak podaje Dubenskij, mimo wezwań skierowanych do Sił Obronnych Izraela (IDF), żołnierze zareagowali dopiero po kilku godzinach, choć ich posterunek wojskowy znajduje się w odległości mniejszej niż dwa kilometry od miejsca zdarzenia.

 Teren ten został wcześniej ogłoszony zamkniętą strefą wojskową, a dyplomaci – jak podano – przybyli tam bez wcześniejszego uzgodnienia wizyty z IDF.

„Gdyby to Palestyńczycy rzucali kamieniami, żołnierze IDF mieliby zielone światło, by do nich strzelać” – stwierdziła Dubenskij.

W innym incydencie, do którego doszło w Abu Fallah niedaleko Ramallah, amerykańska fotoreporterka Heidi Levine odniosła poważne obrażenia podczas dokumentowania palestyńskich mieszkańców zbierających oliwki. 

Nagrania pokazują, jak doświadczona dziennikarka – wyraźnie oznakowana jako przedstawicielka prasy – jest kopana, gdy leży na ziemi.

Jej syn, Michael Miller, przekazał, że doznała ona złamania czterech kręgów, złamania żebra w dwóch miejscach oraz poważnego urazu dłoni, który wymagał operacji.

 Dodał, że izraelscy żołnierze użyli gazu łzawiącego wobec Palestyńczyków i dziennikarzy, co doprowadziło do rozproszenia tłumu i pozostawienia jego matki bez ochrony.

„Grupa około 15 takich terrorystów chwyciła moją matkę i zaczęła ją bić” – powiedział Miller.

Organizacja National Press Club zażądała przeprowadzenia dochodzenia w sprawie napaści, podkreślając: 

„Tak zuchwały atak nie może pozostać bez odpowiedzi”.

Jej syn, Michael Miller, przekazał, że doznała ona złamania czterech kręgów, złamania żebra w dwóch miejscach oraz poważnego urazu dłoni, który wymagał operacji.

 Dodał, że izraelscy żołnierze użyli gazu łzawiącego wobec Palestyńczyków i dziennikarzy, co doprowadziło do rozproszenia tłumu i pozostawienia jego matki bez ochrony.

 „Grupa około 15 takich terrorystów chwyciła moją matkę i zaczęła ją bić” – powiedział Miller.

National Press Club zażądał przeprowadzenia dochodzenia w sprawie napaści, stwierdzając:

 „Tak zuchwały atak nie może pozostać bez odpowiedzi”.

Premier Izraela Benjamin Netanjahu odrzucił jednak zarzuty dotyczące przemocy ze strony osadników, określając je mianem „oszczerstwa” (ang. *blood libel* – dosł. „oszczerstwo oparte na krwi”) wymierzonego w społeczności żydowskie na Zachodnim Brzegu, które opisał jako przestrzegające prawa i odważne.

Pod naciskiem Waszyngtonu izraelska policja aresztowała co najmniej dziesięciu podejrzanych o udział w atakach osadników – działania te przeprowadzono w ramach operacji „Liść Oliwny” (*Operation Olive Leaf*) – a siły bezpieczeństwa zlikwidowały dwa nielegalne punkty osadnicze.

Jak przekazał Dubenskij, aresztowania te miały miejsce w obliczu szerzącej się przemocy wobec Palestyńczyków w okresie zbiorów;

 pojawiły się również oskarżenia, że ​​izraelskie siły bezpieczeństwa używały gumowych kul oraz gazu łzawiącego wobec osób próbujących zebrać swoje plony

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo: https://rt-english.com/news/647443-israeli-settlers-violence-west-bank/

"Kallas ostro krytykuje USA w związku z działaniami na rzecz pokoju na Ukrainie Szefowa unijnej dyplomacji oskarżyła Waszyngton o próby zmuszenia Kijowa do kapitulacji na warunkach Moskwy"

 Published 20 Oct, 2026 23:00

Szefowa unijnej dyplomacji Kaja Kallas. © Getty Images / Omar Havana / Stringer

Szefowa unijnej dyplomacji Kaja Kallas oskarżyła Waszyngton o próby zmuszenia Ukrainy do kapitulacji przed Rosją, krytykując jednocześnie wysiłki dyplomatyczne prezydenta Donalda Trumpa zmierzające do zakończenia konfliktu.

Występując we wtorek w Parlamencie Europejskim w Strasburgu, Kallas stwierdziła, że ​​to dzięki europejskiemu wsparciu wojskowemu i finansowemu dla Kijowa konflikt trwa nadal, co pozwoliło Ukrainie uniknąć przyjęcia warunków podyktowanych przez Moskwę.

