"Od Buchary do BRICS, w poszukiwaniu światła w ciemności szaleństwa"

 AUTOR: TYLER DURDEN

CZWARTEK, 17 SIE 2023 - 05:40 AM

Autor: Pepe Escobar,

W SzOW Rosja, Chiny, Indie, Iran i Pakistan siedzą przy jednym stole...

Buchara Szlachetny, "Kopuła Islamu", z historią sięgającą 2.500 lat, nosi zbyt wiele cudów, by je wymienić: od liczącej dwa tysiące lat Arki, fortecy, wokół której rozwijało się miasto, po 48-metrowy minaret Kalon, zbudowany w 1127 roku, który tak wywarł wrażenie na Czyngis-chanie, że rozkazał go nie zrównać z ziemią.

Elegancki, pojedynczy turkusowy pas w pobliżu szczytu minaretu jest najwcześniejszym przykładem glazurowanych płytek w całym Heartlandzie.

Według Shanameh, perskiego eposu, bohater Siyavush założył miasto po poślubieniu córki sąsiedniego Afrasiaba. Jeszcze zanim Starożytne Jedwabne Szlaki zaczęły działać, Buchara kwitła jako skrzyżowanie karawan – jej bramy miejskie wskazywały na Merv (w dzisiejszym Turkmenistanie), Herat (w zachodnim Afganistanie), Chiwę i Samarkandę.

Szczyt Buchary był w 9-10 wieku pod dynastią Samanidów, ponieważ zamienił się w Mekkę perskiej kultury i nauki. To były czasy al-Biruniego, poety Rudaki i oczywiście Awicenny: wszyscy oni mieli dostęp do legendarnego Skarbu Mądrości, biblioteki, z którą w świecie islamskim rywalizował tylko Dom Mądrości w Bagdadzie.

Buchara została w dużej mierze zrównana z ziemią przez Czyngis-chana i Mongołów w 1220 roku (tak: oszczędzono tylko minaret). Kiedy wielki marokański podróżnik Ibn Battuta odwiedził w 1333 roku, większość miasta była nadal w ruinie.

Ale potem, w 1318 roku, ktoś wyjątkowy urodził się w Kasri Orifon, wiosce poza Bucharą. Początkowo był po prostu znany jako Mahomet, po swoim ojcu i dziadku, których pochodzenie sięgało Hadhrat Ali. Ale historia orzekła, że Mahomet w końcu stanie się sławny na wszystkich ziemiach islamu jako suficki święty Bahauddin Naqshbandi.

Co jest w nazwie? Wszystko. Bahauddin oznacza "światło religii", a Naqshbandi oznacza "ścigający". Jego wychowanie wzbogaciło kilku pirów ("świętych") i szejków mieszkających w Bucharze i okolicach. Spędził prawie całe swoje życie w tych oazach, bardzo biedny i zawsze polegający na własnej pracy fizycznej, bez niewolników i służących.

Bahauddin Naqshbandi założył bardzo wpływową tariqa – szkołę islamską – opartą na bardzo prostej koncepcji: "Zajmij swoje serce Allahem, a ręce pracą". Koncepcja została rozwinięta w pozostałych 11 regułach lub rashas ("krople").

Co wychodzi z tych "pięciu palców"

Wizyta w kompleksie Bahauddin Naqshbandi poza Bucharą, skupionym wokół grobowca 14-wiecznego sufickiego świętego, który w rzeczywistości jest duchowym obrońcą miasta, jest pouczającym doświadczeniem: taka spokojna atmosfera otaczająca uspokajającą sieć świętych kamieni, "drzew życzeń" i dziwną ofiarę.

To jest esencja tego, co można określić jako równoległy islam wypełniający tak wiele szerokości geograficznych w całym Heartlandzie, łączący animistyczną przeszłość z formalnymi naukami islamskimi.

W kompleksie spotykamy dziesiątki uroczych, kolorowo ubranych uzbeckich kobiet ze wszystkich regionów i pielgrzymów z całej Azji Środkowej, ale także z Azji Zachodniej i Południowej. Prezydent Uzbekistanu Mirzoyoyev, niezwykle popularny, był tu pod koniec zeszłego tygodnia i przyjechał prosto z pobliskiego, nowiutkiego lotniska.

Ta oaza spokoju i medytacji oferuje nie tylko ostry kontrast z toksycznymi turbulencjami czasów, ale także inspiruje nas do poszukiwania zdrowego rozsądku wśród szaleństwa. W końcu jeden z rasz Naqshbandi stwierdza: "naszą drogą jest rozmowa, dobre uczynki można znaleźć tylko we wzajemnej komunikacji, ale nie w odosobnieniu".

Zastosujmy więc mądrość suficką do nadchodzącego, być może przełomowego momentu, który powinien umocnić drogę globalnej większości w kierunku bardziej sprawiedliwego, mniej obłąkanego wzorca stosunków międzynarodowych: 15. szczytu BRICS w RPA w przyszłym tygodniu.

Chiński minister spraw zagranicznych Wang Yi ukuł zwięzłą definicję, która ucieleśnia fascynującą mieszankę konfucjanizmu i sufizmu:

"Kraje BRICS są jak pięć palców: krótkie i długie, jeśli są wyciągnięte, ale potężna pięść, jeśli są zaciśnięte razem".