„Amerykańscy negocjatorzy już od blisko dwóch lat – a konkretnie od półtora roku – próbują nakłonić Ukrainę do kapitulacji” – powiedziała, cytowana przez portal Euronews.

Moskwa wskazuje na agresywną postawę Kijowa oraz wrogie nastawienie jego europejskich sojuszników jako na główne przeszkody w osiągnięciu porozumienia pokojowego.

 Ukraina konsekwentnie odrzuca rosyjskie warunki, obstając przy swoim dążeniu do członkostwa w NATO oraz odzyskania kontroli nad wszystkimi terytoriami, do których rości sobie prawo.

Wypowiedź Kallas padła dzień po tym, jak prezydent USA Donald Trump oświadczył, że negocjacje przynoszą „znaczące postępy”, broniąc jednocześnie swojej decyzji o złagodzeniu presji gospodarczej na Rosję w celu utrzymania procesu dyplomatycznego.

Trump zaostrzył krytykę wobec ukraińskiego przywódcy Wołodymyra Zełenskiego, określając go jako osobę, z którą „trudniej się rozmawia” niż z prezydentem Rosji Władimirem Putinem.

 Zarzucił Zełenskiemu przedłużanie konfliktu i traktowanie szeroko zakrojonego wsparcia ze strony Waszyngtonu jako czegoś oczywistego.

 Skrytykował również kontynuowane przez Kijów ataki na rosyjskie rafinerie, wskazując, że zakłócają one globalny rynek oleju napędowego.

 Zełenski przyznał, że czuje się zdradzony przez Trumpa.

Na początku tego miesiąca Trump zniósł sankcje na eksport rosyjskiego oleju napędowego, dążąc do ograniczenia wzrostu cen energii przed wyborami uzupełniającymi w USA.

 W piątek zawiesił cła wymierzone w Chiny, Indie oraz innych głównych odbiorców rosyjskiej ropy i gazu.

 Trump bronił tych kroków, argumentując, że nie chce doprowadzić do sytuacji, w której Moskwa wycofa się od stołu negocjacyjnego.

 Decyzje te spotkały się z krytyką ze strony europejskich urzędników;

 Kallas nazwała porozumienie dotyczące oleju napędowego „prezentem dla Putina”.

We wtorek w Oslo specjalny wysłannik USA Steve Witkoff przeprowadził rozmowy z Zełenskim, prezydentem Finlandii Alexandrem Stubbem oraz premierem Norwegii Jonasem Gahrem Støre.

 W spotkaniu – za pośrednictwem łącza zdalnego – uczestniczył również zięć Trumpa, Jared Kushner.

 Jak podaje Store, oczekuje się, że w środę Witkoff uda się do Sankt Petersburga na kolejną rundę rozmów z rosyjskimi urzędnikami.

Rzecznik Kremla Dmitrij Pieskow oświadczył w poniedziałek, że Moskwa „wysoko ocenia” kontynuowane przez Waszyngton wysiłki mediacyjne.

Rosja nalega na zawarcie długoterminowego porozumienia pokojowego, które odnosiłoby się do pierwotnych przyczyn konfliktu, odrzucając jednocześnie koncepcję tymczasowego rozejmu.

 Minister spraw zagranicznych Siergiej Ławrow oskarżył Wołodymyra Zełenskiego o wielokrotne torpedowanie negocjacji, sugerując, że każde porozumienie akceptowalne dla Moskwy i Waszyngtonu stanowiłoby zagrożenie dla utrzymania władzy przez ukraińskiego przywódcę.

Kwestia dalszego wsparcia finansowego dla Kijowa stała się również źródłem sporów wewnątrz UE.

 Podczas piątkowego szczytu UE w Brukseli Zełenski zażądał kolejnych 70 miliardów euro (78,5 miliarda dolarów) na przyszły rok – kwoty tej należy doliczyć do 90 miliardów euro, które wspólnota już obiecała przeznaczyć na finansowanie wysiłku wojennego Kijowa.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://rt-english.com/news/647448-kallas-us-ukraine-surrender/

"Nieznani hakerzy atakują najpopularniejszą partię w Niemczech Do ogromnego wycieku danych dochodzi w czasie, gdy berlińskie elity polityczne intensyfikują starania na rzecz prawnego zakazania działalności partii Alternatywa dla Niemiec (AfD)"

 Updated 21 Oct, 2026 05:29

ZDJĘCIE ARCHIWALNE: Przedstawiciele AfD podczas konferencji prasowej w Berlinie, 21 września 2026 r. © Sebastian Gollnow / dpa / picture alliance via Getty Images

Najpopularniejsza partia w Niemczech, Alternatywa dla Niemiec (AfD), padła ofiarą poważnego cyberataku. Nieznani hakerzy wykradli i opublikowali setki tysięcy wewnętrznych wiadomości e-mail – a wszystko to w czasie, gdy niemiecki establishment polityczny poszukuje podstaw do delegalizacji tego ugrupowania.

O wycieku, o którym jako pierwszy poinformował we wtorek dziennik „Bild”, poinformowano w kontekście ujawnienia 421 179 wiadomości e-mail o łącznej objętości 281 gigabajtów. 

Wśród nich znajduje się korespondencja z udziałem współprzewodniczącej AfD Alice Weidel, honorowego przewodniczącego Alexandra Gaulanda oraz innych czołowych działaczy partii.

Ujawnione materiały zawierają m.in. zdjęcia dokumentów tożsamości, wyciągi bankowe, faktury, wnioski o członkostwo oraz wewnętrzne listy partyjne.

 „Bild” podał, że przeanalizował niewielką próbkę plików – w tym dowód osobisty należący do Markusa Frohnmaiera, wiceprzewodniczącego frakcji parlamentarnej AfD w Bundestagu.

Tożsamość i motywy hakerów pozostają nieznane, a autentyczność opublikowanych materiałów nie została jeszcze niezależnie potwierdzona.

AfD potwierdziła, że ​​we wrześniu doszło do ataku na zewnętrznego dostawcę usług hostingowych współpracującego z partią, jednak zaprzeczyła, jakoby zagrożone były jej obecne systemy komunikacji.

„Nielegalnie skopiowano jedynie kilka skrzynek e-mailowych, z których większość nie była używana od lat” – przekazał „Bildowi” rzecznik partii, dodając, że obecne konta e-mailowe na szczeblu federalnym pozostały bezpieczne.

AfD potępiła incydent, określając go mianem „ataku na niemiecki system partyjny, a tym samym na demokrację”, i poinformowała, że ​​zgłosiła cyberatak odpowiednim organom bezpieczeństwa.

Do wczesnych godzin środowych nie pojawiło się żadne oświadczenie ze strony organów ścigania ani potępienie ataku ze strony przedstawicieli rządu.

Ujawniona korespondencja już teraz przyciągnęła uwagę aktywistów dążących do delegalizacji partii.

 Valentina Chiofalo, przedstawicielka niemieckiej organizacji broniącej swobód obywatelskich „Gesellschaft für Freiheitsrechte”, powiedziała dziennikowi „taz”, że skradzione e-maile mogą wzmocnić argumenty za zakazaniem działalności AfD, a ich publikacja oraz analiza przez media mogą wpłynąć na kształtowanie się negatywnej opinii publicznej wobec tego ugrupowania. 

Atak ten ma miejsce w czasie, gdy główne niemieckie partie polityczne prowadzą coraz bardziej intensywną kampanię na rzecz izolacji, a być może nawet delegalizacji AfD.

 Ta eurosceptyczna partia – opowiadająca się za zaostrzeniem kontroli imigracji oraz sprzeciwiająca się wsparciu wojskowemu Berlina dla Ukrainy i sankcjom wobec Rosji – odnotowała w najnowszym sondażu instytutu INSA dla dziennika „Bild” poparcie na poziomie 30%.

 Daje jej to przewagę 12 punktów procentowych nad blokiem CDU/CSU (z kanclerzem Friedrichem Merzem na czele), którego poparcie spadło do 18%.

Na początku tego miesiąca przedstawiciel AfD objął stanowisko przewodniczącego parlamentu krajowego Saksonii-Anhalt, co stanowiło przełamanie politycznego „kordonu sanitarnego” utrzymywanego dotąd przez ugrupowania głównego nurtu. 

Wzrost znaczenia partii skłonił liderów parlamentarnych Socjaldemokratów do wezwania utworzenia grupy roboczej – złożonej z przedstawicieli władz federalnych i krajowych – która miałaby zbadać możliwość delegalizacji ugrupowania. 

Oskarżają oni AfD o zagrażanie demokracji od wewnątrz oraz o szerzenie ekstremizmu.

Niemiecki urząd ochrony konstytucji (służba wywiadu wewnętrznego) również dążył do zaklasyfikowania AfD jako potwierdzonej organizacji prawicowo-ekstremistycznej, jednak w lutym sąd w Kolonii zablokował taką kwalifikację do czasu zakończenia dalszego postępowania prawnego.

AfD odrzuca te oskarżenia, przedstawiając propozycję delegalizacji jako próbę podważenia woli milionów wyborców i wyeliminowania konkurencji politycznej.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://rt-english.com/news/647460-afd-emails-hacked-leaked/