Jak zacisnąć te palce w potężną pięść, było dziełem wielu szerpów w ramach przygotowań do szczytu.

Ale wkrótce nie będzie to sprawa związana z pięścią, ale z pięściami, rękami, nogami, a właściwie całym ciałem. Tu właśnie pojawia się BRICS+.

Wśród sieci nowych wielostronnych organizacji zaangażowanych w przygotowanie i wdrożenie nowego systemu stosunków międzynarodowych, BRICS jest obecnie postrzegany jako główna platforma Global South, czyli Global Majority lub "Global Globe" (copyright Lukashenko).

Wciąż jesteśmy daleko od przejścia do nowego "systemu światowego" – cytując Wallersteina – ale bez BRICS nawet małe kroki byłyby niemożliwe.

Republika Południowej Afryki zapieczętuje pierwsze współrzędne dla rozszerzenia BRICS+ – które może trwać w nieskończoność. W końcu duże połacie "Global Globe" już oświadczyły, formalnie (23 narody) i nieformalnie (niezliczone "wyrażenia zainteresowania", według południowoafrykańskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych), że chcą wejść.

Oficjalna lista – może ulec zmianie – tych krajów, które chcą jak najszybciej stać się częścią BRICS+, to "kto jest kim" na Globalnym Południu:

Algieria, Argentyna, Bahrajn, Bangladesz, Białoruś, Boliwia, Kuba, Egipt, Etiopia, Honduras, Indonezja, Iran, Kazachstan, Kuwejt, Maroko, Nigeria, Państwo Palestyna, Arabia Saudyjska, Senegal, Tajlandia, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Wenezuela i Wietnam.

Jest też Afryka: "pięć palców", za pośrednictwem prezydenta RPA Cyrila Ramaphosy, zaprosiło nie mniej niż 67 przywódców z Afryki i globalnego Południa, aby śledzili BRICS-Africa Outreach i BRICS+ Dialogues.

Wszystko to określa, co byłoby kluczową rashą BRICS, aby przywołać Naqshbandi: całkowitą integrację Afryki i Globalnego Południa – wszystkie narody zaangażowane w owocne rozmowy i w równym stopniu szanowane w potwierdzaniu swojej suwerenności.

Persowie kontratakują

Można argumentować, że Iran jest w uprzywilejowanej pozycji, aby stać się jednym z pierwszych członków BRICS+. Pomaga to, że Teheran ma już status strategicznego partnerstwa zarówno z Rosją, jak i Chinami, a także jest kluczowym partnerem Indii w Międzynarodowym Korytarzu Transportowym Północ-Południe (INSTC).

Irański minister spraw zagranicznych Hossein Amir-Abdollahian już oświadczył, że "partnerstwo między Iranem a BRICS w rzeczywistości już się rozpoczęło w niektórych obszarach. W dziedzinie transportu korytarz transportowy Północ-Południe łączący Indie z Rosją przez Iran jest w rzeczywistości częścią projektu transportowego BRICS.

Równolegle do przełomów na BRICS+, "pięć palców" będzie stosunkowo ostrożne na froncie dedolaryzacji. Szerpowie już potwierdzili, że nie będzie oficjalnego ogłoszenia nowej waluty, ale więcej handlu dwustronnego i wielostronnego przy użyciu własnych walut członków: na razie osławionego R5 (renminbi, rubel, real, rupia i rand).

Białoruski przywódca Łukaszenko, który ukuł "Global Globe" jako motto równie silne, jeśli nie nawet bardziej uwodzicielskie niż Globalne Południe, był pierwszym, który wywołał kluczowy zamach stanu, który może mieć miejsce w przyszłości, z BRICS+ w efekcie: połączenie BRICS i Szanghajskiej Organizacji Współpracy (SCO).

Teraz Łukaszenkę publicznie powtarza były ambasador RPA Kingsley Makhubela – a także dziesiątki dyplomatów i analityków "Global Globe": "W przyszłości BRICS i SCO będą się łączyć, tworząc jeden podmiot (...) Ponieważ równoległe działanie BRICS i SCO z tymi samymi członkami nie miałoby sensu.

Nie ma co do tego wątpliwości. Kluczowymi czynnikami BRICS są Rosja i Chiny, a Indie są nieco mniej wpływowe z wielu złożonych powodów. W SzOW Rosja, Chiny, Indie, Iran i Pakistan siedzą przy jednym stole. Eurazję skupioną na SCO można łatwo przeszczepić do BRICS+. Obie organizacje są skoncentrowane na "Global Globe"; dążenie do wielobiegunowości; a przede wszystkim zaangażowany w dedolaryzację na wszystkich frontach.

Rzeczywiście możliwe jest uzyskanie sufickiego odczytu wszystkich tych geopolitycznych i geoekonomicznych płyt tektonicznych w ruchu. O ile promotorzy Dziel i Rządź, jak również różne psy wojenne, nie miałyby pojęcia, odwiedzając kompleks Naqshbandi poza Bucharą, "Global Globe" może znaleźć wszystkie odpowiedzi, których szuka, angażując się w proces rozmowy i wzajemnego szacunku.

Pobłogosław te globalne dusze - i niech znajdą wiedzę, jakby ponownie odwiedzali Skarb Mądrości 10-wiecznej Buchary.

Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://www.zerohedge.com/